I SA/Bk 789/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi P.W. W. S., T. P. Sp. j. w A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] czerwca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. , W skardze do Sądu na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] czerwca 2017 r., wydaną w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, pełnomocnik skarżącego wniósł m.in. o wstrzymanie jej wykonania, z uwagi na realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków. Wskazując na niezgodność z prawem zaskarżonej decyzji podkreślił, że wymierzona skarżącemu kara pieniężna w wysokości 24.000 zł jest kwotą bardzo dużą biorąc pod uwagę roczną wysokość osiąganych przychodów, uiszczenie jej leży poza możliwościami finansowymi skarżącej. Biorąc pod uwagę wydatki, jakie ponosi spółka, jak również koszty ponoszone przez samych wspólników spółki jawnej, a także ich zobowiązania, konieczność uiszczenia kary pieniężnej będzie miało bardzo negatywne konsekwencje dla sytuacji finansowej ich rodzin. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie uczyniła tego w sposób uzasadniający objęcie ochroną tymczasową. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania decyzji, Sąd nie ma kompetencji dokonywania merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. np. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14). Strona skarżąca popierając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji przedłożyła szczątkowe informacje o przychodach i rozchodach spółki za okres od stycznia do kwietnia 2017 r., które wskazują na dodatni wynik bilansowy. Ponadto wspólnicy spółki przedłożyli informacje na temat dochodów i wydatków swoich rodzin. W. S. złożył oświadczenie z którego wynika, iż utrzymuje się z oszczędności i wynagrodzenia żony, zaś T. utrzymuje swoja rodzinę w oszczędności oraz dzierżawy. Informacje nie zawierają danych o wysokości oszczędności, ani majątku trwałym spółki. Koncentrują się wyłącznie na ponoszonych wydatkach. Brak pełnej dokumentacji obrazującej rzeczywistą kondycję finansową uniemożliwia pozytywne rozpoznanie wniosku. Tym samym nie sposób ocenić czy rzeczywiście zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji, a do wstrzymania wykonania decyzji nie może być wystarczające niczym nie poparte twierdzenie o braku możliwości uiszczenia wymaganej decyzją kwoty, gdyż takiej możliwości nie daje bilans między dochodami a wydatkami. Dlatego też Sąd za zasadne uznał odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.