II SA/Bk 106/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.W. – Przedsiębiorstwa Handlowo – Usługowego "W." w B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie obciążenia opłatą za kontrolę sanitarną p o s t a n a w i a oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący T.W. wniósł skargę na ostateczną decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie obciążenia opłatą za kontrolę sanitarną. Pismem z dnia 16 stycznia 2009 r. wniósł o wstrzymanie zaskarżonej decyzji uzasadniając powyższe faktem, że wykonanie ww. decyzji spowoduje dla skarżącego trudne do odwrócenia skutki w postaci uiszczenia opłaty, zaś sumy wyłożone na ten cel przez niego jako pracodawcę nie będą podlegały zwrotowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek jako bezzasadny podlegał oddaleniu. Stosownie do regulacji art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu (czynności) w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej szkody. Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że konieczną przesłanką wstrzymania wykonania decyzji (postanowienia) jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie tych okoliczności, co do zasady, spoczywa na skarżącym (vide: postanowienie NSA z dnia 3 marca 2006r., sygn. akt I OZ 279/06, niepubl.). Niemniej jednak Sąd ma obowiązek uwzględniać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu (vide: postanowienie NSA z dnia 31 maja 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca żąda wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie nałożonej opłaty za przeprowadzenie przez inspektora sanitarnego kontroli w zakładzie skarżącego. Nie ulega wątpliwości, iż rozstrzygnięcie takie ma walor wykonalności. Co prawda zaskarżona decyzja wiązać się będzie z poniesieniem wymiernych kosztów w postaci opłaty w wysokości 92 zł, to jednak zdaniem Sądu orzeczenie o wstrzymaniu jej wykonania do czasu rozpatrzenia przez Sąd skargi nie jest uzasadnione. Szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a nie musi mieć zawsze charakteru materialnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (vide: postanowienie WSA w Białymstoku z 03.08.2006 r., II SA/Bk 352/06, Lex Polonica nr 1241556). W ocenie Sądu, decyzja inspektora sanitarnego utrzymana w mocy przez organ odwoławczy, a nakładająca na skarżącego opłatę w wysokości 92 zł, nie niesie za sobą ryzyka powstania znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Uiszczenie przez skarżącego nałożonej opłaty nie spowoduje też trudnych do odwrócenia skutków, albowiem w przypadku uwzględnienia skargi, skarżący będzie mógł domagać się zwrotu tej opłaty od organu. W związku z powyższym, nie istnieje ryzyko wyrządzenia znacznej szkody na rzecz skarżącego czy niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, brak jest zatem przesłanek do zastosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. i uwzględnienia wniosku skarżącego. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając w oparciu o przepisy art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.