II SA/Bk 1251/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2015 r. wniosku J. W. z dnia 16 grudnia 2015 r. o wyłączenie sędziego NSA Mieczysława Markowskiego w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2014 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Mieczysława Markowskiego od orzekania w sprawie niniejszej. , Wnioskiem z dnia 16 grudnia 2015 r. J. W. zwróciła się o wyłączenie sędziego NSA Mieczysława Markowskiego, wskazując na następujące okoliczności, które wywołały jej wątpliwość co do braku bezstronności tego sędziego w niniejszej sprawie: - orzekając jako przewodniczący składu w sprawie II SA/Bk 649/11 wyrokiem z dnia 22 lutego 2012 r. bezpodstawnie oddalił skargę; - w sprawie II SA/Bk 6/13 sędzia wydał zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, działając ewidentnie na niekorzyść skarżącej. Zarządzenie to zostało uchylone; - w dniu 9 stycznia 2013 r. sędzia wystosował wezwanie o nadesłanie 3 odpisów skargi. Przekazane odpisy leżały w aktach sądowych luzem przez okres prawie 6 miesięcy. Sędzia nie nadał biegu pismu procesowemu przez ten okres mimo, że wyznaczono termin rozprawy na 3 września 2013 r. W efekcie naruszono procedurę stanowiącą o przewlekłości postępowania sądowego; - przedstawił mijające się z prawdą oświadczenie, że wniosek o wyłączenie sędziego Jacka Pruszyńskiego od orzekania w sprawie II SAB/Bk 8/12 został rozpoznany negatywnie wraz z instancją odwoławczą, podczas gdy NSA rozpoznał zażalenie pozytywnie. Stanowisko swoje sędzia zataił przed skarżącą bowiem nie zostało ono jej doręczone; - w sprawie II SAB/Bk 56/13 działając jako Przewodniczący Wydziału błędnie określił przedmiot zaskarżenia, a po prawidłowym oznaczeniu tego przedmiotu poinformował pełnomocnika skarżącej, że to skarżąca sprostowała przedmiot zaskarżenia. Zdaniem skarżącej niekompetencja własna i błędy zostały scedowane na nią. Skarżąca twierdzi, że sędzia działa wbrew jej interesowi prawnemu i potrafi tworzyć wyroki nie mające oparcia w przepisach prawa i oparte na nieprawdziwych faktach. Strona podniosła ponadto, że sędzia Mieczysław Markowski był już dwukrotnie wyłączany od orzekania w jej sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do art. 22 § 2 p.p.s.a., postanowienie w przedmiocie wyłączenia jest wydawane po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy. W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku powołuje się na własne, subiektywne przekonanie o niesłuszności podjętych przez Sąd rozstrzygnięć w wymienionych przez nią sprawach oraz rzekomych błędach sędziego świadczących o negatywnym nastawieniu do jej osoby. Podkreślenia jednak wymaga, że nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego sama okoliczność, że brał on udział w wydanych wcześniej orzeczeniach niezgodnych z oczekiwaniami strony. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy, czy też ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń Sądu I instancji. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że niekorzystne dla niej rozstrzygnięcia wynikały z braku obiektywizmu sędziego i okoliczność ta nadal obiektywnie istnieje, mogąc wpłynąć na wynik postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie. Okoliczność, że sędzia został wyłączony od orzekania w innych sprawach skarżącej również nie może sama w sobie podważać jego bezstronności w niniejszej sprawie. W orzecznictwie niejednokrotnie podkreślono, że wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a. ma zapewnić obiektywizm Sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (zob. np. postanowienie NSA z dnia 1 października 2014 r. II OZ 1008/14 i przywołane tam orzecznictwo, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podkreślenia przy tym wymaga, że sędzia Mieczysław Markowski złożył pisemne oświadczenie, że nie istnieją żadne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Przedmiotowe oświadczenie korzysta z domniemania wiarygodności ze względu na autorytet sprawowanego urzędu, którego to domniemania wnioskodawczyni w żaden sposób nie obaliła. Sąd nie stwierdza również, aby w sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę do wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18 § 1 pkt 1 - 7 p.p.s.a.) Nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 19 oraz art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a.