I SA/Bk 54/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 maja 2013 r. sprawy ze skargi M. Spółka z o.o. w A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] grudnia 2012 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z [...] września 2012 r. nr [...] wydaną w przedmiocie określenia M. CO Spółce z o.o. w A. (dalej również jako spółka) wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki M., poj. [...] cm3, rok produkcji 2005 w kwocie 18.218,00 zł. Organy ustaliły, że [...] września 2010 r. podatnik, działający do [...] listopada 2011 r. pod firmą J. [..] Spółka z o.o., zakupił ww. samochód za kwotę 24.800 euro od niemieckiej firmy K., co zostało udokumentowane rachunkiem nr [...]. W rachunku zakupu określono rodzaj tego pojazdu jako pojazd specjalny pomocy technicznej. Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z [...] września 2010 r. zawiera określenie - samochód specjalny. Przesłuchany w dniu [...] maja 2012 r. w postępowaniu kontrolnym D. K. podał, że przed nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu nie były dokonywane jakiekolwiek zmiany konstrukcyjne, po upływie roku w dniu [..] sierpnia 2011 r. spółka złożyła zawiadomienie o zmianie pojazdu na samochód osobowy. W samochodzie firma G. Sp. z o.o. M. dokonała demontażu wyposażenia pomocy drogowej. Z faktury VAT nr [...] i oświadczenia z [...] sierpnia 2011 r. wynika, że w samochodzie M. wykonano zmiany konstrukcyjne z samochodu specjalnego pomoc drogowa – 5 miejsc na samochód osobowy – 5 miejsc poprzez demontaż wyposażenia pomocy drogowej. Przesłuchany w dniu [...] czerwca 2012 r. w charakterze świadka właściciel pojazdu R. J. zeznał, że nie dokonywał żadnych zmian w zakupionym pojeździe – zakupił samochód osobowy. W dniu [...] czerwca 2012 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w B. dokonali oględzin pojazdu stwierdzając: rodzaj pojazdu – sedan, ilość drzwi – 5, ilość siedzeń – 5 (2 w przednim rzędzie, 3 w tylnym rzędzie), punkty do montażu pasów – 2 szt. w przednim rzędzie dla kierowcy i pasażera i 3 dla pasażerów tylnej kanapy, ilość poduszek powietrznych – 4, klimatyzacja, tapicerka siedzeń – skóra i drewno, drzwi pierwszego rzędu siedzeń wykończone od wewnątrz skórą i drewnem z podłokietnikami, schowkami, uchwytami oraz elektryczną regulacją podnoszenia szyb, skrzynia biegów – automatyczna, ilość i umiejscowienie popielniczek – 5 między siedzeniami w pierwszym rzędzie i w drzwiach, felgi aluminiowe, lusterka elektrycznie sterowane, głośniki w desce rozdzielczej i drzwiach, hak holowniczy, oświetlenie – 3 lampy – jedna nad przednim rzędem siedzeń oraz dwie w przestrzeni pasażerskiej za pierwszym rzędem siedzeń. Do protokołu dołączono dokumentację fotograficzną pojazdu. W oparciu o powyższe dokumenty organ uznał, że M. posiada elementy charakterystyczne dla przewozu osób, jest dobrej klasy samochodem osobowym, nie ma przy tym znaczenia co miał wcześniej zamontowane w bagażniku. Firma M.P. Sp. z o.o. – oficjalny przedstawiciel marki D. na Polskę w piśmie z [...] czerwca 2012 r. stwierdziła, że sporny pojazd marki M. zastał zamówiony z rynku niemieckiego i jest samochodem osobowym kategorii M1. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego w S. uznał, że samochód będący przedmiotem postępowania posiada wszystkie cechy samochodu osobowego i należy go zaklasyfikować do kodu CN 8703 (samochody osobowe) i określił spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Celnej w B. stwierdził, że, organ pierwszej instancji dokonał prawidłowego rozstrzygnięcia. Wskazał, że aby stwierdzić czy samochód będący przedmiotem niniejszego postępowania podlega podatkowi akcyzowemu należy dokonać jego przyporządkowania do właściwego kodu CN, o którym mowa w art. 100 ust. 4 w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm. (dalej w skrócie: "u.p.a."). Jest to jedyna metoda ustalania, czy dany pojazd jest samochodem osobowym podlegającym obowiązkowi podatkowemu w podatku akcyzowym. Klasyfikację towarową przeprowadza się w oparciu o Scaloną Nomenklaturę Taryfową zawartą w Taryfie Celnej Wspólnot Europejskich, która stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. 256 z 7 września 1987, str. 1, ze zm.). Oceniając przedmiotowy pojazd pod kątem klasyfikacji taryfowej, posłużyć się trzeba Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej znajdującymi się w części l sekcja l pkt A załącznika nr l do w/w rozporządzenia. Klasyfikacja CN, opiera się na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów zwanym klasyfikacją HS, przyjmując pozycje i sześciocyfrowe podpozycje HS. W celu zapewnienia właściwej interpretacji i jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, Komisja Europejska w dniu 28 lutego 2006 r. ogłosiła noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. C 50, str. 1). Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, zostały opublikowane w Monitorze Polskim Nr 86 z 2006 r., pod poz. 880 w formie załącznika do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy zauważył, że klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją CN 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów. Zestawiając te cechy z danymi zawartymi w protokole oględzin samochodu organ stwierdził, że badany pojazd w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego posiadał charakterystyczne cechy pojazdów zasadniczo przeznaczonych do przewozu osób zaliczanych do kodu CN 8703 (samochody osobowe), takich jak m.in.: jednolita bryła z dwoma rzędami miejsc siedzących i bagażnikiem typu sedan, luksusowo wyposażone wnętrze w standardzie jak dla segmentu pojazdów luksusowych typu F. Czasowe wyposażenie bagażnika badanego pojazdu w elementy pomocy drogowej nie spowodowało utraty walorów pojazdu jako samochodu osobowego. Demontaż tych urządzeń nie polegał na dokonaniu zmian konstrukcyjnych w tym pojeździe, a jedynie prostym ich wymontowaniu. Także przewidziana w pojeździe liczba miejsc siedzących – 5 świadczy, że jego głównym przeznaczeniem był przewóz osób. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w B. w sprawie tej dokonano więc nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu samochodowego marki M., przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób i sklasyfikowanego do kodu CN 8703. Dlatego też na mocy art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 102 ust. 1 oraz art. 106 ust. 2 i 3 u.p.a. spółka stała się podatnikiem podatku akcyzowego i była zobowiązana do złożenia deklaracji podatkowej i zapłaty akcyzy. Odnosząc się do zarzutów odwołania Dyrektor Izby Celnej stwierdził m.in., że dokumenty rejestracyjne pojazdu i dowód zakupu, z których zdaniem strony skarżącej wynika, że samochód jest pojazdem specjalnym pomocy drogowej, nie określają klasyfikacji taryfowej pojazdu. Podkreślił, że stwierdzenie powstania obowiązku podatkowego i określenie wysokości zobowiązania podatkowego nie jest związane z podważaniem prawdziwości dokumentów urzędowych w postaci dowodów rejestracyjnych. Także pozostałe zarzuty zawarte w odwołaniu Dyrektor Izby Celnej uznał za bezzasadne. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem pełnomocnik spółki wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, a w przypadku stwierdzenia braku podstaw do stwierdzenia nieważności o jej uchylenie w całości jako naruszającej prawo. W skardze zarzucono naruszenie: (1) art. 3 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4 i 6, art. 101 ust. 2 pkt 1, ust. 5, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 7, 8, 9, art. 105 ust. 1, art. 106 ust. 3 u.p.a., poprzez ich błędną wykładnię, zastosowanie oraz uznanie, że spółka w dniu [...] września 2010 r. dokonała nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki M. i ustalenie w związku z tym powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego wraz z odsetkami za zwłokę; (2) art. 120, art. 121 § 1 i 2, art. 122, art. 123, art. 124, art. 127, art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 194 § 1 i 2, art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. (dalej w skrócie: "o.p."). W uzasadnieniu skargi podniesiono, że przedłożone przez stronę dowody w postaci rachunku, badań technicznych oraz faktur VAT z [...] sierpnia 2011 r. i załączników do nich zostały całkowicie zbagatelizowane przez organ, który w głównej mierze oparł się na informacji uzyskanej z M. P. Sp. z o.o. oraz na oględzinach. Zdaniem autora skargi, ustalając czy samochód jest samochodem ciężarowym objętym kodem CN 8704, czy samochodem specjalnym objętym kodem CN 8705 należy uwzględnić dane zawarte w dokumentach urzędowych takich jak dowód rejestracyjny oraz inne dokumenty potwierdzające faktyczne przeznaczenie samochodu w dniu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz przemieszczenia na terytorium kraju. Błędny jest pogląd organów celnych, że o klasyfikacji danego pojazdu przesądzają jego cechy ustalone na dzień dokonania oględzin po kilku latach od dnia ich zakupu oraz opieranie swych twierdzeń o wyjaśnienia zawarte w obwieszczeniu Ministra Finansów, jak i w oparciu o informacje dealera M. w Polsce przy jednoczesnym pomijaniu stanu faktycznego. Podstawową przesłanką zaklasyfikowania pojazdu do kodu CN jest przesłanka przeznaczenia pojazdu rozumiana jako przesłanka funkcjonalności/wykorzystania danego pojazdu. Sekcja XVII działu 87 Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów nie mówi, że o przeznaczeniu pojazdu decyduje wyłącznie producent w fazie projekcyjnej pojazdu lecz jednoznacznie wskazuje, że o klasyfikacji danego pojazdu decyduje jego przeznaczenie przy czym decydować może o nim właściciel lub też użytkownik po dokonaniu odpowiednich zmian konstrukcyjnych (adaptacji), ani z brzmienia pozycji, ani z uwag do nich nie wynika, że zmiany te muszą polegać na zmianie konstrukcji ramy czy też podziału pojazdu na dwie części. Z uwag do pozycji 8703 i 8705 jasno wynika, że pojazdem specjalnym może być pojazd jednobryłowy. Pełnomocnik wskazał, że noty wyjaśniające przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych, nie są jednak prawnie wiążące. Jego zdaniem organy nie mogą swobodnie, wbrew pewnym i jednoznacznym dowodom kwalifikować pojazdów według domniemania do któregokolwiek działu, jeżeli dowody nie zostały w sposób jednoznaczny podważone i obalone, bowiem w takim przypadku doszłoby do podważania wiarygodności dokumentów urzędowych. Z treści art. 80 u.p.a. wynika, że przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym mają w sprawach podatkowych w zakresie podatku akcyzowego zastosowania jedynie do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany, bądź też nie na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, gdyż akcyzie podlegają jedynie samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju. Zdaniem pełnomocnika ocena pojazdu nie mogła zostać dokonana na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego chociażby z uwagi na fakt, że jego oględziny zostały dokonane prawie półtora roku po dacie jego przemieszczenia na teren kraju. Pełnomocnik zarzucił również, że organ powołuje się na definicje zawarte w "wikipedii". Wyprodukowanie pojazdu jako osobowego i zakup takiego pojazdu przez jednego właściciela, nie może w żaden sposób przesądzać, czy też utożsamiać takiej formy zakupu z następstwami, jakie wynikają w przypadku kiedy pierwotny właściciel dokonał zmiany przeznaczenia pojazdu z samochodu osobowego na samochód specjalny, po czym sprzedał spółce samochód specjalny przedkładając na tą okoliczność stosowne dokumenty i badania techniczne wydane przez uprawnione organy, a potwierdzające faktyczne przeznaczenie pojazdu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Zasadniczy spór w niniejszej sprawie dotyczy prawidłowości zaklasyfikowania przez organy podatkowe samochodu marki M. do pozycji CN 8703, a w konsekwencji także określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia spornego pojazdu. Na wstępie przypomnieć należy, że akcyzie nie podlega każde nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu, lecz jedynie takie nabycie, którego przedmiotem jest samochód osobowy, w rozumieniu art. 100 ust. 4 u.p.a., niezarejestrowany wcześniej na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 u.p.a.). Przepisy ustawy prawo o ruchu drogowym mają w zakresie podatku akcyzowego zastosowanie jedynie w ograniczonym zakresie tj. do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany bądź też nie, na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, bowiem ustawodawca w art. 3 ust. 1 u.p.a. w sposób wyraźny wskazał, że do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania wyrobów znakami akcyzy na terytorium kraju stosuje się klasyfikacje w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), zamieszczone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm. dalej w skrócie jako: "rozporządzenie nr 2658/87"). Komisja Europejska w celu zapewnienia właściwej interpretacji i jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, w dniu 28 lutego 2006 r. ogłosiła noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. C 50, str. 1). Natomiast Minister Finansów na podstawie art. 12 ustawy z 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 86, poz.622 ze zm.) ogłosił wyjaśnienia do Taryfy celnej w formie obwieszczenia w MP Nr 86 z 2006 r., poz. 880. Noty wyjaśniające mają istotne znaczenie, pomagając w prawidłowym posługiwaniu się klasyfikacją statystyczną i przyporządkowaniu danego towaru do odpowiedniej pozycji CN. Trzeba więc zauważyć, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu dla celów poboru akcyzy należy stosować klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), a nie np. przepisy ustawy prawa o ruchu drogowym. Dokumenty wydane w oparciu o te ostatnie przepisy stanowią jedynie dowód tego, że pojazd nie był wcześniej zarejestrowany na terytorium kraju i tylko w takim zakresie wiążą organ podatkowy (podobnie WSA w Rzeszowie w wyroku z 24 kwietnia 2012 r., sygn. I SA/Rz 184/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Nie mają natomiast znaczenia z punktu widzenia określenia rodzaju pojazdu dla celów poboru akcyzy. Zgodnie z art. 100 ust. 4 u.p.a. samochody osobowe, stanowią pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu teleks o kodzie CN8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie 8703 10 19. Dokonując klasyfikacji samochodu marki M.z punktu widzenia klasyfikacji taryfowej (CN) opartej na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów, organy uwzględniły cechy pojazdu pozwalające na jego klasyfikowanie do pozycji 8703, zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy Celnej opublikowanymi w obwieszczeniu z 1 czerwca 2006 r. oraz prawidłowo posłużyły się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej znajdującymi się w części l sekcja l pkt A załącznika nr l do rozporządzenia nr 2658/87. Cechy, wskazujące na to, że pojazd głównie (zasadniczo) przeznaczony jest do przewozu osób, a więc powinien zostać kwalifikowany do pozycji 8703, to: a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy, i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamontowane na stale, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składane; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwanych wahadłowych lub podnoszonych drzwi z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Sąd akceptuje pogląd, zgodnie z którym przy klasyfikacji pojazdu do odpowiedniej pozycji CN należy mieć na uwadze jego obiektywne cechy wskazujące na jego zasadnicze przeznaczenie, a nie faktyczny sposób użytkowania konkretnego pojazdu. Stwierdzone w trakcie oględzin spornego samochodu cechy konstrukcyjne pojazdu (opisane w sporządzonym protokole oraz uwidocznione w dokumentacji zdjęciowej), w tym jednolita bryła z dwoma rzędami miejsc siedzących i bagażnikiem typu sedan oraz luksusowo wyposażone wnętrze wskazują, że posiada on elementy charakterystyczne dla samochodu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób, a więc prawidłowo został zakwalifikowany przez organy do pozycji CN 8703. Potwierdza to także treść pisma z firmy M. P. Sp. z o.o., z którego wynika, że sporny samochód wyprodukowany został jako samochód osobowy kategorii M1. Organy trafnie oceniły, że czasowe wyposażenie bagażnika w elementy pomocy drogowej nie spowodowało utraty walorów pojazdu jako samochodu osobowego. Z opisu zawartego w fakturze i oświadczeniu z [...] sierpnia 2011 r. wynika, że czynności polegające na demontażu wskazanych elementów dotyczyły jedynie bagażnika, zatem stan wewnętrzny pojazdu nie uległ zmianie, tym bardziej nie uległo zmianie jego zasadnicze przeznaczenie. Dokonane zmiany z pewnością nie mogą być traktowane jako zmiany o charakterze konstrukcyjnym. Był to w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego i następnie samochód wyposażony w 5 miejsc siedzących z luksusowym wyposażeniem. Został konstrukcyjnie zaprojektowany i wyposażony przez producenta tak, by jego zasadniczą funkcją był przewóz osób. Oceny tej nie zmienia okresowe wykonywanie dodatkowej funkcji, które nie wiązało się ze zmianą konstrukcyjną pojazdu. Także skarżąca spółka nie przedstawiła dowodów, które mogłyby podważyć ustalenia organów odnośnie klasyfikacji taryfowej pojazdu. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika spółki organ podatkowy dokonał ustalenia cech spornego pojazdu na dzień powstania obowiązku podatkowego. Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, co do zasady, powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju – jeżeli nabycie prawa rozporządzenia samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju (art. 101 ust. 2 pkt 1 u.p.a.). Organ w szczególności zestawił dane dotyczące cech pojazdu wynikające z protokołu oględzin z [..] czerwca 2012 r. z wyjaśnieniami i dokumentami dotyczącymi zmian wprowadzanych wcześniej w tym pojeździe. Powyższe pozwoliło na ustalenie jego cech istotnych z punktu widzenia klasyfikacji towarowej na dzień powstania obowiązku podatkowego. Odnośnie zarzutu powołania się w zaskarżonej decyzji na informacje z "wikipedii" trzeba zauważyć, że organ odwołał się jedynie do definicji pojazdu luksusowego segmentu F opisując standard wyposażenia spornego pojazdu. Powyższe nie ma znaczenia z punktu widzenia dokonania klasyfikacji towaru. Wbrew zarzutom skargi ustalając stan faktyczny w sprawie ograny nie naruszyły zasady swobodnej oceny materiału dowodowego, o której mowa w art. 191 o.p. Ocena okoliczności sprawy dokonana została na podstawie całego materiału dowodowego zgodnie z normami prawa procesowego. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie został w sposób kompletny, a udowodniony stan faktyczny, który następnie stał się podstawą zastosowania przepisów prawa materialnego, stanowi spójna i logiczna całość, co wskazuje, że organ nie naruszył zasady prawdy materialnej (art. 122 o.p.) oraz, że nie naruszył zasady zupełności postępowania dowodowego (art. 187 §1 o.p.). Trzeba zauważyć, że organ podatkowy po wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego w sprawie postanowieniem z [...] sierpnia 2012 r. zaliczył w poczet materiału dowodowego materiały z czynności dokonanych przez Urząd Celny w B. W uzasadnieniu decyzji szczegółowo wskazano dowody, na których organy się oparły oraz wskazano okoliczności faktyczne i prawne, którymi kierowały się w toku postępowania. Organy w szczególności wskazały cechy pojazdu, które decydują o tym, że pojazd głównie (zasadniczo) przeznaczony jest do przewozu osób i powinien zostać kwalifikowany do pozycji 8703. Mając powyższe na uwadze za niezasadne uznano podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 120, art. 121 § 1 i 2, art. 122, art. 123, art. 124, art. 127, art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 194 § 1 i 2, art. 210 § 4 o.p. Niezasadne okazały się także poniesione w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego, który były podstawą orzekania w sprawie. Powyższe stało się podstawą oddalenia skargi na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.).