I SA/Bk 546/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 września 2018 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. w K. na negatywne rozpatrzenie protestu przez Zarząd Województwa P. z dnia [...] sierpnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu pn. "[...]" p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej S. Sp. z o.o. w K. wniesiony wpis sądowy w kwocie 200,00 (słownie: dwieście) złotych. , S. Sp. z o.o. w K. (dalej jako: "Skarżąca") w odpowiedzi na konkurs zorganizowany w ramach Regionalnego Projektu Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014-2020, Osi Priorytetowej I Wzmocnienie potencjału i konkurencyjności gospodarki regionu – Działanie 1.5 Wspieranie przedsiębiorczości i zatrudnienia w gminach, których rozwój uwarunkowany jest siecią Natura 2000, nr naboru: [...], złożyła wniosek o dofinansowanie projektu zarejestrowanego pod nr [...]. Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r., Instytucja Organizująca Konkurs, tj. Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa P. na lata 2014-2020, którą stanowi Zarząd Województwa P. (dalej jako: "organ"), poinformowała Skarżącą, że przedmiotowy wniosek nie zawiera wszystkich elementów niezbędnych w dokumentacji konkursowej. Do wniosku nie dołączono bowiem kompletnych arkuszy kalkulacyjnych, w wersji papierowej i elektronicznej. Organ pouczył, że zgodnie z zapisami rozdziału 16. Regulaminu Oceny i Wyboru Projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014-2020 (dalej jako: "Regulamin"), nie dopuszcza się uzupełnienia biznesplanu ani arkuszy kalkulacyjnych, w przypadku, gdy nie dostarczono zarówno wersji papierowej, jak i elektronicznej wymienionych załączników. W związku z tym, wniosek o dofinansowanie Skarżącej na etapie weryfikacji warunków formalnych pozostawia się bez rozpatrzenia, a projekt nie podlega procedurze odwoławczej. W piśmie z dnia [...] czerwca 2018 r. Skarżąca przedłożyła wymagane dokumenty, powołując się na omyłkę w ich wcześniejszym niedołączeniu. Organ ponownie poinformował Skarżącą w piśmie z dnia [...] sierpnia 2018 r., że wniosek został pozostawiony bez rozpatrzenia, a weryfikacja wymogów formalnych nie stanowi etapu oceny wniosków, toteż projekt nie podlega procedurze odwoławczej. Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł do tut. Sądu "Skargę na rozstrzygnięcie protestu", zaskarżając w całości informację organu z dnia [...] sierpnia 2018 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podkreślając przy tym, że Skarżącej nie przysługiwało prawo do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2, wymieniającym formy działania administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z przepisu art. 3 § 3 p.p.s.a. wynika zaś, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Taką ustawą szczególną w rozumieniu powołanego wyżej przepisu jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 z późn. zm., dalej jako "ustawa wdrożeniowa"). W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła skargę na informację organu, że wniosek Skarżącej o dofinansowanie projektu na etapie weryfikacji warunków formalnych pozostawia się bez rozpatrzenia, co nie podlega procedurze odwoławczej. Powołując art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 z późn. zm., dalej jako: "ustawa wdrożeniowa"), zaznaczyć trzeba, że w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek, właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Przy czym, jak stanowi Rozdział 16. Regulaminu: "Nie dopuszcza się do uzupełnienia biznesplanu ani arkuszy kalkulacyjnych, w przypadku gdy nie dostarczono zarówno wersji papierowej, jak i elektronicznej załączników". W tej sytuacji, organ nie wzywa wnioskodawcy do uzupełnienia tego braku. Ocena czy wniosek nie zawiera braków formalnych wskazanych w art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej dokonywana jest przez właściwą instytucję przed poddaniem wniosków ocenie, o której mowa w art. 37 ust. 2, czyli ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, dokonywanej - zgodnie z art. 44 ust. 1 - przez komisję oceny projektów. Kluczowy dla niniejszej sprawy jest fakt, że ustawa wdrożeniowa, jak i Regulamin konkursu, nie przewidują żadnego środka odwoławczego od informacji o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia na wstępnym etapie wymogów formalnych. Przewidzianym w art. 53 ustawy wdrożeniowej, specyficznym środkiem odwoławczym jest protest, jednak przysługuje on wyłącznie od informacji o negatywnej ocenie projektu, a więc dopiero w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Sąd podkreśla, że wniosek Skarżącej został pozostawiony bez rozpatrzenia jeszcze na etapie weryfikacji warunków formalnych wniosku, wobec czego Skarżąca nie była nawet uprawniona do wniesienia protestu. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje w enumeratywnie wymienionych przypadkach: nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, oraz w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy. Odnosząc powyższe wnioskowania oraz treść powołanych przepisów do realiów niniejszej sprawy, zaskarżone pismo organu z [...] sierpnia 2018 r. jest jedynie informacją o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, a nie dotyczącą sytuacji z art. 61 ust. 1. Analizując przepisy ustawy wdrożeniowej stwierdzić trzeba, że wiąże ona możliwość złożenia środka odwoławczego w postaci protestu oraz późniejszego wniesienia skargi do sądu administracyjnego wyłącznie z oceną projektu, o której mowa w rozdziale 13 tej ustawy oraz jej negatywnym wynikiem. Z przepisów ustawy wdrożeniowej wynika, że możliwość wniesienia protestu uzależniona jest od wcześniejszej oceny projektu, dokonanej na podstawie kryteriów wyboru projektów. Ocena projektu dotyczy wyłącznie weryfikacji projektu pod kątem spełnienia kryteriów wyboru projektów i jest możliwa dopiero w sytuacji, gdy dany projekt spełnił wymogi formalne, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy. Tylko złożenie poprawnego formalnie wniosku umożliwia jego późniejszą ocenę. Idąc dalej, zaskarżenie do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o dofinansowanie możliwe jest tylko w przypadku rozstrzygnięć wydanych po dokonaniu merytorycznej oceny wniosku według kryteriów wyboru (por.: postanowienie WSA w Lublinie z dnia 26 maja 2017 r., III SA/Lub 136/17; powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oceny projektu nie stanowi pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku. Od takiego rozstrzygnięcia nie przysługuje protest, bowiem możliwość jego wniesienia została w ustawie wdrożeniowej ograniczona jedynie dla przypadku negatywnej oceny projektu. Z tego powodu niedopuszczalne jest zaskarżenie takiej czynności skargą do sądu, co potwierdza utrwalone już w orzecznictwie stanowisko, wyrażone m. in. w postanowieniach: WSA w Gliwicach z dnia 27 kwietnia 2016 r., IV SA/Gl 89/16; WSA w Lublinie z dnia 29 grudnia 2016 r., III SA/Lu 1259/16; z dnia 9 lutego 2017 r., III SA/Lu 1207/16; z dnia 27 lutego 2017 r., III Sa/Lu 42/17 oraz z dnia 8 marca 2017 r., III SA/Lu 61/17. Za niedopuszczalnością skargi przemawia także art. 64 ustawy wdrożeniowej, nakazujący stosować, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. innych niż określone w pkt 1-3 tego przepisu aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie nie jest jednak czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie rozstrzyga ono bowiem w sposób bezpośredni o jakichkolwiek uprawnieniach wynikających z prawa materialnego (zob.: postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 14 czerwca 2018 r., III SA/Po 298/18). Ze względu na powyższe, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.