II SA/Bk 145/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2016 r., znak: [...] w przedmiocie wyłączenia Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. p o s t a n a w i a odrzucić skargę 1. W piśmie z dnia [...] października 2016 r. zatytułowanym "Podanie", skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., C. K. wniósł o wyłączenie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. od rozpatrywania jego spraw, przeprowadzania wywiadów socjalnych, podejmowania decyzji oraz wyznaczenie inne instytucji nie podlegającej Wojewodzie P. 2. W odpowiedzi udzielonej w dniu [...] października 2016 r. (pismo znak: [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało, że brak jest przesłanek prawnych do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. 3. C. K. złożył do sądu administracyjnego skargę na ww. pismo z dnia [...] października 2016 r. 4. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, albowiem w jego ocenie przedmiot skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być wyłącznie ściśle określone formy działalności organów administracji wymienione w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.). Są nimi decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego i inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo informujące o braku przesłanek prawnych do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wyłączenie organu. Instytucję wyłączenia organu regulują przepisy art. 25 – 26 K.p.a. Z regulacji tej wynika, że wyłączenie organu od prowadzenia sprawy następuje z mocy prawa i zbędne jest wydawanie jakiegokolwiek postanowienia przez organ podlegający wyłączeniu lub organ wyższego stopnia. Kwestia wyłączenia organu jest kwestią proceduralną, incydentalną, mogącą wystąpić w toku postępowania administracyjnego i ewentualnie podlegającą ocenie przez sąd administracyjny przy kontroli decyzji kończącej sprawę (por. postanowienie NSA z 18 grudnia 2009 r., II OSK 1900/09, Lex nr 582861). Tym samym nie przewiduje się żadnej procedury rozpoznawania wniosku o wyłączenie organu. Kwestionowane w sprawie niniejszej pismo jest pismem informacyjnym. Przepis art. 3 § 2 P.p.s.a. nie obejmuj skarg na takie pismo. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę. W ocenie Sądu, pismo to nie możne być także zakwalifikowane jako akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Pismo to bowiem nie jest władczym przejawem woli organu administracji publicznej (władczym rozstrzygnięciem), lecz jest oświadczeniem wiedzy; nie wskazuje podstawy prawnej rozstrzygnięcia, a przede wszystkim nie rozstrzyga konkretnej sprawy administracyjnej w stosunku do konkretnej osoby fizycznej, a jedynie w sposób generalny wyjaśnia skarżącemu, że na podstawie obowiązujących przepisów prawa brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wyłączenie organu. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że sprawa ze skargi C. K. nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne i z tego względu jest niedopuszczalna. Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skargę odrzucono.