I SA/Bk 978/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. "R. [...]" Spółki komandytowej w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności spółki jako płatnika za pobrane a nieopłacone zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za marzec, kwiecień i maj 2013 r. oraz określenia wysokości należności za te miesiące p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Skarżąca Spółka wywiodła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności spółki jako płatnika za pobrane a nieopłacone zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za marzec, kwiecień i maj 2013 r. oraz określenia wysokości należności za te miesiące. Zarządzeniem z dnia 7 września 2015 r., Skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie i złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (statut, odpis KRS lub inny dokument), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 7 akt). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie zostało odebrane przez pełnomocnika Spółki w dniu 24 września 2015 r. (k. 10 akt). W dniu 7 października 2015 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo Dyrektora Izby Skarbowej w B., w którym organ przekazał pisma skarżącej Spółki, które wpłynęły do organu w dniu 2 października 2015 r., a zawierające 1 egzemplarz skargi wraz z odpisem z KRS "R. [...]" Spółki akcyjnej Spółka komandytowa i wnioskiem o przyznanie prawa pomocy oraz 1 egzemplarz skargi wraz z odpisem z KRS ww. spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią przepisu art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymagań stawianych każdemu pismu sądowemu, w tym skardze, jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika – art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Jednocześnie w myśl 58 § 1 pkt 3 – sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Z akt sprawy wynika, że skarżąca Spółka została właściwie wezwania do uzupełniania braków formalnych skargi, w tym jej podpisania i nadesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (statut, odpis KRS lub inny dokument). Wezwanie to zostało doręczone skarżącej Spółce w dniu 24 września 2015 r., a zatem 7 dniowy termin na uzupełnienie braków upłynął 1 października 2015 r. Tymczasem pisma skarżącej Spółki uzupełniające braki formalne skargi wpłynęły do Sądu dopiero w dniu 7 października 2015 r. (k. 12 i nast. akt), przekazane przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. Wskazać należy, że zgromadzone w sprawie dokumenty wskazują, że skarżąca Spółka podpisaną skargę oraz odpis KRS nadała w placówce pocztowej w dniu 1 października 2015 r. (k. 19 akt) jednakże mimo prawidłowego wezwania, korespondencję zaadresowała nie do Sądu lecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. Ten korespondencję przekazał do Sądu przy piśmie z dnia 7 października 2015 r., a zatem dopiero z tą datą można uznać, że braki formalne skargi zostały usunięte. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że w sytuacji, gdy skarżący wniósł za pośrednictwem poczty skargę bezpośrednio do sądu i następnie sąd ten przesłał ją za pośrednictwem poczty do właściwego organu, za dzień wniesienia skargi uznać należy dzień, w którym sąd wysłał (nadał) skargę do organu (zob. np. postanowienie WSA w Białymstoku z 28 marca 2008 r. sygn. akt II SA/Bk 122/06; postanowienie NSA z 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I FSK 995/08 - orzeczenia dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe zasady należy odpowiednio stosować także do sytuacji, jaka miała miejsce w niniejszej sprawie, a zatem uzupełnienia braków formalnych skargi nie bezpośrednio do Sądu, lecz za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej. W takiej sytuacji, za datę uzupełnienia braków formalnych skargi należy przyjąć, dzień przekazania pisma uzupełniającego te braki przez organ niewłaściwy dla sądu właściwego. Jednocześnie podkreślić należy, że w orzecznictwie jednolicie wskazuje się, że nie ma podstaw do przyjęcia, że art. 65 § 2 k.p.a. (odpowiednio art. 170 § 2 o.p.) znajdzie zastosowanie w postępowaniu przed sądem administracyjnym – postanowienie NSA z dnia 20 września 2013 r., I GSK 1218/13 LEX nr 1400733. W niniejszej sprawie skarżąca Spółka nie zastosowała się do prawidłowego pouczenia zawartego w wezwaniu do uzupełniania braków formalnych skargi a zatem to jej osobę obciążają negatywne skutki przekroczenia terminu do ich uzupełnienia. W tej sytuacji Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy p.p.s.a., zobligowany był do odrzucenia jej skargi.