I SA/Bk 544/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marcin Kojło (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 7 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółka z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 14 października 2025 r. Nr 2001-IOV-2.4103.73.2025 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2021 r. p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 500,00 (pięćset) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. , A. Sp. z o.o. w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z 14 października 2025 r., nr 2001-IOV-2.4103.73.2025, w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku z 27 czerwca 2025 r., nr 318000-CKK3-1.5001.59.2024.225, dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2021 r. w innej wysokości niż zadeklarowana oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za te same miesiące. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: - art. 145 § 2 w zw. z art. 138c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111, dalej jako: "o.p."), poprzez brak doręczenia przez organ postanowienia pełnomocnikowi skarżącej na adres do doręczeń wskazany w pełnomocnictwie, co doprowadziło do tego, że postanowienie to nie zostało skutecznie doręczone i nie wywołuje skutków prawnych; - art. 133b o.p. w zw. z art. 35e ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 1131, dalej jako: "ustawa o KAS"), poprzez błędne uznanie, że istnienie konta w e-Urzędzie Skarbowym i generalna zgoda użytkownika na doręczanie korespondencji na konto w e-Urzędzie Skarbowym, eliminują obowiązek doręczenia pism na adres elektroniczny wskazany w złożonym następczo pełnomocnictwie szczególnym. W oparciu o powyższe zarzuty spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie o kosztach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Przesłanki odrzucenia skargi zostały wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a."). W pkt 6 przyjęto, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jedną z przyczyn niedopuszczalności skargi jest nieskuteczne doręczenie zaskarżonego skargą rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie zostało skierowane do pełnomocnika strony skarżącej – adw. J.J. na konto e-Urzędzie Skarbowym, to jest inaczej niż na adres do doręczeń elektronicznych pełnomocnika wskazany w pełnomocnictwie złożonym na urzędowym formularzu PPS-1. Jakkolwiek bowiem pełnomocnik w lutym 2024 r. na formularzu ZGD-1 wyraził zgodę na doręczenie korespondencji przez e-Urząd Skarbowy, to w czerwcu 2025 r. zostało złożone do organu podatkowego pełnomocnictwo szczególne, w którym podał adres do doręczeń elektronicznych. Sąd nie neguje, co do zasady, możliwości dokonywania w postępowaniu podatkowym doręczeń przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy (art. 144 § 1a o.p. w zw. z art. 35e ustawy o KAS) oraz zasad, według których odbywa się doręczanie pism w tym systemie. Należy jednak wziąć pod uwagę, że w rozpoznawanej sprawie ustanowiony został pełnomocnik i to jemu doręczane było sporne postanowienie. Wobec tego organ był zobowiązany, zgodnie z art. 145 § 2 o.p., doręczać pisma na adres wskazany w pełnomocnictwie. W myśl art. 138c § 1 o.p. "pełnomocnictwo wskazuje (...) adres tego pełnomocnika do doręczeń w kraju, chyba że wskazuje adres do doręczeń elektronicznych, na który organy podatkowe mają doręczać pisma. Adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy wskazuje adres do doręczeń elektronicznych". Zatem wskazanie w pełnomocnictwie adresu elektronicznego do doręczeń wiąże organ podatkowy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest podzielany przez sąd pogląd, zgodnie z którym prawidłowość doręczeń pism organu należy do gwarancji procesowych strony (por.: wyrok NSA z 6 października 2022 r., I FSK 822/19; postanowienie NSA z 21 sierpnia 2024 r., III FSK 623/24). Skutki prawne może wywołać tylko pismo doręczone zgodnie z przepisami, zaś działania organu naruszające przepisy dotyczące doręczeń skutków takich wywołać nie mogą, z konsekwencją w postaci niewejścia do obrotu prawnego aktu niedoręczonego, a więc ze skutkiem nie tylko procesowym, ale także materialnym (por.: wyrok NSA z 14 stycznia 2021 r., II FSK 2330/20). Dla porządku sąd zauważa, że cel niniejszej skargi, mimo jej odrzucenia, został spełniony. Jak wskazywała bowiem strona, (cyt.): "Celem niniejszej skargi jest zatem wyeliminowanie nieprawidłowości proceduralnych oraz zobligowanie Organu do respektowania właściwego adresu do doręczeń, co stanowi warunek konieczny dla zapewnienia prawidłowego toku postępowania". W odpowiedzi na skargę organ przyznał natomiast zasadność zarzutom skargi, informując również, że dalsza korespondencja będzie kierowana na adres do doręczeń elektronicznych pełnomocnika strony. W istocie zatem zarzuty skargi okazały się zasadne, co jednak w niniejszej sytuacji prawnoprocesowej mogło znaleźć skutek jedynie poprzez odrzucenie, a nie oddalenie, skargi. Wobec tego, skoro skarżone postanowienie nie zostało skutecznie doręczone, to skarga na te postanowienie jest przedwczesna i podlega odrzuceniu na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.