II SA/Bk 132/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi P. S. na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...] w przedmiocie opinii służbowej o nieprzydatności do służby p o s t a n a w i a przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi. W dniu 15 lutego 2011 r. P. S. przez swojego profesjonalnego pełnomocnika złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku Pełnomocnik wskazał, że uchybienie terminu spowodowane było wadliwością zaskarżonej decyzji – nie zawierała ona bowiem żadnego pouczenia o prawie, sposobie i terminie jej zaskarżenia. W ocenie autora wniosku, zgodnie z treścią 112 k. p. a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa wniesienia skargi nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, a co za tym idzie - brak pouczenia w decyzji o dopuszczalności wniesienia skargi przez stronę nie może jej szkodzić. Pełnomocnik wskazał również, że do tej pory Skarżący w dotychczasowych postępowaniach administracyjnych działał osobiście. Pełnomocnictwo adwokatowi E. S. udzielone zostało dopiero w dniu 9 lutego 2011 r. Dopiero ustanowiony przez stronę profesjonalny pełnomocnik stwierdził istnienie nieprawidłowości w postaci braku pouczenia strony o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym uchybienie terminowi nastąpiło bez winy Skarżącego oraz został zachowany 7-dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, liczony od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W odpowiedzi na wniosek Skarżącego organ stwierdził, że w procedurze opiniowania funkcjonariuszy Policji adekwatne normy prawne nie przewidują środków odwoławczych od orzeczeń kończących tego rodzaju postępowania, a jeśli nawet by przyjąć możliwość ich zaskarżania – co wynika z dotychczasowego orzecznictwa kilu sądów administracyjnych – "nie sposób na tej podstawie zamieszczać pouczenia w treści decyzji wydanej na gruncie k.p.a. o istnieniu takiego uprawnienia". Organ wyraził również wątpliwość co do dochowania przez stronę 7-dniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny jego uchybienia. W ocenie organu skoro Skarżący otrzymał przedmiotową decyzję 16 listopada 2010 r., to miał czas na aktywne działania zmierzające do jej wzruszenia. Dlatego wskazanie jako początku biegu 7 – dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi dnia 9 lutego 2011 r. w kontekście braku winy strony organ uznał za niedostateczny argument. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek jest zasadny i podlega uwzględnieniu. Z treści art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest obowiązana do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Wobec powyższego konieczne jest rozważenie, czy argumenty strony skarżącej uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. W ocenie Sądu okoliczności wskazane przez Skarżącego w nadesłanym wniosku o przywrócenie terminu w wystarczającym stopniu uprawdopodobniają, iż po jego stronie nie było winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jak wynika z akt administracyjnych (k. 64), Skarżący nie został pouczony przez organ o prawie, sposobie i terminie zaskarżenia decyzji. Skarżący nie dochował zatem wymaganego prawem terminu do złożenia skargi, albowiem nie był świadom swoich praw i obowiązków, podczas gdy organ zobowiązany do pouczenia strony, nie dopełnił swojej powinności. W doktrynie i orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, iż błędne pouczenie strony w decyzji administracyjnej co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jak również brak pouczenia o przysługującym stronie prawie poddania decyzji kontroli sądu administracyjnego, stanowi okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi (por. postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt I OZ 93/08). Ponadto negatywnych skutków procesowych dla strony postępowania nie może również spowodować niezamieszczenie w decyzji pouczenia co do przysługującego środka zaskarżenia w sytuacji, gdy zgodnie z obowiązującymi przepisami istniała możliwość zaskarżenia decyzji (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 14 lutego 2002 r., II SA 2289/01, LEX nr 82672). Sąd pragnie również zauważyć, że jakkolwiek z przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 czerwca 2002 r. w sprawie opiniowania służbowego funkcjonariuszy Policji oraz wzoru formularza opinii służbowej (Dz. U. z 2002 r., Nr 98, poz. 890 ze zm.), nie wynika wprost możliwość wniesienia przez opiniowanego skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję przełożonego właściwego do rozpatrzenia odwołania od opinii służbowej, to jednak możliwość poddania ostatecznych decyzji w przedmiocie opinii służbowych funkcjonariuszy Policji kontroli sądu administracyjnego wynika z orzecznictwa (por. postanowienie TK z dnia 3 listopada 2006 r., Tw 5/05, OTK-B 2006/6/253, wyrok NSA z dnia 12 listopada 2009 r. dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl, I OSK 387/09, wyrok NSA z dnia 19 maja 2010 r., I OSK 1579/09, niepubl.), W tym stanie rzeczy, wobec braku wymaganego pouczenia co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego w zaskarżonej decyzji, należało uznać, iż złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi ma uzasadnione podstawy. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 § 1 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.