I SA/Bk 848/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 3 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2013 r. oraz podatku do zapłaty w trybie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT p o s t a n a w i a: odmówić wtrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 14 września 2016 r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do Sądu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, że spółka prowadziła do tej pory działalność gospodarczą związaną z użytkowaniem łąk bagiennych na terenie parku narodowego oraz sprzedażą biomasy. Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. spółka otrzymała dotacje rolno-środowiskowo-klimatyczne na 2015 r. W dniu [...] czerwca 2016 r. Prezes ARiMR potrącił całą płatność przysługującą skarżącej, na poczet nienależnie pobranych dotacji za lata poprzednie. Sprawa ta jest obecnie przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym. W dniu [...] lipca 2016 r. spółka, na skutek wypowiedzenia umowy poddzierżawy, utraciła dzierżawę gruntów, na której prowadziła swoją działalność gospodarczą. Spółka nie ma możliwości prowadzenia działalności gospodarczej związanej z użytkowanymi terenami. Wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, a także sfinansowanie zobowiązań spółki byłoby możliwe jedynie w razie otrzymania przysługujących płatności za 2015 r., które zostały potrącone. W 2016 r. spółka nie otrzymała żadnej kwoty tytułem płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, co dodatkowo pogłębia jej trudną sytuację finansową. Aktualnie skarżąca nie posiada środków pozwalających na zaspokojenie wierzyciela publicznego. Stan środków na rachunku bankowym spółki jest zerowy. Pozyskanie kredytu lub pożyczki jest niemożliwe wobec istniejącego zadłużenia. Przymusowe wykonanie decyzji spowoduje niepowetowaną szkodę oraz doprowadzi do całkowitej niewypłacalności spółki. Dochód z dotacji, którego spodziewała się strona mógł sfinansować zobowiązania na rzecz dotychczasowego dzierżawcy oraz wierzyciela publicznego. Natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie spółce znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Z wysokim prawdopodobieństwem można mówić, że zaistnieją też trudne do odwrócenia skutki, z upadłością włącznie. Kwota dochodzona przez wierzyciela publicznego jest znaczna (140.800,00 zł), zaś skarżąca nie posiada możliwości pozyskania niezbędnych środków w krótkim czasie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej: "p.p.s.a."), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie uczyniła tego w sposób uzasadniający objęcie jej ochroną tymczasową. Strona twierdzi, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., jak też, że zaistnieją też trudne do odwrócenia skutki, z upadłością włącznie. Uzasadnia powyższe trudną sytuacją finansową związaną z utratą dzierżawy gruntów, na której prowadziła swoją działalność gospodarczą oraz nie otrzymaniem w 2016 r. żadnych kwoty z tytułu płatności rolnośrodowiskowych z uwagi na potrącenie dokonane przez Prezesa ARiMR. Spółka zaznaczyła przy tym, że kwota wynikająca z decyzji jest znaczna. Analizując powyższe trzeba przyznać, że skutków wykonania zobowiązania podatkowego - w aspekcie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. - nie można rozpatrywać w oderwaniu od wysokości kwoty przypadającej do zapłaty, która w okolicznościach konkretnego przypadku może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej podmiotu wnioskującego o zastosowania ochrony tymczasowej i nawet ogłoszenia jego upadłości. Niemniej jednak zweryfikowanie przez Sąd, czy wykonanie decyzji spowoduje takie skutki, musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej strony, w tym przede wszystkim informacji wskazujących na wysokość uzyskiwanych dochodów, stan posiadanych środków finansowych i trwałych. Brak szczegółowego udokumentowania obecnej sytuacji finansowej Spółki nie pozwala Sądowi na ocenę, czy wykonanie skarżonej decyzji może wyrządzić tak daleko idące skutki. Należy również podkreślić, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego wykonania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej. Jednocześnie Sąd pragnie podkreślić, że w innej sprawie spółki zawisłej przed tut. Sądem, dotyczącej ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego, Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji wydanej w tym przedmiocie (postanowienie z dnia 31 sierpnia 2016 r. I SA/Bk 541/16). W analizowanym tamże przypadku Sąd w oparciu o dokumenty finansowe (m.in. rachunek zysków i strat za 2015 r.) doszedł do przekonania, że spółka prowadzi działalność w znacznych rozmiarach. Według dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy I SA/Bk 541/16 Spółka uzyskała w 2015 r. zysk w kwocie 2.399.672,24 zł (przychody operacyjne na poziomie 2.863.854,68 zł przy kosztach działalności na poziomie 441.447,98 zł). W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.