I SA/Bk 69/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące marzec, kwiecień i maj 2009 r. oraz umorzenia postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące grudzień 2008 r. oraz styczeń i luty 2009 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pan T. D. złożył do tut. Sądu skargę na decyzję wydaną przez Dyrektora Izby Celnej w B. [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące marzec, kwiecień i maj 2009 r. oraz umorzenia postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące grudzień 2008 r. oraz styczeń i luty 2009 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w łącznej wysokości 181.337 zł. Wniosek ten nie zasługuje jednak na uwzględnienie. W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3). Wspomniane przesłanki są ocenne. Strona wnosząca winna zatem starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Nie jest wystarczające poprzestanie jedynie na złożeniu wniosku. We wniosku złożonym przez Skarżącego, takich okoliczności Sąd nie dostrzega. Strona nie wskazała, jakie przesłanki przemawiają za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak też czy występują okoliczności powodujące, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. postanowienie NSA z 8 maja 2004 r., FZ 65/04, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Nie jest wystarczające przy tym powołanie się jedynie na wysokość zobowiązania podatkowego, jak też upatrywanie zasadności takiego wniosku w zarzutach stawianych samej decyzji. Rozpoznając wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi, lecz bada, czy wystąpiły przesłanki zawarte w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., uzasadniające przyznanie przedmiotowej ochrony tymczasowej. W innym przypadku, Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji i oceniając jednocześnie wagę postawionych w skardze zarzutów, dokonałby kontroli legalności decyzji administracyjnej, do czego na tym etapie postępowania sądowego nie jest uprawniony (por. np. postanowienie NSA z 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepublikowane; postanowienie NSA z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, niepublikowane). W tym stanie rzeczy Sąd uznał zatem za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji postanowienia.