I SA/Bk 593/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 listopada 2018 r. sprawy ze skargi P. K. S.A. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] stycznia 2018 r., Nr [...]. Organ pierwszej instancji wskazaną decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. 1. udzielił zezwolenia Z. I. prowadzącej działalność pod nazwą Sklep Spożywczo Przemysłowy Z. I. z siedzibą w Ł., ul. [...], w placówce handlowej tam się znajdującej, na czas oznaczony od dnia, gdy decyzja stanie się ostateczna do dnia 30 czerwca 2020 r, a) na sprzedaż- napojów alkoholowych powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, b) na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 18% zawartości alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, 2. odmówił wydania zezwoleń M. Sp. z o.o. w Ł. na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w placówce handlowej w Ł. przy ul. [...], 3. odmówił wydania zezwoleń Polskiemu Koncernowi Naftowemu O. S.A. z siedzibą w P. (dalej: "skarżąca Spółka") na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w placówce handlowej w Ł. przy ul. [...], 4. odmówił wydania zezwoleń J. K. na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w placówce handlowej stacji paliw w Ł. przy ul. [...], 5. odmówił wydania zezwoleń "S." Powszechnej Spółdzielni Spożywców w Ł. na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w placówce handlowej w Ł. przy ul. [...], 6. odmówił wydania zezwoleń T. Sp. z o.o. w K. na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) i powyżej 18% zawartości alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w placówce handlowej w Ł. przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji Prezydent Miasta wskazał, że na dzień wydania decyzji do rozdysponowania był 1 wolny punkt sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w strefie limitów ustalonych w ilości 50 punktów uchwałą RM Ł. Nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. (Dz. Urz. Woj. Podl. Nr 34, poz. 780 ze zm. Rozpatrując wnioski w sprawie wydania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych uzyskano opinie, że wszystkie punkty posiadają usytuowanie zgodne z wymogami uchwał Rady Miejskiej Ł. - pozytywne postanowienia MKRPA. Zasięgnięto również opinii właściwych zarządów rad osiedlowych, Straży Miejskiej Ł. oraz Policji. Wobec faktu, że ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi nie określa dodatkowych kryteriów przyznawania zezwoleń, w szczególności, gdy liczba wnioskodawców znacznie przewyższa liczbę wolnych punktów w ustalonym limicie, a podjęcie decyzji w tym przedmiocie pozostawia uznaniu organu wydającego zezwolenia, do oceny wniosków przyjęto kryteria przyznania zezwoleń określone w załączniku nr 3 do uchwały Rady Miasta Ł. z dnia 13 grudnia 2017 r. Nr [...] w sprawie Ł. Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz innych uzależnień na 2018 rok. Określone zostały tam kryteria przyznawania zezwoleń w przypadku, gdy liczba wnioskodawców znacznie przewyższa liczbę wolnych punktów sprzedaży alkoholu w strefie limitu tj.: a) data wpływu wniosku, w przypadku wniesienia większej liczby wniosków w tym samym dniu decyduje kolejność wpływu wniosków, b) zasada jeden przedsiębiorca - jeden punkt sprzedaży napojów alkoholowych, c) opinia rady osiedla, d) brak negatywnych wyników kontroli (przez wymienione organy) w zakresie przestrzegania ustawy o wychowaniu w trzeźwości, e) opinia policji tzn, informacja, że nie podejmowano interwencji w miejscu sprzedaży i podawania napojów alkoholowych z powodu zakłóceń porządku publicznego w punkcie sprzedaży i jego najbliższej okolicy. Organ wskazał, że wnioski złożyło 6 przedsiębiorców. Dnia [...] października 2017 r. wnioski złożyli M. SP. z o.o. w Ł., Polski Koncern Naftowy O. S.A. z siedzibą w P. i J. K. Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe "K." w Ł.. Organ zauważył jednak, że podmioty te posiadają już punkty ze sprzedażą napojów alkoholowych na terenie miasta Ł.. Następny w kolejności tj. w dniu [...] października 2017 r. wniosek złożyła "S." Powszechna Spółdzielnia Spożywców z siedzibą w Ł., która również posiada punkt ze sprzedażą napojów alkoholowych na terenie Miasta Ł.. Piątym wnioskodawcą w kolejności jest Z. I., która w dniu [...] listopada 2017 r. złożyła wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w ramach limitu i nie posiada na terenie Miasta Ł. innych punktów ze sprzedażą tego rodzaju alkoholu. Ostatnim wnioskodawcą jest T. Sp. z o.o. z siedzibą w K., która wniosek złożyła dnia [...] listopada 2017 r. i nie posiada innych punktów ze sprzedażą napojów alkoholowych, których sprzedaż może odbywać się na podstawie zezwoleń wydawanych w określonym limicie. Wskazano też, że T. sp. z o.o. uczestniczy na prawach strony o wydanie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych objętych limitem w innym postępowaniu sądowo-administracyjnym ze sprawy [...] w której wyrokami z dnia 19 września 2017 r. sygn. akt I SA/Bk 593/17 i I SA/Bk 594/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] maja 2017 r. [...] oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak [...].Przedmiotowe wyroki nie są prawomocne, bowiem jedna ze stron tego postępowania wywiodła skargi kasacyjne do NSA, który dotychczas ich nie rozpatrzył. Po zastosowaniu kryterium daty wpływu i zasady jeden przedsiębiorca jeden punkt sprzedaży napojów alkoholowych zezwolenia udzielono Z. I., a pozostałym wnioskodawcom odmówiono wydania zezwoleń z powodu braku wolnych punktów w limicie. Odwołanie od powyższej decyzji Prezydenta Miasta Ł. złożyli T. Spółka z o.o. oraz PKN O. SA w P. . Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpatrzeniu skargi PKN O. S.A. w P., wyrokiem z dnia 13 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Bk 248/18, uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lutego 2018 r. Sąd stwierdził, że decyzja ta nie zawiera uzasadnienia w zakresie dotyczącym skarżonej Spółki. Sąd zauważył, że organ odwoławczy wskazał pozostałe podmioty, które ubiegały się o udzielenie zezwolenia wyjaśniając, czy spełniają kryteria określone w uchwale Rady Miasta Ł. z dnia [...] grudnia 2017 r., nie podał natomiast, jak w tym kontekście kształtuje się sytuacja skarżącej Spółki. Decyzja SKO w Ł. nie odnosi się również do zarzutów zawartych w odwołaniu Spółki dotyczących art. 32 Konstytucji RP oraz art. 7, art. 77, art.89 i art. 107 § 1 i 3 kpa. Rozpoznając sprawę ponownie w zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że art. 18 ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz.487 ze zm., przy czym zmiana dokonana ustawą z dnia 10 stycznia 2018 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 3107 nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie z mocy art. 3 tej ustawy, gdyż w sprawie mamy do czynienia z postępowaniem wszczętym i niezakończonym przed dniem wejścia w życie tej ustawy tj. przed dniem 9 marca 2018 r, i do niej stosuje się przepisy dotychczasowe) określa warunki przyznawania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających między innymi powyżej 4,5 % do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa), oraz powyżej 18 % zawartości alkoholu, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży lub poza miejscem sprzedaży. Jednocześnie uchwałą Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w sprawie ustalenia liczby punktów sprzedaży napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5 % alkoholu (z wyjątkiem piwa), przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży jak i w miejscu sprzedaży (Dz. Urz. Woj. Podl. Nr 34, poz.780), zmienionej uchwałą Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] /Dz. Urz. Woj. Podl. z dnia 28 kwietnia 2011 r. Nr 121, poz.1379) wprowadzono limit 50 punktów sprzedaży poza miejscem sprzedaży, a na dzień orzekania przez organ I instancji w dniu [...] stycznia 2018 r. wykorzystanych było 49 punktów. Do rozdysponowania pozostał więc 1 punkt. Wobec faktu, że ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi nie określa dodatkowych kryteriów przyznawania zezwoleń, w szczególności, gdy liczba wnioskodawców znacznie przewyższa liczbę wolnych punktów w ustalonym limicie, do oceny wniosków przyjęto kryteria przyznawania zezwoleń określone w załączniku nr 3 do uchwały Rady Miasta Ł. z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] w sprawie Ł. Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz innych uzależnień na 2018 rok, którego częścią są "Zasady ograniczania dostępności napojów alkoholowych", określone w załączniku nr 3. W treści powyższych zasad Rada Miejska w Ł. określiła kryteria ustalania listy rankingowej w przypadku większej liczby wniosków o wydanie zezwolenia, niż liczba wolnych punktów w ramach limitu tj.: a) data wpływu wniosku, w przypadku wniesienia większej liczby wniosków w tym samym dniu decyduje kolejność wpływu wniosków, b) zasada jeden przedsiębiorca - jeden punkt sprzedaży napojów alkoholowych, c) opinia rady osiedla, d) brak negatywnych wyników kontroli (przez wymienione organy) w zakresie przestrzegania ustawy o wychowaniu w trzeźwości, e) opinia policji tzn, informacja, że nie podejmowano interwencji w miejscu sprzedaży i podawania napojów alkoholowych z powodu zakłóceń porządku publicznego w punkcie sprzedaży i jego najbliższej okolicy. Kolegium uznało, że w niniejszej sprawie była prawna możliwość wydania decyzji w przedmiocie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych w oparciu o ustalone kryteria w uchwale Rady Miasta Ł. z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] w sprawie Ł. Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz innych uzależnień na 2018 rok, określone w załączniku nr 3 tej uchwały. Zdaniem organu odwoławczego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał na ocenę, że prawidłowe jest wydanie zezwolenia Z. I., bowiem ten podmiot spełnia obiektywnie wszystkie kryteria, które należało wziąć za podstawę wydania decyzji. Zaznaczono, że wszyscy wnioskodawcy zajmowali jednakowe pozycje co do opinii rady osiedli, braku negatywnych wyników kontroli w zakresie przestrzegania ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przeprowadzonych przez takie organy jak Policja czy Straż Miejska. Odmowa wydania zezwoleń pozostałym wnioskodawcom w takiej sytuacji po rozdzieleniu 1 wolnego punktu była uzasadniona i konieczna. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu T. Sp. z o.o. organ wskazał, że nie zostały naruszone przepisy art. 18 ust. l, 2, 3 ust. 3a, ust. 9 w związku z art. 12 ust. 1 i 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w związku z załącznikiem nr 3 do uchwały Rady Miejskiej Ł. z dnia [...] grudnia 2017 r.. Rada Miejska Ł. w uchwale z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] w sprawie Ł. Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz innych uzależnień na 2018 rok, którego częścią są "Zasady ograniczania dostępności napojów alkoholowych", określone w załączniku nr 3 określiła zasady ograniczania dostępności napojów alkoholowych. W oparciu o te zasady została podjęta decyzja. Ustalono listę rankingową, którą przedstawiono uzasadnieniu decyzji. Należało najpierw odrzucić przedsiębiorców posiadających punkty sprzedaży napojów alkoholowych w pełnym asortymencie na terenie Miasta Ł.. Dlatego też na tej liście pozostali tylko dwaj przedsiębiorcy, a do rozdysponowania był jeden wolny punkty. W takiej sytuacji to temu przedsiębiorcy, który złożył wcześniej wniosek, należało udzielić zezwolenia. Zdaniem organu, kryteria udzielania zezwoleń nie naruszają zasady równości podmiotów ubiegających się o wydanie zezwolenia, gdyż zostały ustalone w obowiązującym prawie miejscowym i na równi traktują wszystkie podmioty ubiegające się o zezwolenie. Nie naruszono uchwały nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. załącznik nr 3 - poprzez zastosowanie dwóch kryteriów w postaci daty wpływu wniosku i zasady jeden przedsiębiorca - jeden punkt sprzedaży napojów alkoholowych przy całkowitym pominięciu pozostałych kryteriów wskazanych w załączniku nr 3, gdyż wnioskodawcy zajmowali jednakową pozytywną pozycję, co do pozostałych kryteriów zawartych w załączniku nr 3 uchwały. Organ stwierdził, że nie doszło też do naruszenie przepisów postępowania art.10 § 1 w związku z art. 73 i art. 77 § 4 i art. 81 kpa poprzez niezawiadomienie Spółki T. o faktach znanych z urzędu oraz o zebraniu materiału dowodowego oraz niezapewnieniu możliwości wypowiedzenia się, naruszenie zasady czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania administracyjnego. Nie naruszono też art. 107 § 3, art. 7, oraz art. 8 kpa ani też art.89 § 2 kpa. Zdaniem organu w sprawie nie zachodziła potrzeba przeprowadzenia rozprawy, gdyż nie było potrzeby uzgodnienia interesu stron, nie było to potrzebne także dla wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków lub biegłych albo w drodze oględzin. Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w odwołaniu skarżącej Spółki organ uznał za niezasadny zarzut naruszenia art. 1 ust. 1 w związku z art. 12 i art. 18 ust. 2 i 3 w związku z art. 12 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w związku z art. 7, 8 i 11 kpa. Wskazał, że zastosowano właściwą wykładnię przepisów prawa - przyjęto dopuszczalne, nienaruszające zasadę równości, kryterium udzielenia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Zdaniem organu odwoławczego, nie naruszono też art. 32 Konstytucji w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, tj. zasady równości wobec prawa i zakazu dyskryminacji, oraz zasady równości w podejmowaniu działalności gospodarczej, poprzez zastosowanie reguł wykładni przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości, oraz uchwały nr [...] Rady Miejskiej Ł. z dnia [...] grudnia 2017 r. Przepisy uchwały nie dyskryminują podmiotów prowadzących działalność gospodarczą na terenie całego kraju w porównaniu z podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą lokalnie. Zasada jeden punkt sprzedaży alkoholu odnosi się tylko do terenu Miasta Ł. i jest ona równa dla wszystkich. W postępowaniu nie miało znaczenia, ile punktów sprzedaży napojów alkoholowych ma dany podmiot na terenie całego kraju, a tylko to, ile takich punktów sprzedaży ma na terenie Miasta Ł. Organ nie uznał też za zasadny zarzutu skarżącej Spółki naruszenia art.7, 77 i 89 kpa poprzez zastosowanie kryteriów wyboru podmiotu, któremu zostanie wydane zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych w sposób niezapewniający poszanowania zasad równości wobec prawa, jak również zasady niedyskryminacji. Stwierdził, że w sprawie podano kryteria obiektywnego wyboru podmiotu, któremu zostanie wydane zezwolenie z poszanowaniem zasad równości wobec prawa, jak również niedyskryminacji, podano przesłanki, którymi kierował się organ uznając zastosowane reguły za prawidłowe a także należycie rozważono całość materiału dowodowego. Nie naruszono przy tym art. 107 § 1 i § 3 kpa. Zdaniem Kolegium uzasadnienie organu pierwszej instancji zawiera niezbędne elementy, w tym wskazano dowody, na których organ ten oparł się wydając decyzję. Kryteria udzielania zezwoleń nie naruszają zasady równości podmiotów ubiegających się o wydanie zezwolenia, gdyż zostały ustalone w obowiązującym prawie miejscowym i na równi traktują wszystkie podmioty ubiegające się o zezwolenie. Przy orzekaniu nie przekroczono więc uznania administracyjnego. Nie naruszono też uchwały nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. załącznik nr 3 - poprzez zastosowanie dwóch kryteriów w postaci daty wpływu wniosku i zasady jeden przedsiębiorca – jeden punkt sprzedaży napojów alkoholowych przy całkowitym pominięciu pozostałych kryteriów wskazanych w załączniku nr 3, gdyż wnioskodawcy zajmowali jednakową pozytywną pozycję co do pozostałych kryteriów zawartych w załączniku nr 3 uchwały. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik Skarżącej Spółki zarzucił skarżonej decyzji naruszenie: 1. art. 1 ust. 1 w zw. z art. 12 i art. 18 ust. 2, 3 i 3b ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 1356 ze zm.), dalej "ustawa o wychowaniu w trzeźwości" w zw. z art. 7, 8 i 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "kpa" oraz art. 87 § 1 w zw. z art. 94 Konstytucji RP, poprzez zastosowanie niedopuszczalnych - naruszających zasadę równości oraz niewypełniających celów i zapisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości, kryteriów udzielenia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych wynikających z aktu prawa miejscowego sprzecznego z zapisami aktu wyższego rzędu tj. ustawy o wychowaniu w trzeźwości, a tym samym działanie sprzeczne z prawem, podczas gdy kryteria stosowane przy wyłonieniu podmiotu, któremu zostanie udzielone zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych, winny nie tylko szanować konstytucyjną zasadę równości, lecz również zapewniać realizację zapisów i celów ustawy o wychowaniu w trzeźwości tj. ograniczenie spożycia napojów alkoholowych i zmiany struktury ich spożywania a ponadto winny być zgodne z przepisami wynikającymi z aktów prawnych wyższego rzędu; 2. art. 32 Konstytucji w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 2168) tj. zasady równości wobec prawa i zakazu dyskryminacji oraz zasady w podejmowaniu działalności gospodarczej, poprzez zastosowanie reguł wykładni przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości oraz zapisów uchwały nr [...] Rady Miejskiej Ł. z dnia [...] grudnia 2017 roku, która w oczywisty sposób nie tylko dyskryminuje podmioty prowadzące działalność gospodarczą w większym zakresie niż jeden punkt sprzedaży alkoholu oraz nie wypełnia celów ustawy o wychowaniu w trzeźwości; 3. art. 107 § 1 i § 3 kpa, poprzez wydanie decyzji, której uzasadnienie w istocie nie zawiera żadnego wskazania przyczyn uznania przez organ orzekający, iż kryterium wyboru podmiotu, któremu zostało wydane zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych, odpowiada treści ustawy, jej celom, przy ograniczeniu się do wskazania, iż kryteria nie naruszają konstytucyjnej zasady równości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu. Przede wszystkim należy zaznaczyć, iż sprawa została ponownie rozpoznana po uchyleniu decyzji przez tutejszy Sąd. Zdaniem Sądu, po ponownym rozpoznaniu sprawy Kolegium wypełniło zalecenia i ocenę prawną wyrażoną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Bk248/18. Niezasadny jest wobec tego niezasadny jest zarzut naruszenia art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. Należy zaznaczyć, iż w ocenie skarżącego organy powinny rozpoznawać sprawę w oparciu o jego odczucia dotyczące sprzeczności aktu prawa miejscowego z ustawą. Skarżący jednak nie kwestionował uchwały będącej podstawą rozstrzygnięcia w tej sprawie. Nieuzasadniony jest także zarzut naruszenia przepisów art. 18 w związku z art. 12 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Jak wskazano wyżej, to Rada Miejska Ł. w uchwale z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] w sprawie Ł. Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz innych uzależnień na 2018 rok, którego częścią są "Zasady ograniczania dostępności napojów alkoholowych", określone w załączniku nr 3 określiła zasady ograniczania dostępności napojów alkoholowych. Uchwała ta nie była skarżona, a więc jest aktem obowiązującym. W oparciu o te zasady została podjęta decyzja. Ustalono listę rankingową, którą przedstawiono w uzasadnieniu decyzji. Należało najpierw odrzucić przedsiębiorców posiadających punkty sprzedaży napojów alkoholowych w pełnym asortymencie na terenie Miasta Ł.. Dlatego też na tej liście pozostali tylko dwaj przedsiębiorcy, a do rozdysponowania był jeden wolny punkty, w takiej sytuacji to temu przedsiębiorcy, który złożył wcześniej wniosek należało udzielić zezwolenia. Wbrew twierdzeniu zawartemu w skardze Kolegium badało i wypowiedziało się, czy należy stosować w sprawie ustawę o wychowaniu w trzeźwości przed zmianą czy po zmianie/ na stronie 6 uzasadnienia zaskarżonej decyzji. W sprawie mają zastosowanie ustawa z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz.487 z późn. zmianami), przy czym zmiana dokonana ustawą z dnia 10 stycznia 2018 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 3107) nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie z mocy art. 3 tej ustawy, gdyż w sprawie mamy do czynienia z postępowaniem wszczętym i niezakończonym przed dniem wejścia w życie tej ustawy tj. przed dniem 9 marca 2018 r, i do niej stosuje się przepisy dotychczasowe). Po uchyleniu decyzji Kolegium przez WSA wszczęte postępowanie administracyjne toczyło się nadal, a nie było to nowe postępowanie administracyjne a zwłaszcza, że w obrocie prawnym pozostawała decyzja organu pierwszej instancji. Nie ma więc zastosowania art. 18 § 3b ustawy po zmianie, w tym kryterium odległości od najbliższego punktu sprzedaży. Jest oczywiste, że nie doszło do naruszenia zasady równości, czy też swobody i równości w podejmowaniu działalności gospodarczej. Zastosowanie kryterium daty wpływu wniosku oraz zasady jeden przedsiębiorca jeden punkt sprzedaży jest w takiej sytuacji zgodne z prawem obiektywnie i równo traktujące wszystkich oferentów obowiązującym na podstawie uchwały na danym terenie. Przepisy uchwały nie dyskryminują podmiotów prowadzących działalność gospodarczą na terenie całego kraju w porównaniu z podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą lokalnie. Zasada jeden punkt sprzedaży alkoholu odnosi się tylko do terenu Miasta Ł. i jest ona równa dla wszystkich. W postępowaniu nie miało znaczenia ile punktów sprzedaży napojów alkoholowych ma dany podmiot na terenie całego kraju, a tylko to, ile takich punktów sprzedaży ma na terenie Miasta Ł.. Ze względu na powyższe na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.