II SA/Bk 126/08

II SA/Bk 126/08 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2007 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] grudnia 2007 r. znak [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne p o s t a n a w i a oddalić wniosek Decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. Komendant Wojewódzki Policji w B. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2007 r. Komendanta Miejskiego Policji w B., którą skierowano J. B. na badania psychologiczne z powodu kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości. Skargę na decyzję organu II instancji złożył do sądu administracyjnego J. B. wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Argumentował, iż wykonanie w/w decyzji spowoduje zatrzymanie prawa jazdy przez starostę i powtórne ukaranie za ten sam czyn. Wskazał, iż dotychczas jeździł bezkolizyjnie, sytuacja związana ze skierowaniem na badania jest stresująca, a ponadto nie jest osobą zdemoralizowaną, której zachowanie wymaga tak drastycznych metod postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji (postanowienia) może nastąpić na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja o skierowaniu na badania psychologiczne. Skarżący podał, iż odmowa poddania się w/w badaniom spowoduje pozbawienie go uprawnień do kierowania pojazdami. Skład orzekający w sprawie niniejszej nie podziela stanowiska, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje w sytuacji skarżącego znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Wskazać trzeba, iż wykonanie tego rozstrzygnięcia nie skutkuje bezpośrednio utratą uprawnień do prowadzenia pojazdów (nie jest to decyzja pozbawiająca w/w tych uprawnień), a jedynie powoduje konieczność poddania się określonemu badaniu (por. postanowienie NSA z dnia 08 października 2007 r. w sprawie sygn. I OZ 726/07, nie publ. oraz postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 09 listopada 2007 r. w sprawie sygn. akt II SA/Sz 1018/07, nie publ.). O pozbawieniu tych uprawnień, zgodnie z przepisem art. 140 ust. 1 pkt 1 a) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) orzeka starosta w sytuacji stwierdzenia na podstawie orzeczenia psychologicznego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, jak również w sytuacji niepoddania się badaniu psychologicznemu (art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. c tej ustawy). Wskazana decyzja starosty podlega jednak odrębnemu zaskarżeniu. Uzupełniająco wskazać też trzeba, iż czasowe uniemożliwienie określonej osobie uczestniczenia w ruchu w roli kierującego pojazdem – co mogłoby ewentualnie nastąpić w sytuacji negatywnego dla skarżącego orzeczenia psychologicznego lub niepoddania się badaniu - nie jest co do zasady związane z wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności świadczących o tym, że w niniejszej sprawie takie zagrożenie mogłoby powstać, skarżący nie podał i nie wynikają one z akt sprawy. Skarżący nie wskazał również innych, istotnych z punktu widzenia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. argumentów uzasadniających orzeczenie zgodnie z jego wnioskiem. Zgodnie z dominującym kierunkiem orzecznictwa sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Skład orzekający w sprawie niniejszej nie dopatrzył z urzędu takich okoliczności. Zauważyć również wypada, iż postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest postępowaniem wpadkowym, w którym sąd nie rozstrzyga o istocie sprawy (o legalności, czyli zgodności z prawem materialnym czy procesowym zakwestionowanego aktu, czynności). Dlatego też w tym postępowaniu sąd nie badał prawidłowości zastosowania przez organ przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym i przepisów wykonawczych do niej dotyczących legalności skierowania strony na badania psychologiczne. Rozpatrzenie tych okoliczności nastąpi podczas merytorycznego rozpoznawania skargi. Wskazać trzeba, iż skierowanie na badania psychologiczne nie stanowi kary, dlatego nie może być mowy o powtórnym ukaraniu skarżącego za czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym z dnia 14 listopada 2006 r. w sprawie sygn. akt III K 3795/06). Mając powyższe na uwadze, na mocy przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.