II SA/Bk 111/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant referent stażysta Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi B. R. i W. R. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych oddala skargę Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności. Skarżący B. i W. R. zgłosili w dniu 17 lipca 2015r. Prezydentowi Miasta S. – jako organowi architektoniczno – budowlanemu zamiar budowy na działce o numerze ewidencyjnym [...] położonej w S. przy ulicy A. K., budynku gospodarczo – garażowego. Do wniosku dołączyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, szkic budynku wykonany nietrwałą techniką oraz kopię mapy zasadniczej w skali 1:500 z naniesioną lokalizacją budynku, bez podania wymiarów i odległości. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015r organ wezwał inwestorów do uzupełnienia zgłoszenia poprzez właściwe wypełnienie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, szkice i rysunki obrazujące zamierzenie budowlane (lokalizację, rzuty, przekroje, elewacje) oraz wskazanie przeznaczenia budynku. W dniu 5 sierpnia 2015r. skarżący uzupełnili zgłoszenie poprzez wrysowanie budynku na mapę zasadniczą dołączoną do wniosku, podanie wymiarów budynku i odległości usytuowania od granic działki. Rysunki budynku zostały wykonane trwałą techniką. Skarżący stwierdzili też, że nie mają obowiązku określania funkcji zgłaszanego budynku, gdyż nie podstawy w oparciu o którą organ wystąpił z żądaniem uzupełnienia zgłoszenia w tym zakresie. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015r. organ I instancji powołując się na art. 30 ust. 6 pkt 2 oraz 35 ust. 5 prawa budowlanego wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru inwestycyjnego. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że działka o numerze [...] znajduje się częściowo na terenie obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w ciągu ulic A. K. na odcinku od ulicy G. K. P. do ulicy P. w S., uchwalonego uchwałą nr XXII/189/08 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 19 listopada 2008r. Plan ten część działki wymienionej wyżej przeznaczył pod zieleń urządzoną oznaczając go symbolem ZP. Z ustaleń planu wynika, że w zakresie przeznaczenia podstawowego przewiduje się wykorzystanie terenu do nasadzeń zieleni izolacyjnej a w zakresie przeznaczenia dopuszczalnego do lokalizacji obiektów technicznych i małej architektury związanych z funkcjonowaniem ulicy głównej. Wskazana przez inwestorów lokalizacja obiektu znajduje się w części na obszarze obowiązywania podanych wyżej ustaleń planu, a w części na obszarze, dla którego plan zagospodarowania przestrzennego nie obowiązuje. Teren przeznaczony pod zieleń urządzoną zajmuje pas o szerokości od około 45 m. (granica północna) do około 43,5 metra (granica południowa) od granicy pasa drogowego. Działka skarżących, stanowiąca teren planowanej inwestycji, objętej zgłoszeniem, położona jest na północ od planowanego przebiegu drogi o symbolu 1KD. Wskazana natomiast lokalizacja budynku gospodarczego przebiega w odległości 35 metrów od granicy pasa drogowego a zatem lokalizacja jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ustalenia planu nie dopuszczają bowiem lokalizowania na obszarze o symbolu ZP budynków gospodarczo – garażowych. Organ dodał ponadto, że na obszarze objętym zamierzeniem inwestycyjnym istnieje obiekt w stosunku do którego organ nadzoru budowlanego wydał nakaz rozbiórki. W odwołaniu od tej decyzji B. i W. R. zarzucili organowi błędną ocenę, że wskazana przez nich lokalizacja planowanego budynku znajduje się na obszarze obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tj. na obszarze o symbolu ZP. Zdaniem wnioskodawców granica terenu ZP nie została w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dokładnie wyznaczona i w ich ocenie planowany budynek został zlokalizowany poza obszarem ustaleń planu. Ponadto odwołujący się podnieśli, że przepis art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego nie mógł mieć zastosowania w sprawie, gdyż odnosi się do realizacji inwestycji za pozwoleniem na budowę. Decyzją z dnia [...] listopada 2015r. Wojewoda P. po rozpoznaniu powyższego odwołania orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej. Wojewoda w uzasadnieniu swojej decyzji zwrócił uwagę na związany charakter przepisu art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego, nie pozostawiający organowi architektoniczno – budowlanemu swobody w ocenie zgłoszenia zamiaru inwestycyjnego w sytuacji między innymi ustalenia, że zgłoszone roboty budowlane pozostają w sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ odwoławczy powtórzył ustalenia organ I instancji co do tego, że przez teren inwestycji przebiega granica miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w ciągu ulic A. K. na odcinku od ulicy G. K. P. do ulicy P. w S., uchwalonego uchwałą nr XXII/189/08 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 19 listopada 2008r. Powtórzył też za organem I instancji, że przewidziana lokalizacja planowanego budynku częściowo znalazła się na terenie przeznaczonym w planie pod zieleń urządzoną. Organ odwoławczy przeanalizował załącznik nr 1 do uchwały o planie tj. rysunek planu. Stwierdził, że na działce skarżących, granica terenu o symbolu ZP przebiega po granicy nieruchomości skarżących i działki przeznaczonej w planie pod ulicę o symbolu 1 KD. Biorąc pod uwagę skalę rysunku planu, koniec terenu o symbolu ZP na działce skarżących znajduje się w odległości około 45 od granicy działki inwestorów i działki przeznaczonej pod ulicę 1 KD. Zamierzona lokalizacja planowanego budynku przewidziana została w odległości 35 metrów od granicy nieruchomości a zatem zawiera się w obszarze ustaleń planu przeznaczającym ten obszar pod zieleń urządzoną. Teren ZP w zakresie przeznaczenia podstawowego przewidziany jest pod wykorzystanie go do nasadzeń zieleni izolacyjnej a w zakresie przeznaczenia dopuszczalnego pod lokalizację obiektów technicznych i małej architektury związanych z funkcjonowaniem ulicy głównej. Planowany przez skarżących budynek nie jest takim obiektem a zatem niedopuszczalna jest jego lokalizacja. Wobec powyższego wniesienie sprzeciwu wobec zgłoszenia było właściwe na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego. Organ odwoławczy podzielił natomiast zarzut skarżących niewłaściwego powołania się przez organ I instancji na art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego tj. uzasadnienia sprzeciwu wobec zgłoszenia faktem wydanego nakazu rozbiórki innego obiektu usytuowanego na działce. Stwierdził, że przepis ten nie może być podstawą wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych powołując się na stanowisko wyrażone przez NSA w wyroku wydanym w sprawie o sygn. II OSK 761/07. W skardze na powyższą decyzję ostateczną wywiedzionej do sądu administracyjnego przez wnioskodawców, powtórzone zostały zarzuty odwołania. Nadto skarżący zarzucili, że organ uzasadniając sprzeciw oceniał lokalizację planowanego budynku poprzez pryzmat rysunku planu zagospodarowania przestrzennego a nie poprzez pryzmat całokształtu ustaleń planu, w tym części tekstowej, zwłaszcza parametrów ulicy o symbolu 1 KD, odniesienie których do obszaru o symbolu ZP nie pozwala przyjąć, że jego szerokość wynosi tyle, ile przyjął organ. Zdaniem skarżących szerokość obszaru o symbolu ZP po obu stronach ulicy o symbolu 1 KD wynosi około 20,7 metra a zatem przewidziana w odległości 35 metrów od granicy działki lokalizacja planowanego budynku jest lokalizacją go poza granicami ustaleń planu. Podnosząc powyższe skarżący stwierdzili, że zgłoszenie nie naruszyło przepisów Prawa budowlanego. Zarzucili też niezasadność powołania się na przepis art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego. Wojewoda P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu albowiem wniesienie przez organ architektoniczno – budowlany sprzeciwu wobec objętej zgłoszeniem budowlanym skarżących lokalizacji budynku gospodarczo – garażowego było zgodne z prawem. Wskazany jako podstawa prawna sprzeciwu przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organy administracji w niniejszej sprawie, stanowi, że organ architektoniczno – budowlany wnosi sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych w przypadku, gdy budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy lub inne przepisy. Treść przepisu (kategoryzm sposobu załatwienia sprawy) nie pozostawia zatem organowi architektoniczno - budowlanemu wyboru rozstrzygnięcia w sytuacji stwierdzenia sprzeczności zgłoszonego zamiaru inwestycyjnego z wymienionymi w przepisie aktami prawnymi. W okolicznościach niniejszej sprawy, organ dopatrzył się sprzeczności objętej zgłoszeniem lokalizacji budynku gospodarczo – garażowego z obowiązującym dla terenu inwestycji miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w ciągu ulic A. K. na odcinku od ulicy G. K. P. do ulicy P. w S., uchwalonego uchwałą nr XXII/189/08 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 19 listopada 2008r. Dostrzeżenie takiej sprzeczności było trafne. Nie ulega wątpliwości, że budowa objętego zgłoszeniem budynku gospodarczo – garażowego została zaplanowana na działce skarżących o numerze geodezyjnym [...] położonej w S. przy ulicy A. K. w odległości 35 metrów od granicy tej działki od strony drogi. Powyższe wprost wynika z odległości usytuowania planowanego obiektu od granic nieruchomości, naniesionych na mapę dołączoną do zgłoszenia przez samych skarżących. Nie ulega także wątpliwości, że część działki skarżących, stanowiącej teren inwestycji, znajduje się w obszarze ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w ciągu ulic A. K. na odcinku od ulicy G. K. P. do ulicy P. w S., uchwalonego uchwałą nr XXII/189/08 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 19 listopada 2008r. Granice ustaleń planu, jak wynika z fragmentu części rysunkowej planu, dołączonego do akt administracyjnych, "przecinają" działkę skarżących o numerze [...]. Między skarżącymi a organem wystąpiła różnica stanowisk w kwestii szerokości pasa ustaleń planu zajmującego nieruchomość skarżących. Zdaniem składu orzekającego, prawidłowe jest ustalenie organu, iż opisany wyżej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na działce o numerze geodezyjnym [...] zajmuje pas szerokości około 45 metrów od granicy między działką a przewidzianym tym planem obszarem przeznaczonym pod przebieg drogi o symbolu 1KD. Wniosek taki wynika z odczytania rysunku planu dołączonego do akt administracyjnych a wskazującego, że oznaczony kolorem zielonym obszar ustaleń planu o symbolu ZP położony na północ od drogi o symbolu 1KD, na wysokości działki skarżących, stanowiącej teren inwestycji, biorąc pod uwagę skalę planu, według której 1 cm na rysunku planu odpowiada 50 metrom w terenie, sięga w głąb działki skarżących na szerokość około 45 metrów (około 0,9 cm na mapie). Objęta zatem zgłoszeniem lokalizacja budynku w odległości 35 metrów od granicy terenu inwestycji z drogą o symbolu 1 KD, zważywszy na przewidziane wymiary budynku (7x5m), zaplanowana została w granicach ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jej zaakceptowanie wymagałoby więc zgodności charakteru planowanej zabudowy z przeznaczeniem terenu o symbolu ZP. Według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w ciągu ulic A. K. na odcinku od ulicy G. K. P. do ulicy P. w S., uchwalonego uchwałą nr XXII/189/08 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 19 listopada 2008r., obszar o symbolu ZP stanowi teren zieleni urządzonej (par. 5 pkt pdpkt 2 ustaleń planu), przewidziany w zakresie przeznaczenia podstawowego do nasadzeń zieleni izolacyjnej, a w zakresie przeznaczenia dopuszczalnego do lokalizacji obiektów technicznych i małej architektury związanych z funkcjonowaniem ulicy głównej (par. 25 pkt 2 i 3 ustaleń planu). Nie ulega zatem wątpliwości, że zaplanowany budynek gospodarczo – garażowy nie jest zgodny z podstawowym i dopuszczalnym przeznaczeniem terenu inwestycji przewidzianym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Powyższa konstatacja musiała więc prowadzić organ architektoniczno – budowlany do obowiązku wyrażenia sprzeciwu wobec zgłoszenia stosownie do kategorycznego zapisu art. 30 ust 6 pkt 2 Prawa budowlanego. Argumentacja zarzutów skargi nie jest trafna. Skarżący swoje przekonanie co do zaplanowania lokalizacji budynku poza granicami ustaleń planu, wyprowadzają z nieprawidłowej interpretacji treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w ciągu ulic A. K. na odcinku od ulicy G. K. P. do ulicy P. w S., uchwalonego uchwałą nr XXII/189/08 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 19 listopada 2008r. Przede wszystkim pomijają obowiązek odczytywania planu w nierozerwalnym powiązaniu jego części tekstowej z rysunkową. Tymczasem oba elementy planu tj. część tekstowa i graficzna wyrażają pełną treść prawa miejscowego. Normy prawne zapisane w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyprowadza się zatem zarówno z części opisowej, jak i części graficznej planu. Zauważyć należy, że niektóre ustalenia planu może zobrazować wyłącznie część graficzna. Chodzi o konieczne wskazanie w planie, linii rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu, granic zagospodarowania terenów, czy nieprzekraczalnych linii zabudowy. Podkreślić też należy, że część graficzna planu sporządzana jest na kopii mapy zasadniczej, przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego a zatem uwidaczniającej granice ewidencyjne działek. Część graficzna planu wskazuje zatem czy linia rozgraniczająca tereny o różnym przeznaczeniu przebiega po granicy ewidencyjnej nieruchomości. Dla ustalenia zatem na jakiej szerokości działka skarżących objęta jest granicami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, nie jest potrzebne sięganie do ujętych w tekście planu parametrów przewidzianej planem ulicy o symbolu 1KD. Powołując się natomiast na przewidziane planem odległości sytuowania obiektów budowlanych od nieprzekraczalnej linii zabudowy, skarżący pomijają fakt, że ustalenia planu w zakresie linii zabudowy dotyczyć mogą wyłącznie terenów przewidzianych pod zabudowę. Nie jest trafny zarzut skarżących bezprawnego uzasadnienia sprzeciwu przepisem art. 35 ust. 5 Prawa budowalnego, który przy ocenie zgłoszenia budowlanego nie mógł mieć zastosowania. Na przepis ten wprawdzie powołał się organ I instancji jako na drugą podstawę prawną sprzeciwu, ale w ostatecznej decyzji Wojewody P., stanowiącej przedmiot skargi, zastosowanie art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego zostało zanegowane. Jedyną podstawą prawną wniesionego sprzeciwu pozostał przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego, prawidłowo w sprawie zastosowany. Mając na uwadze powyższe Sąd skargę jako niezasadną oddalił (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).