II SA/Bk 137/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Barbara Romanczuk (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 maja 2021 r. sprawy ze skargi R. C. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] grudnia 2020 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wyrównania ekwiwalentu pieniężnego z tytułu niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego oraz dodatkowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę , R. C. wniósł za pośrednictwem platformy e-PUAP skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrównania ekwiwalentu pieniężnego z tytułu niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego oraz dodatkowego (k. 3-6, 15-18). Pismo zatytułowane skarga do Sądu Administracyjnego na decyzję organu zostało podpisane podpisem elektronicznym. Do pisma został dołączony załącznik w postacie skargi do WSA w sprawie wyrównania równoważnika urlopowego (k. 2). Załącznik nie został podpisany podpisem elektronicznym (k. 3-6). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 16 lutego 2021 r. pouczono skarżącego o zasadach wnoszenia pism do sądu, w tym pism wnoszonych drogą elektroniczną oraz wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie pisma zawierającego treść skargi. Pouczono, że pismo ogólne (przewodnie) zostało podpisane podpisem elektronicznym, natomiast nie zostało podpisane pismo zawierające właściwą skargę. Zakreślono termin 7 dni i rygor odrzucenia skargi (k. 23-24) Z uwagi na brak adresu ePUAP wezwanie zostało wysłane do skarżącego w wersji papierowej (k. 26) i zostało następnie złożone do akt ze skutkiem doręczenia. Z uwagi na ponową analizę akt sprawy ustalono adres ePUAP skarżącego i przedmiotowe wezwanie ponownie wysłano drogą elektroniczną (k. 27-32). Wezwanie zostało uznane za doręczone skarżącemu z dniem 1 kwietnia 2021 r. (k. 32). Skarżący w dniu 19 kwietnia 2021 r. odpowiedział na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi tj. podpisu wskazując, że przesyła jako potwierdzenie podpisania skargi - załącznik UPP.xml (k. 33). Pismo to zatytułowane "WNIOSEK, Informacja" zostało podpisane podpisem elektronicznym. Nie został do nie dołączony żaden załącznik. Jednocześnie w tym samym dniu wpłynęło od skarżącego drogą elektroniczną kolejne pismo w sprawie wezwania zatytułowane "WNIOSEK", podpisane elektronicznie wraz z załącznikiem – skargą do WSA złożoną pierwotnie (k. 36-42). Przedmiotowy załącznik – skarga ponownie nie został podpisany elektronicznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli pismo wniesione w formie dokumentu elektronicznego zostało podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, o czym stanowi art. 46 § 2a w związku z art. 12b § 1 P.p.s.a. Stosownie do treści art. 46 § 2b P.p.s.a., zasady powyższe dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunku formalnego, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W sprawie niniejszej w ramach skargi nadesłanej drogą elektroniczną skarżący nadesłała dwa pisma: pismo przewodnie zatytułowane "Skarga – Skarga do Sądu Administracyjnego na decyzję organu" (k. 2) oraz załącznik zawierający treść właściwą skargi (k. 3-6). Skarga zatem stanowiła w istocie załącznik do pisma przewodniego zatytułowanego "Skarga". Jednakże załącznik nie został przez skarżącego podpisany podpisem elektronicznym w sposób prawidłowy wynikający z wyżej wskazanych przepisów. Skarżący został prawidłowo wezwany do podpisania załącznika do skargi i to dwukrotnie, bowiem pierwotnie w sposób tradycyjny (wezwanie pocztą), a następnie po ustaleniu adresu ePUAP również elektronicznie. Jak wynika z nadsyłanych przez skarżącego do sądu drogą elektroniczną pism oraz udzielonego po terminie (termin 7- dniowy mijał 8 kwietnia 2020 r. ) odpowiedzi na wezwanie Sądu, w zakresie podpisania skargi, przedmiotowe wezwanie dotarło do skarżącego. W odpowiedzi na powyższe skarżący przesłał bowiem w dniu 19 kwietnia 2021 r. dwa pisma, w tym drugie wraz z załącznikiem – skargą, która ponownie nie została podpisana. Brak zatem wypełnienia obowiązku podpisania załącznika do skargi w sposób wymagany prawem powodował, że skarga nie mogła otrzymać należytego biegu i podlega odrzuceniu. Sąd wskazuje, że w wykazującym rozbieżności orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego odnośnie skutków prawnych niepodpisania pism stanowiących załączniki podziela linię orzeczniczą zaprezentowaną m.in. w postanowieniu z 29 października 2020 r. w sprawie I OZ 814/20 czy też postanowieniu NSA z dnia 16 kwietnia 2021 r. w sprawie III OZ 203/21. Sąd kasacyjny wskazał, że pismem w sprawie jest zarówno pismo przewodnie jak i skarga. Ze względu na kategoryczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b P.p.s.a. nie można przyjmować, że samo opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego tj. w niniejszej sprawie skargi będącej załącznikiem dokumentu. Ustawodawca w art. 46 P.p.s.a. rozróżnił bowiem podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.