I SAB/Bk 5/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie: sędzia NSA Mieczysław Markowski, sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. z dnia 6 kwietnia 2017 r. o wyłączenie sędziów: Małgorzaty Roleder, Elżbiety Trykoszko, Jacka Pruszyńskiego, Andrzeja Melezini, Pawła Lewkowicza, Danuty Tryniszewskiej-Bytys, Anny Sobolewskiej-Nazarczyk, Mirosława Wincenciaka, Grażyny Gryglaszewskiej, Marka Leszczyńskiego oraz referendarza sądowego Barbary Romanczuk od orzekania w sprawie ze skargi J. G. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie umorzenia IV raty podatku za 2016 r. oraz zaległej I raty podatku za 2013r. p o s t a n a w i a: 1. odrzucić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Elżbiety Trykoszko, sędziego NSA Danuty Tryniszewskiej-Bytys, sędziego NSA Anny Sobolewskiej-Nazarczyk, sędziego WSA Małgorzaty Roleder, sędziego WSA Jacka Pruszyńskiego, sędziego WSA Andrzeja Melezini, sędziego WSA Pawła Lewkowicza, sędziego WSA Mirosława Wincenciaka oraz referendarza sądowego Barbary Romanczuk; 2. oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Grażyny Gryglaszewskiej i sędziego WSA Marka Leszczyńskiego. W piśmie z dnia 6 kwietnia 2017 r. (data wpływu 10 kwietnia 2017 r.) skarżący J. G. zawarł wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie sędziego NSA Elżbiety Trykoszko, sędziego NSA Danuty Tryniszewskiej-Bytys, sędziego NSA Anny Sobolewskiej-Nazarczyk, sędziego NSA Grażyny Gryglaszewskiej, sędziego WSA Małgorzaty Roleder, sędziego WSA Jacka Pruszyńskiego, sędziego WSA Andrzeja Melezini, sędziego WSA Pawła Lewkowicza, sędziego WSA Mirosława Wincenciaka, sędziego WSA Marka Leszczyńskiego oraz referendarza sądowego Barbary Romanczuk. Zdaniem skarżącego sędziowie są stronniczy i negatywnie nastawieni do jego osoby, naruszając prawo procesowe i materialne celowo odrzucają skargi lub je oddalają. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Rozpoznając wniosek należy zauważyć, że jest to już kolejne żądanie skarżącego w przedmiocie wyłączenia sędziów orzekających w tut. Sądzie. Otóż w piśmie z dnia 27 marca 2017 r. skarżący wnioskował o wyłączenie od orzekania w sprawie sędziego NSA Elżbiety Trykoszko, sędziego NSA Danuty Tryniszewskiej-Bytys, sędziego NSA Anny Sobolewskiej-Nazarczyk, sędziego WSA Małgorzaty Roleder, sędziego WSA Jacka Pruszyńskiego, sędziego WSA Andrzeja Melezini, sędziego WSA Pawła Lewkowicza, sędziego WSA Mirosława Wincenciaka oraz referendarza sądowego Barbary Romanczuk. Wniosek ten został rozpoznany w dniu 10 kwietnia 2017 r., kiedy to Sąd postanowił o jego oddaleniu. Wniosek z dnia 6 kwietnia 2017 r. obejmuje swym zakresem również ww. sędziów oraz referendarza i odwołuje się do tych samych co poprzednio okoliczności. Powoduje to, że nie uruchamia on postępowania w przedmiocie wyłączenia tylko podlega odrzucenia. Stosownie bowiem do art. 22 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), ponowny wniosek o wyłączenie sędziego niezawierający podstaw wyłączenia albo oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu bez składania wyjaśnień przez sędziego, którego dotyczy. Przepis ten stosowany jest odpowiednio do wyłączenia referendarza sądowego (art. 24 § 1 p.p.s.a.). W pozostałym zakresie – dotyczącym wyłączenia sędziego NSA Grażyny Gryglaszewskiej i sędziego WSA Marka Leszczyńskiego – wniosek z dnia 6 kwietnia 2017 r. podlegał oddaleniu. Należy przypomnieć skarżącemu, że instytucję wyłączenia sędziego oraz referendarza sądowego regulują przepisy art. 18-24 p.p.s.a. Wyłącznie sędziego z mocy prawa reguluje przepis art. 18 ww. ustawy, zaś o wyłączeniu na żądanie lub na wniosek traktuje art. 19 p.p.s.a., stanowiąc, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Składając wniosek o wyłączenie sędziego strona winna uprawdopodobnić przyczyny tego wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a). Sędzia zaś powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie (art. 21 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał w żaden sposób, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwości, co do bezstronności sędziego NSA Grażyny Gryglaszewskiej i sędziego WSA Marka Leszczyńskiego. Samo przypuszczenie o braku bezstronności sędziego orzekającego w sprawie, bez żadnego nawet uprawdopodobnienia w tym zakresie, winno skutkować oddaleniem wniosku. W orzecznictwie wskazuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczające samo podejrzenie strony bądź utrata wiary w bezstronność sędziego. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania, co do bezstronności sędziego (vide: postanowienie NSA z dnia 15 września 2008 r., II FZ 397/08, Lex nr 493907). Wskazać również należy, że każda sprawa podlega indywidualnej ocenie przez składy sędziowskie. Z tych przyczyn sugestia, że sędzia orzekał w innej sprawie z udziałem skarżącego, nie powoduje, że można mówić o jakimkolwiek nastawieniu sędziego do strony. Sam fakt orzekania w innej sprawie, w której wnioskodawca był stroną nie daje podstawy do sformułowania zastrzeżeń co do bezstronności sędziego, biorącego udział w rozstrzyganiu innej sprawy. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy czy też ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi również podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń Sądu pierwszej instancji (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., I OZ 665/08). Przesłanką do wyłączenia nie może być też ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, gdyż należy ona w ramach kontroli instancyjnej do sądu wyższej instancji. Sąd, rozpoznając wniosek o wyłączenie sędziego, nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (postanowienie SN z dnia 28 sierpnia 1996 r., I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59). W ocenie Sądu, okoliczności wskazywane w rozpatrywanym wniosku o wyłączenie sędziów nie mogły stanowić podstawy do jego uwzględnienia. Skład rozpoznający przedmiotowy wniosek nie stwierdził istnienia żadnej z przesłanek, o których mowa w art. 18 pkt 1 – 7 p.p.s.a., stanowiących podstawę do wyłączenia wnioskowanych sędziów z mocy ustawy. Skarżący nie uprawdopodobnił też okoliczności wyłączenia sędziów na podstawie art. 19 p.p.s.a. W ocenie Sądu z samego faktu wydania w innych sprawach skarżącego niekorzystnych rozstrzygnięć procesowych, czy też wyroków oddalających skargę, nie można wyciągać wniosku o stronniczości sędziów. Samo bowiem przeświadczenie skarżącego, że wymienieni we wniosku sędziowie mogą prowadzić proces nieobiektywnie, nie jest przesłanką do wnioskowania o ich wyłączenie. Ponadto podkreślić należy, że sędziowie NSA Grażyna Gryglaszewska i WSA Marek Leszczyński, złożyli pisemne oświadczenia, że nie istnieje żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w niniejszej sprawie. Argumentacja przedstawiona przez skarżącego nie podważyła zaś wiarygodności tych oświadczeń. Ze wskazanych powyżej względów orzeczono jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 22 § 4 w zw. art. 24 § 1 p.p.s.a. Orzeczenie w pkt 2 sentencji swoją podstawę znalazło zaś w treści art. 18 i art. 19 oraz art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a.