II SA/Bk 125/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Lewkowicz (spr.), Sędziowie NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2004 r. sprawy ze skargi T. i K. M. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Wojewody P. na rzecz skarżących kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...].01.2004 r. Wojewoda P. po rozpatrzeniu odwołania Państwa T. i K. M. od podjętej, po przeprowadzeniu wznowionego postępowania, przez Starostę S. decyzji znak: [...] z dnia [...].10.2003 r. uchylającej decyzję Starosty S. znak: [...] z dnia ...].04.2002 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. W. i K. W. pozwolenia na budowę domu letniskowego, przyłącza wodociągowego i przyłącza kanalizacyjnego z szambem na działce oznaczonej nr geod. [...] położonej w miejscowości M. gm. B. i udzielającej Pani M. W. i Panu K. W. nowego pozwolenia na budowę domu letniskowego, przyłącza wodociągowego i przyłącza kanalizacyjnego z szambem na działce oznaczonej nr geod. [...] położonej w miejscowości M. gm. B. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, co następuje: Właściciel sąsiadującej z inwestycją nieruchomości nr [...] Pan K. M. pismem z dnia [...].05.2002 r. zwrócił się do Starosty S. z prośbą o wznowienie postępowania w sprawie wydania Pani M. W. i Panu K. W. pozwolenia na budowę domku letniskowego na działce nr ewid. [...] we wsi M. podnosząc, że jako współwłaściciel sąsiedniej działki nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym z zakresu pozwolenia na budowę oraz, że budynek letniskowy został zlokalizowany w odległości 1,0 m od granicy jego działki o nr ewid. [...]. Państwo M. i K. W. do wniosku o pozwolenie na budowę z dnia 6.03.2002 r., załączyli projekt zagospodarowania działki nr ewid. [...] opracowany na aktualnej mapie sytuacyjno-wysokościowej do celów projektowych, wykonanej przez uprawnionego geodetę oraz wypis z rejestru gruntów, z których wynikało, że właścicielem sąsiedniej działki o nr ewid. [...] jest H. S. Rozpatrując wniosek K. M. o wznowienie postępowania organ ustalił, że na w/w mapie, błędnie podano nr ewid. sąsiedniej działki. Właściwy nr ewid. sąsiedniej nieruchomości to [...] a jej właścicielami są T. i K. M., a nie nieruchomość 13/8, której właścicielem jest pani H. S. W wyniku powyższego postanowieniem z dnia [...].06.2002 r. znak: [...] Starosta S. wznowił na żądanie Pana K. M. postępowanie administracyjne w sprawie wydania pozwolenia na budowę przedmiotowego domku letniskowego. Postanowieniem z dnia [...].09.2002 r. organ I instancji zawiesił prowadzone postępowanie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego w sprawie prowadzonego przez Wójta Gminy B. postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości oznaczonych nr ewid. [...] i [...] w miejscowości M. Po rozstrzygnięciu w/w kwestii decyzją Wójta Gminy B. z dnia [...].11.2002 r. znak: [...] utrzymanej w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...].01.2003 r. organ uznając, iż ustały przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, postanowieniem z dnia [...].03.2003 r. podjął zawieszone postępowanie. Po rozpatrzeniu sprawy organ I instancji decyzją z dnia [...].04.2003 r. uchylił decyzję Starosty S. z dnia [...].04.2002 r. znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę domu letniskowego, przyłącza wodociągowego i przyłącza kanalizacyjnego z szambem na działce nr ewid. [...] ([...]) w miejscowości M. oraz odmówił zatwierdzenia projektu i wydania pozwolenia na budowę. Swoje rozstrzygnięcie uzasadnił tym, że budynek letniskowy na działce nr ewid. [...] (nr [...]) usytuowany jest w odległości od 1,03 m do 3,33 m od granicy z sąsiednią działką o nr ewid. [...] (nr [...]), której właścicielami są Państwo T. i K. M., co narusza przepis § 12 ust. 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690). Od tej decyzji odwołali się inwestorzy Państwo M. i K. W. Wojewoda P. rozpatrując odwołanie uchylił zaskarżoną decyzję Starosty S. wskazując, że w rozpatrywanym przypadku przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy rozważyć możliwość skorzystania z zapisu art. 9 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, który w sytuacjach szczególnie uzasadnionych dopuszcza odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, o których mowa w art. 7 Prawa budowlanego. W dniu 30.06.2003 r. Państwo M. i K. W. wystąpili do Starosty S. z wnioskiem o udzielenie zgody na odstępstwo od warunków technicznych. Minister Infrastruktury pismem z dnia 16.09.2003 r. znak: [...] upoważnił Starostę S. do wyrażenia zgody na odstępstwo od paragrafu 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690) umożliwiające wykonanie ściany z otworami okiennymi domu letniskowego na działce nr [...]. Następnie w dniu [...].10.2003 r. Starosta S. postanowieniem znak: [...] na podstawie art. 35 ust. 1 i 3 ustawy Prawo budowlane wezwał inwestorów do usunięcia stwierdzonych braków w projekcie budowlanym. Po wywiązaniu się inwestorów z nałożonych w/w postanowieniem obowiązków Starosta S. powiadomił, zgodnie z art. 10 kpa, wszystkie strony postępowania o możliwości zapoznania się z zebranym całym materiałem dowodowym, po czym w dniu [...].10.2003 r. decyzją znak: [...] uchylił decyzję Starosty S. znak: [...] z dnia [...].04.2002 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. W. i K. W. pozwolenia na budowę domu letniskowego, przyłącza wodociągowego i przyłącza kanalizacyjnego z szambem na działce oznaczonej nr geod. [...] położonej w miejscowości M. gm. B. i udzielił M. W. i K. W. nowego pozwolenia na budowę domu letniskowego, przyłącza wodociągowego i przyłącza kanalizacyjnego z szambem na działce oznaczonej nr geod. [...] położonej w miejscowości M. gm. B. Od tej decyzji odwołali się Państwo T. i K. M. podnosząc, iż nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym o odstępstwo od przepisu § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690). Zarzucili, że wydana decyzja narusza ich prawa poprzez ulokowanie inwestycji w odległości 1,03 do 3,33 od ich działki, a zwłaszcza umiejscowienie otworów okiennych i drzwiowych na wprost okien ich budynku. Nie zgadzając się z wskazaną w projekcie budowlanym lokalizacją domku letniskowego wnieśli o uchylenie decyzji organu I instancji. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organ odwoławczy w motywach swego rozstrzygnięcia podał, że w niniejszej sprawie organ rozstrzyga w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.), zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80 poz. 718). W przepisach tych ustawodawca precyzuje, że do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza, czy inwestor ubiegający się o pozwolenie na budowę spełnia wymagane przepisami kryteria, a mianowicie: czy posiada ważną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 3 pkt 11 ustawy), czy przedłożony do wniosku projekt budowlany jest kompletny i zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jak również z pozostałymi wymaganiami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, oraz z przepisami techniczno-budowlanymi (art. 35 w/w ustawy), a w szczególności rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690). Ponadto organ sprawdza, czy projekt budowlany zawiera wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia oraz pozwolenia wymagane przepisami szczególnymi. Analiza materiału dowodowego jednoznacznie wykazała, że inwestycja jest zgodna z warunkami ustalonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].01.2002 r. znak: [...], która została wydana w oparciu o miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenów zabudowy letniskowej we wsi M. w gminie B. uchwalonym uchwałą Rady Gminy w Bakałarzewie z dnia 30 maja 1996 r. Nr XVI/90/96 i ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Województwa Suwalskiego Nr 60, poz. 186 z 26.08.1996 r. W ocenie organu inwestorzy spełnili wszystkie pozostałe wymagania zawarte w w/w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji. Projekt budowlany odpowiada także wymogom zawartym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3.07.2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1133). W trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego z zakresu pozwolenia na budowę organ uwzględniając przepisy art. 140 i art. 144 k.c. przeanalizował, czy uwzględnienie wniosku o pozwolenie na budowę domku letniskowego w odległości od 1,03 m do 3,33 m od granicy działki nie pozostaje w kolizji z interesem społecznym lub uzasadnionym interesem właścicieli działki sąsiedniej w myśl art. 5 ust. 2 prawa budowlanego, oraz czy inwestycja zrealizowana zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym nie pogorszy w świetle obowiązujących przepisów zagospodarowania działki sąsiedniej nr [...]. Z innych przepisów, poza § 12 i § 13 oraz § 60 w/w rozporządzenia nie wynika zakaz lokalizacji obiektu w odległości mniejszej niż określona w § 12 ust. 3 pkt 2, czyli w tym przypadku od 1,03 m do 3,33 m od granicy działki, jeżeli zostało udzielone odstępstwo od warunków technicznych i spełnione są warunki wynikające z przytoczonych wyżej przepisów, w tym m.in. § 13 i § 60 w/w rozporządzenia. Chociaż udzielenie pozwolenia na budowę dla ścian z otworami okiennymi i drzwiowymi w odległości mniejszej niż 4 m od granicy należy do sytuacji wyjątkowych, jednak jest dopuszczalne. Dokonana analiza przedłożonego projektu budowlanego pod kątem spełnienia wymagań zawartych w § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690) dowiodła, że budowa domku letniskowego w odległości od 1,03 m do 3,33 m od granicy działki skarżących nie spowoduje naruszenia uzasadnionego interesu osób trzecich w kontekście art. 5 ust. 2 w/w ustawy – Prawo budowlane, ponieważ – wysokość domku wynosi 6,50 m, a odległość między budynkiem skarżących i budynkiem inwestora, co pozostaje poza sporem i co potwierdził uprawniony geodeta, wynosi 6,79 i 9,12, jest więc większa od wysokości 6,50 m (6,79 m – 6,50 m = 0,29 cm; 9,12 m – 6,50 m = 2,62 m) od 29 cm do 2,62 m. Ustosunkowując się do zarzutów Państwa T. i K. M. zawartych w odwołaniu organ wyjaśnił, co następuje: 1. bezzasadny jest zarzut skarżących, że jako strona nie brali oni udziału w postępowaniu administracyjnym o odstępstwo od przepisu § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690), ponieważ skarżący zostali powiadomieni o zebranym materiale zgodnie z art. 10 kpa i otrzymali decyzję; 2. bezpodstawny jest zarzut dotyczący przesłaniania, ponieważ organy administracji architektoniczno-budowlanej prowadząc postępowanie wyjaśniły w sposób udowodniony kwestię dostępu światła dziennego do pomieszczeń w domku letniskowym skarżących w sytuacji zrealizowanego obiektu zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym i w ocenie organu nie znajduje potwierdzenia w świetle obowiązujących przepisów zarzut, iż lokalizacja domku letniskowego w odległości 1,03 m i 3,33 m od granicy działki skarżących naruszy interes osób trzecich; 3. nie może mieć także wpływu na rozstrzygnięcie sugestia skarżących dotycząca w ich ocenie kwestii utraty wartości nieruchomości, ponieważ kwestie te nie są regulowane przepisami Prawa budowlanego, natomiast należy stwierdzić, że inwestycja jest zgodna ze wszystkimi obowiązującymi przepisami; 4. odnośnie wniosku skarżących o uchylenie postanowienia Starosty S. z dnia [...].09.2003 r. znak: [...] udzielającego wnioskodawcom zgody na odstępstwo od przepisu § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690) umożliwiające im wykonanie ściany z otworami okiennymi domu letniskowego na działce nr [...] w miejscowości M. w odległości od 1,03 m do 3,33 m od granicy z działką skarżących organ wyjaśnił, że zażalenie na to postanowienie zgodnie z kpa jest niedopuszczalne, zatem brak jest możliwości prawnych odrębnego orzekania, co do zawartego w nich rozstrzygnięcia W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i w jej uzupełnieniach Państwo T. i K. M. zarzucili: 1. Przyjęcie błędnej oceny stanu faktycznego i prawnego i przez to rażące naruszenie prawa określonego w przepisie art. 5 ust. 1 i ust. 2, art. 9 ust. 1 i ust. 3, art. 34 i art. 35 Ustawy Prawo budowlane, oraz § 12 ust. 1, 3, 4 i 7 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690) w sposób mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. 2. Naruszenie prawa osób trzecich, w szczególności zasady słusznego interesu obywateli określonego w art. 7 kpa, przez ulokowanie inwestycji na działce Nr [...] w sąsiedztwie w odległości 1,03 do 3,33 m a zwłaszcza umiejscowienie otworów okiennych i drzwiowych w odległości 1,03 do 3,33 m od granicy działki na wprost głównych okien ich domu, usytuowanych po stronie południowej, co w sposób istotny zakłóci intymność pobytu osób na działce, przy tym znacznie negatywnie wpłynie na sposób użytkowania działki i w efekcie zmniejszy zdecydowanie wartość rynkową działki. 3. Naruszenie ponadto przepisów procedury administracyjnej, zawartych w przepisach art. 6, 7, 8, 9 i 10 k.p.a. przez pozbawienie ich czynnego udziału w części postępowania administracyjnego w zakresie objętym postanowieniem starosty, zezwalającego na odstępstwo (w/g § 12 ust. 3 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury) – bowiem wojewoda w wydanej decyzji nie rozpoznał tego faktu w sposób nie budzący wątpliwości, potraktował bowiem ten problem instrumentalnie i zbyt powierzchownie, naruszając przez to również przepis art. 81 k.p.a. co stanowi obrazę zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym. W oparciu o powyższe zarzuty wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie zalecenia przy ponownym rozpoznaniu sprawy do: a. zachowania odległości prawem przewidzianej od granicy działki a w szczególności przez usunięcie otworów okiennych i drzwiowych zgodnie z obowiązującym w tym zakresie prawem określonym w przepisie § 12 ust. 1 i ust. 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane, b. uchylenia odstępstwa od warunków technicznych, które to w ewidentny sposób naruszają interes osób trzecich w zakresie jaki podano wyżej, ponadto owe odstępstwo zostało wydane z obejściem prawa. W istocie tworzy i ustanawia nieżyciowy stan prawny niweczące w ten sposób cały ich życiowy dorobek. W uzasadnieniu skarżący rozwinęli treść powyższych zarzutów podkreślając, że odstępstwo od warunków określonych w § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690) ma charakter wyjątkowy, a tym samym zastosowanie odstępstwa może nastąpić pod warunkiem poszanowania i przestrzegania interesu osób trzecich jako nadrzędnej przesłanki jego stosowania. Wydanie tego postanowienia jest nadużyciem prawa, bowiem skarżący nie byli o tym postępowaniu powiadomieni, zagospodarowanie działki przez p. W. oparte zostało na błędnym stanie prawnym dotyczącym przebiegu granic, wniosek Starosty S. złożony do Ministra Infrastruktury zawierał nieprawidłowy stan faktyczny i prawny. Stanowi to naruszenie art. 81 kpa. Rozgraniczenie ich działki [...] (nowy numer [...]) z działką p. W. nr [...] (nowy numer [...]) było zbędne, bowiem stan prawny i faktyczna na gruncie był niesporny. Potwierdził to inny biegły geodeta dokonujący rozgraniczenia z drugiej strony działki. Wyliczenia organu odwoławczego dotyczące wysokości budynków i niezacieniania budynku skarżących są pojęciami technicznymi i nie stanowią interesu osób trzecich. Gołosłowne są też twierdzenia organu odwoławczego przeczące zarzutowi utraty wartości działki skarżących. Skarżący podnieśli też, że geodeta B. M. w trakcie wytyczania budynku na działce [...] stwierdziła w dzienniku budowy o niezgodności granicy z planem zagospodarowania. Skarżący nadmienili także, że wielokrotnie przejawiali chęć polubownego zakończenia sprawy. Inwestorzy p. W. złożyli oświadczenie, że gotowi są podporządkować ich żądania tj. zrezygnować z otworów w ścianie od działki skarżących, jednak organy obu instancji nie zwróciły uwagi na to zagadnienie. W odpowiedzi na skargi Wojewoda P. podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, o których stanowi art. 7 prawa budowlanego, dopuszczone jest wyłącznie w przypadkach szczególnie uzasadnionych. Upoważnienia do wyrażenia zgody na powyższe odstępstwo udziela właściwy minister, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane. W literaturze i orzecznictwie przyjmuje się, że udzielone przez ministra upoważnienie nabiera charakteru doraźnej podstawy materialno-prawnej rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Z tego względu wyrażenie upoważnienia na odstępstwo nie podlega ocenie sądu administracyjnego Kontroli podlega natomiast sposób zastosowania odstępstwa w konkretnej sprawie (por. Jerzy Siegień: Prawo budowlane, Komentarz Wyd. 3, wyd. C.H. Beck, str. 123 – 125). Z uwagi na powyższe znaczenie upoważnienia szczególną wagę ma treść wniosku do ministra, którego wymogi określone są w ust. 3 art. 9 prawa budowlanego. W przedmiotowej sprawie rację mają skarżący, że wniosek Starosty Powiatowego w S. do Ministra Infrastruktury z dnia 04.07.2003 r. o wyrażenie zgody na odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych nie zawierał pełnych informacji w zakresie przyczyn zaistnienia stanu powodującego potrzebę wystąpienia o wyrażenie zgody, a także dołączone do wniosku dokumenty złożone przez inwestorów przedstawiały w zasadzie ich stanowisko w sprawie. Zajęli oni jednak stanowisko, że w ścianie przy granicy działki sąsiada [...] skłonni są zlikwidować okna. W oświadczeniu złożonym w dniu 11.10.2002 r. w obecności inspektora wydziału Geodezji, Katastru, Gospodarki Nieruchomościami i Architektury Starostwa Powiatowego w Suwałkach M. i K. W. stwierdzili, że wprowadzone zostaną poprawki do projektu budynku poprzez posadowienie zbiornika na ścieki na odległość 8,0 m od istniejącego ogrodzenia od strony działki nr [...], zamurowanie otworów okiennych w ścianie budynku od strony działki nr [...], zmniejszenie najdalej wysuniętej części zadaszenia nad wejściem do budynku na 1,0 m od ściany parteru budynku i zmianę ścianki kolankowej. Starosta Powiatowy w S. postanowieniem z dnia [...].10.2003 r. polecił inwestorom jedynie usunąć nieprawidłowość poprzez zlokalizowanie zbiornika na ścieki zgodnie z wymogami § 36 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. W pozostałym zakresie stanowisko stron zostało pominięte bez żadnego uzasadnienia w decyzjach obu organów. Naruszono tym samym przepisy art. 77 § 1 i 80 kpa. Podkreślenia wymaga też stwierdzenie zawarte w piśmie Ministra Infrastruktury, iż upoważnia Starostę S. do wyrażenia zgody, w drodze postanowienia, na odstępstwo, pod warunkiem zachowania uzasadnionych interesów osób trzecich. W myśl art. 9 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane, właściwy organ nawet po uzyskaniu upoważnienia ministra może odmówić zgody na odstępstwo. W stanie faktycznym sprawy, w której podległy staroście organ (art. 7d ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne) wydaje inwestorowi mapę z błędnym numerem działki sąsiedniej ([...] zamiast [...]) co powoduje, iż właściciele działki [...] T. i K. M. nie są powiadamiani o toczących się postępowaniach, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzja o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego wydane zostały bez ich udziału, pomiędzy działkami [...] i [...] od lat istnieje stałe ogrodzenie zgodne ze stanem prawnym, wstrzymanie robót budowlanych następuje gdy wykonane zostały już ściany zewnętrzne nadziemia podczas gdy K. M. interweniował w nadzorze budowlanym następnego dnia po rozpoczęciu wykopów przez inwestorów tuż przy jego działce – zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji ewidentnie naruszają podstawowe zasady postępowania wyrażone w art. 7, 8, 9, 10, 12, a także art. 77 § 1, 80 kpa. Dodatkowo należy podkreślić, że przepis art. 10 kpa w zdaniu pierwszym stanowi, iż organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania. Jest to bezwzględny obowiązek organu. Jednym ze stadiów postępowania było wystąpienie Starosty Powiatowego w S. do Ministra Infrastruktury o udzielenie zgody na odstępstwo od § 12 ust. 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. O wystąpieniu tym organ powiadomił tylko Państwa W., nie powiadomił zaś skarżących T. i K. M. uniemożliwiając im przedstawienie ministrowi swego stanowiska w zakresie ochrony ich uzasadnionych interesów. Przedstawione wyżej rozważania pozwalają Sądowi stwierdzić, że zaskarżona decyzja wydana została również z naruszeniem art. 5 pkt 6 ustawy – Prawo budowlane. Prawo budowlane w szerokim pojęciu zawiera unormowania uniemożliwiające powstawanie konfliktów stron. Zostało ono ukierunkowane na ochronę szeroko pojmowanego interesu społecznego, przejawiającą się m.in. w stwarzaniu dogodnych warunków bytowania, odpoczynku. Słuszny interes skarżących wymaga, aby błędy popełnione na różnych etapach postępowania administracyjnego związanego z inwestycją na sąsiedniej działce maksymalnie zminimalizować. Rozumieją to strony postępowania – Państwo H. i K. W. i T. i K. M. i organ winien ich przytoczone wyżej wnioski – nie naruszające przepisów prawa budowlanego – uwzględnić. Z tych powodów Sąd orzekł jak w sentencji na mocy art. 145 § 1 ust. 1 pkt a) i c) oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).