I SA/Bk 70/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. B. K. wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że oprócz nałożonej skarżoną decyzją kwoty 48.000 zł organ w innej sprawie nałożył na niego karę w wysokości 36.000 zł, co łącznie daje kwotę 84.000 zł. Skarżący nie dysponuje takimi środkami i natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia go i jego rodziny środków do życia. Skarżący podniósł, że ma na utrzymaniu dwóch synów oraz żonę, która od 5 miesięcy jest w śpiączce i przebywa w Ośrodku w D. Spłaca on dwa kredyty, których wysokość do spłaty na datę 31 grudnia 2018 r. wynosiła 133.254,87 zł, a miesięczna rata do spłaty do 3.950,44 zł. Ponadto spłaca on samochód w kwocie 901,54 zł miesięcznie. Koszty związane z utrzymaniem żony to kwota ok. 5.000 zł, zaś koszty utrzymania dwóch synów to kwota ok. 3.000 zł. Skarżący wskazał, że uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości ok. 5.600 zł miesięcznie (dochód) oraz z działalności gospodarczej ok. 6.000 zł. Ponadto otrzymuje 500 zł z programu 500+, a jego żona otrzymuje rentę w wysokości 800 zł miesięcznie. Skarżący oświadczył, że nie posiada oszczędności a wszczęcie egzekucji spowoduje jego niewypłacalność i będzie skutkowało pozbawieniem go i jego rodziny środków do życia. Do wniosku Skarżący dołączył historię konta w B. SA za okres od [...] grudnia 2018 r. do [...] lutego 2019 r., potwierdzenie sald w R. na datę [...] grudnia 2018 r., roczne rozliczenie przez ZUS podatku żony Skarżącego – A. K. (PIT 40A). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.1302), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. W przedmiotowej sprawie podane przez Skarżącego twierdzenia odnośnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinny odwoływać się do materiałów źródłowych obrazujących jego sytuację materialną. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2011 r. II GSK 49/11). Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, w którym stwierdził, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Zdaniem Sądu, Skarżący nie udokumentował wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sposób uzasadniający objęcie ochroną tymczasową. Skarżący udokumentował jedynie fakt ponoszenia wydatków związanych z kredytem w R.– na kwotę 901,54 zł, fakt zadłużenia w banku R. na datę [...] grudnia 2018 r. na kwotę 133.254 zł, wskazał też na wysokość dochodów uzyskanych przez jego żonę, przedstawiając PIT 40A. Pozostałe podane przez niego we wniosku okoliczności nie zostały udokumentowane. W szczególności Skarżący nie udokumentował w żaden sposób wysokości osiąganych przez siebie dochodów, faktu choroby żony i wydatków związanych z jej utrzymaniem. Sąd nie może udzielić Skarżącemu ochrony tymczasowej opierając się jedynie na twierdzeniach zawartych we wniosku. Brak dokumentacji obrazującej rzeczywistą kondycję finansową uniemożliwił więc pozytywne rozpoznanie wniosku. Na podstawie samych danych podanych we wniosku i szczątkowej dokumentacji Sąd nie był w stanie ocenić, czy rzeczywiście zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji. Dlatego też Sąd za zasadne uznał odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.