I SA/Bk 90/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 maja 2012 r. sprawy ze skargi R. Spółka z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od importowanego towaru 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w B. na rzecz strony skarżącej R. Spółka z o.o. w R. kwotę 213 zł (słownie: dwieście trzynaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w B.z [...] lutego 2012 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] listopada 2011 r. nr [...], w której określono "R" Sp. z o.o. w R. (dalej również jako spółka) należny podatek od towarów i usług od towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia celnego SAD nr [...]z [...] sierpnia 2011 r. Wymienione rozstrzygnięcia podjęto w następujących okolicznościach faktycznych. Działająca z upoważnienia spółki Agencja Celna J. S.A. zgłosiła [...] stycznia 2011 r. w Oddziale Celnym w B. do procedury składu celnego następujące towary: w pozycji 1 dokumentu SAD - metalowe artykuły wyposażenia mebli: drążki metalowe - 7.500 szt., podnośniki okapowe pneumatyczne - 25.000 szt.; w pozycji 2 dokumentu SAD części mebli (nogi meblowe) - 2.400 szt. Zgłoszenie celne zostało przyjęte i zarejestrowane pod pozycją SAD nr [...]. W dokumencie SAD zgłaszający zadeklarował dla towarów ujętych w pozycji 1 dokumentu kod CN 8302 42 00 (kod TARIC 8302 42 00 90). Decyzją z [...] lipca 2011 r. nr [...] Naczelnik Urzędu wydzielił z pozycji 1 ww. zgłoszenia celnego drążki metalowe w ilości 7.500 szt., określając dla tego towaru kod Nomenklatury Scalonej 7306 90 00, natomiast pozostawił w pozycji 1 podnośniki okapowe pneumatyczne w ilości 25.000 szt. Decyzja ta stała się ostateczna z upływem 1 sierpnia 2011 r. W dniu [...] sierpnia 2011 r. przedstawiciel spółki dokonał zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu wg dokumentu SAD nr [...] towaru w postaci rur stalowych chromowanych ze szwem w liczbie 4.140 szt., objętego uprzednio procedurą składu celnego wg zgłoszenia celnego nr [...] (pozycja 3 według korekty zgłoszenia dokonanego decyzją nr [...] z [...] lipca 2011 r.), deklarując w polu 33 kod CN 7306 90 00 (kod TARIC 7306 90 00 00). Do zgłoszenia dołączono m.in. kopię świadectwa FORM A, potwierdzającego chińskie pochodzenie towaru. Następnie, pismem z [...] października 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. wystąpił do Dyrektora Izby Celnej w B. o stwierdzenie z urzędu nieważności ostatecznej decyzji z [...] lipca 2011 r., jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem organu dla towaru ujętego w poz. 3 zgłoszenia SAD nr [...] z [...] stycznia 2011 r. (rury stalowe chromowane ze szwem w ilości 7.500 szt.) nieprawidłowo określono kod Nomenklatury Scalonej 7306 90 00 zamiast prawidłowego kodu 7306 30 77. Decyzją z [...] grudnia 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. wskazując, że wprawdzie organ dokonał klasyfikacji przedmiotowych rur stalowych z naruszeniem reguły 6. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, jednakże naruszenie to, jako nie mające charakteru rażącego naruszenia prawa, nie mogło stanowić podstawy stwierdzenia nieważności decyzji. Mając na uwadze istniejące wątpliwości co do prawidłowości zastosowanego kodu towaru zadeklarowanego w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z [...] sierpnia 2011 r., Naczelnik Urzędu Celnego w B., postanowieniem z [...] października 2011 r. wszczął postępowanie celem ustalenia właściwego kodu towaru objętego procedurą celną wg tego zgłoszenia celnego oraz określenia należności celnych w prawidłowej wysokości. W efekcie, decyzją z [...] listopada 2011 r. nr [...] określił, że przedmiotem zgłoszenia celnego SAD nr [...] z [...] sierpnia 2011 r. był towar w postaci rur spawanych o okrągłym przekroju poprzecznym ze stali niestopowej, o średnicy zewnętrznej nie przekraczającej 168,3 mm, klasyfikowany do kodu CN 7306 30 77 (kod TARIC 7306 30 77 80). Ponadto, określił dla tego towaru kwotę ostatecznego cła antydumpingowego oraz powiadomił o retrospektywnym zaksięgowaniu w rejestrze długu celnego kwoty tego cła. Jednocześnie, decyzją z [...] listopada 2011 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w B. określił spółce należny podatek od towarów i usług od powyższego towaru, uwzględniając w podstawie opodatkowania kwotę ostatecznego cła antydumpingowego. Po rozpatrzeniu odwołania od rozstrzygnięcia w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług Dyrektor Izby Celnej w B. w zaskarżonej do Sądu decyzji z [...] lutego 2012 r. uznał, że podstawa opodatkowania, jak również wysokość kwoty podatku zostały określone prawidłowo. Ustalenie przez Naczelnika Urzędu Celnego w B. decyzją z [...] listopada 2011 r. nr [...] kwoty ostatecznego cła antydumpingowego, spowodowało konieczność określenia w nowej wysokości podstawy opodatkowania przedmiotowego towaru podatkiem od towarów i usług, przy zastosowaniu art. 29 ust. 13 i 15 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Organ odwoławczy nie podzielił zarzutu naruszenia art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 247 § 1 pkt 3 i 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - dalej w skrócie: "o.p.". Stwierdził, że dotyczą one klasyfikacji taryfowej i zostały już rozpatrzone w odrębnym postępowaniu, zakończonym decyzją z [...] lutego 2012 r. nr [...]. W niniejszej sprawie organ odwoławczy nie może rozpatrywać prawidłowości postępowania organu I instancji w zakresie weryfikacji klasyfikacji taryfowej i stawki celnej, bowiem zaskarżona decyzja rozstrzygała jedynie w zakresie podatku od towarów i usług. W skardze do Sądu spółka wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] lutego 2012 r. zarzucając jej rażące naruszenie prawa - art. 247 § 1 pkt 3 i 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - dalej w skrócie: "o.p." - albowiem zaskarżona decyzja dotyczy częściowo sprawy prawomocnie rozstrzygniętej decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] lipca 2011 r. nr [...]. Ponadto, zdaniem spółki zaskarżona decyzja wydana została z obrazą art. 191 § 1 oraz 122 i 187 o.p. poprzez całkowicie dowolną ocenę stanu faktycznego w zakresie możliwości przeznaczenia importowanych drążków meblowych, nie popartą żadnymi dodatkowymi ustaleniami postępowaniem wyjaśniającym, a w konsekwencji ustalenie błędnego kodu towaru 7306 30 77 80 - zamiast prawidłowego 7306 90 00 - i przyjęcie zawyżonych należności celnych (cła antydumpingowego). W ocenie spółki nie ma innego sposobu rozumienia zasady praworządności i zaufania do organów państwa (art. 120 i 121 o.p.) niż takie, że stan prawny ustalony przez organ w jednej decyzji jest respektowany w innych decyzjach (dopóki w sposób prawem przewidziany pierwsza decyzja nie zostanie zmieniona). Dyrektor Izby Celnej w B., decyzją nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] lipca 2011 r. Tym samym pierwotna decyzja taryfikacyjna pozostała w obrocie prawnym i organy celne nie mogły dokonać odprawy spornych towarów pod kodem innym niż wcześniej przyjęty tj. 7306 90 00. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje. Skargę uwzględniono, albowiem rozstrzygnięcia w sprawie oparto na decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] listopada 2011 r. nr [...], określającej kod importowanego towaru zadeklarowanego w zgłoszeniu celnym SAD [...], jako drążki metalowe oraz kwotę ostatecznego cła antydumpingowego, która dotknięta jest sankcją nieważnością z art. 247 §1 pkt 4 o.p., co w konsekwencji wpłynęło na błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy. Z akt administracyjnych przesłanych do Sądu wynik, że w stosunku do tego samego podmiotu i tego samego towaru wydano dwie decyzje, w których Naczelnik Urzędu Celnego w B. dokonał odmiennej klasyfikacji tego samego wyrobu zadeklarowanego w zgłoszeniu celnym SAD [...], jako drążki metalowe. Po raz pierwszy w postępowaniu weryfikującym wspomniane zgłoszenie celne towaru w procedurze składu celnego (decyzja z 14 lipca 2011 r., kod CN 7306 90 00), oraz drugi raz w procedurze dopuszczenia do obrotu towaru objętego uprzednio procedurą składu (decyzja z [...] listopada 2011 r. nr [...], kod CN 7306 30 77) oraz, że Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z [...] grudnia 2011 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z [...] lipca 2011 r. W sprawie nastąpiło, więc naruszenie zasady res iudicate, bowiem w obu decyzjach występują identyczne elementy podmiotowe, przedmiotowe (te same fakty mające znaczenie prawotwórcze) oraz stan prawny. Import towarów zgodnie z postanowieniami art.5 ust. 1 pkt 3 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.535 ze zm., dalej jako u.p.t.u.) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podstawą opodatkowania podatkiem w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło oraz dodatkowo o: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju, o ile elementy te nie zostały do niej włączone (art.29 ust.13 i 15 u.p.t.u.). Mając na uwadze powyższe regulacje Naczelnik Urzędu Celnego w B. określając należny podatek od towarów i usług od towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu do podstawy opodatkowania oprócz wartości celnej towaru zaliczył także kwotę ostatecznego cła antydumpingowego określonego decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w B. nr [...], dotkniętą wadą stanowiącą podstawę do stwierdzenia jej nieważności. Oparcie rozstrzygnięcia w sprawie na decyzji obarczonej wadą stanowiącą podstawę do stwierdzenia jej nieważności wpłynęło na błędne ustalenie stanu faktycznego. Tym samym doszło do naruszenia zasady prawdy materialnej, o której mowa w art. 122 o.p., znajdującej swoje rozwinięcie w art.187 §1 o.p. (zasada zupełności postępowania dowodowego). Realizacja zasady prawdy materialnej ma ścisły związek z realizacją zasady praworządności, bowiem prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy jest niezbędnym elementem prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego. W orzecznictwie podkreśla się, ze "organ podatkowy narusza prawo nie tylko w wypadku wadliwej oceny prawnej stanu faktycznego, wadliwego zastosowania prawa, ale i w równym stopniu wtedy, gdy prawidłowo zastosuje prawo do wadliwie ustalonego stanu faktycznego" (wyrok NSA sygn. I SA/Lu 1608/98, publ. LEX 45250). Zasadne okazały się, tym samym zarzuty naruszenia zasady praworządności (art.120 o.p.),oraz zasady zaufania do organów państwa (art.121 o.p.). W tym miejscu zauważyć należy, że wyrokiem z 23 maja 2012 r. w sprawie o sygn. I SA/Bk 91/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku stwierdził nieważność decyzji Dyrektora Izby Celnej z [...] lutego 2012 r. nr [...] utrzymującej w mocy ww. decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B., która była podstawą rozstrzygnięcia w omawianej sprawie. Za niezasadne uznano natomiast zarzuty naruszenia art. art. 247 § 1 pkt 3 i 4 o.p. Oparcie rozstrzygnięcia w sprawie określenia zobowiązania podatkowego na decyzji określającej kwotę ostatecznego cła anydumpingowego, która obarczona jest wadą stanowiącą podstawę do stwierdzenia jej nieważności o której mowa w art.247 §1 pkt 4 o.p., nie można uznać, bowiem za wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa (art.247 §1 pkt 3 o.p.), ani tym bardziej uznać, że decyzja ta dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzja ostateczną (art.247 § 1 pkt 4 o.p.). Wskazane wyżej naruszenia przepisów proceduralnych, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy spowodowało uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz.270, dalej jako p.p.s.a.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art.205 §1 p.p.s.a., natomiast podstawą orzeczenia o zakresie, w jakim uchylona decyzja, nie może być wykonana stał się art.152 p.p.s.a.