II SA/Bk 1074/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. Z. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. Z. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] października 2013 r. znak [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji II SA/Bk 1074/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] października 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2013 r. stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie obory wolnostanowiskowej wraz z towarzyszącą infrastrukturą na działce nr [...] we wsi N. Ś. gm. S. Skargę na decyzję organu II instancji, wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania, złożyła do sądu administracyjnego H. Z. Z. Wywiodła, że niewstrzymanie decyzji uprawnia inwestora do dalszych czynności w procesie realizacji inwestycji, w tym uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i pozwolenia na budowę. Inwestor zatem poniesie znaczne koszty np. sporządzenia dokumentacji projektowej i jej uzgodnienia, dokona zakupu materiałów budowlanych, które to koszty nie wystąpiłyby, gdyby doszło do wstrzymania. Zdaniem skarżącej istnieje również niebezpieczeństwo, że inwestor zrealizuje inwestycję przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Usunięcie skutków tego działania będzie trudne, gdyż będzie się wiązało z rozbiórką obiektu jak i całej infrastruktury towarzyszącej obiektowi, z zagospodarowaniem środków wykorzystywanych w obiekcie, który przestanie istnieć. W ocenie skarżącej w sprawie niniejszej występuje zarówno niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak i trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu następuje na wniosek skarżącego, który powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wstrzymanie tj. istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Istotne jest również, że akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem w nim zawartym. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem co do zasady aktów nakładających na adresata określony obowiązek bądź przyznających mu określone uprawnienie. Zdaniem składu orzekającego charakter prawny kwestionowanego rozstrzygnięcia nie wywołuje skutków, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem nie podlega wykonaniu w rozumieniu wyżej wskazanym. Rozstrzygnięcie środowiskowe, którego rodzajem jest decyzja o odmowie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, ma charakter opiniodawczy i zapada w postępowaniu stanowiącym etap poprzedzający wydanie np. decyzji o warunkach zabudowy lub decyzji o pozwoleniu na budowę (vide art. 72 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.). Zatem to nie decyzja środowiskowa, a rozstrzygnięcia, dla których jej wydanie jest warunkiem, mogą podlegać wykonaniu (jak np. pozwolenie na budowę). Decyzja ta nie zezwala bezpośrednio na realizację inwestycji, a tym samym nie może spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Inaczej rzecz ujmując można ocenić, że zaskarżone w sprawie niniejszej rozstrzygnięcie środowiskowe jedynie stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, ale nie może spowodować trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego – szkodliwego dla skarżącej, w jej ocenie - nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej. Stanowisko orzecznictwa w powyżej wskazanej kwestii jest jednolite (vide postanowienie NSA z dnia 24 maja 2012 r., II OZ 431/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Odnośnie argumentacji zawartej we wniosku, odwołującej się do niebezpieczeństwa wystąpienia u inwestora znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków to wskazać trzeba, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody temu podmiotowi, który wnosi skargę. W sprawie niniejszej skargę wniósł nie inwestor, ale H. Z. Z., zatem niebezpieczeństwo poniesienia przez inwestora negatywnych skutków finansowych związanych z realizacją inwestycji nie może stanowić argumentu wspierającego żądanie skarżącej. Niezależnie od tego wskazać należy, że w sprawie niniejszej skarżąca nie wykazała, aby wykonanie decyzji narażało ją samą na znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.