II SA/Bk 103/04

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi Cz. Sz. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2004 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Cz. Sz. w dniu [...] marca 2017 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (k. 3363). Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 j.t.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny w każdym stadium postępowania sądowego, aż do zakończenia sprawy prawomocnym orzeczeniem - wyrokiem lub postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 498). W niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 16 września 2004 r. oddalił skargę Cz. Sz. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Z dniem 24 września 2004 roku w/w orzeczenie stało się prawomocne. W związku z tym, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kończący postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku stał się prawomocny z dniem 24 września 2004 r., w dniu złożenia przez Cz. Sz. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, tj. 20 marca 2017 r. nie istniał już "tok postępowania" w czasie, którego ustawa przewiduje prawo złożenia wniosku. W tym stanie rzeczy złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie niniejszej, należało uznać za niedopuszczalne. W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r. sygn. akt I OZ 776/12 wskazano, że "przez określenie "tok postępowania", zawarte w art. 243 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć tok postępowania sądowoadministracyjnego od chwili jego wszczęcia do prawomocnego zakończenia. Samo wystąpienie przez stronę z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Stwierdzenie prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie oznacza, że sprawa sądowoadministracyjna nie jest już sprawą rozpoznawaną przez sąd" (opublikowany w bazie LEX pod numerem 1269708). W tym stanie rzeczy rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne, należało uznać za zbędne. Zgodnie bowiem z art. 249a p.p.s.a. jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 243 § 1 w zw. z art. 249 a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.