II SA/Bk 147/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 03 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją orzekającą o przejęciu nieruchomości rolnych oddala skargę. Wojewoda P. decyzją z dnia [...].09.2010 r. o nr [...]utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...].04.2010 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie uchylenia decyzji Naczelnika Gminy N. z dnia [...].12.1984 r. dotyczącej przejęcia na własność Skarbu Państwa nieruchomości rolnych od K. S. w zakresie działek oznaczonych numerami geodezyjnymi [...], [...], położonych w S. Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco: W dniu [...] lutego 2010 r. (data wpływu faksu do Starostwa S.) Pani A. S. zwróciła się z wnioskiem o uchylenie wadliwej decyzji Naczelnika Gminy w N. S. z dnia [...] grudnia 1984 r., dotyczącej przejęcia na własność Skarbu Państwa nieruchomości rolnych, stanowiących własność K. S., w części dotyczącej działek oznaczonych nr geodezyjnym [...] i [...], położonych w S. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. Starosta S., działając na podstawie art. 104, art. 28 i art. 149 § 3 kpa odmówił wznowienia postępowania zakończonego w/w decyzją Naczelnika Gminy w N. stacji z dnia [...] grudnia 1984r. Organ I instancji powołała się na fakt, iz Pani A. S. posiadała wiedzę o decyzji Naczelnika Gminy w N. S. z dnia [...] grudnia 1984 r. przynajmniej od [...] kwietnia 2008 r., kiedy to zwróciła się do Wojewody P. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody B. Nr [...] z dnia [...] stycznia 1991 r., potwierdzającej nabycie przez Gminę S. z mocy prawa własności nieruchomości oznaczonych nr geodezyjnym [...] i [...] położonych w S. Stosownie zaś do art. 148 kpa podanie o wznowienie postępowania strona winna wnieść w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania jest podstawą do odmowy wznowienia postępowania. Ponadto Starosta S. zwrócił uwagę, iż z akt sprawy nie wynika, aby Pani A. S. była właścicielką przedmiotowych nieruchomości, a tym samym stroną w sprawie. Wojewoda P. rozpoznając sprawę w wyniku odwołania A. S. w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].09.2010 r. podzielił stanowisko organu I instancji. Wojewoda podkreślił, że nie zostały spełnione przesłanki do wznowienia postępowania wynikające z art. 145 § 1 i art. 148 kpa. Z akt sprawy nie wynika, aby Pani A. S. miała przymiot strony prowadzonego postępowania. Z decyzji Naczelnika Gminy w N. z dnia [...] grudnia 1984 r. Nr [...], dotyczącej przejęcia na własność skarbu Państwa nieruchomości rolnych, wynika bowiem, że ich właścicielem był K. S. na mocy postanowienia Sądu z dnia [...] lipca 1984 r. sygn. akt [...]. Stosownie do art. 148 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni posiadała wiedzę o w/w decyzji Naczelnika Gminy w N. już w październiku 2007 r., kiedy to złożyła wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. o stwierdzenie jej nieważności. W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. oraz w wielu pismach procesowych p. A. S. opisała historię "nieprawnego" przejęcia gospodarstwa rolnego po jej matce – A. A. przez jej brata K. S., który następnie przekazał je w zamian za świadczenia emerytalne na własność Skarbu Państwa. Wśród gruntów przekazanych decyzją z dnia [...].12.1984 r. wydanej przez Naczelnika Gminy w N. znalazły się kwestionowane przez Skarżacą działki o nr [...] i [...] oraz [...], połozone we wsi S., które (jej zdaniem) jako działki budowlane powinny należeć do dzieci, a nie brata matki. Twierdziła, że Sąd Rejonowy w B. P. bezprawnie wydał postanowienia spadkowe w sprawach o sygn. akt [...] i[...], zaś K. S. bezprawnie uzyskał akt własności ziemi na w/w działki. W toku postępowania sądowego Sąd powziął informację, że A. S. wystąpiła do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o stwierdzenie nieważności tej samej decyzji, która jest przedmiotem rozpatrywanej sprawy. W związku z powyższym Sąd zawiesił postępowanie na podstawie art. 56 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, do czasu zakończenia postępowania nieważnościowego. Ostateczną decyzją z dnia [...].07.2011 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Uznał, że A. S. nie posiada przymiotu strony postępowania w świetle art. 28 kpa, by żądać nieważności decyzji Naczelnika Gminy w N. z dnia [...].12.1984 r. (k. 63-64). Na mocy tej samej decyzji osobą przekazującą gospodarstwo rolne był K. S., którego następcą prawnym nie jest Skarżąca. A. S. powoływała się na następstwo prawne po A. A., której wbrew jej twierdzeniom nie przysługiwał tytuł prawny do nieruchomości wymienionych w spornej decyzji. Sąd w sprawie niniejszej podjął postępowanie po zakończeniu w/w postępowania nieważnościowego, przy czym należy zaznaczyć, że WSA w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Skarżącej w sprawie o sygnaturze akt IV SA/Wa 1523/11 (k. 108). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę zgodności z prawem działalności organów administracji publicznej. Obejmuje ona zarówno przestrzeganie przez organ administracyjny przepisów prawa materialnego, jak i przepisów proceduralnych. Przede wszystkim Sąd zwraca uwagę, że istotą tego postępowania była inicjatywa Skarżącej doprowadzenia do wzruszenia w trybie nadzwyczajnym decyzji Naczelnika Gminy w N. z dnia [...].12.1984 r. dotyczącej przejęcia od K. S. gospodarstwa rolnego na rzecz Skarbu Państwa w zamian za świadczenia emerytalne w części dotyczącej działek o nr [...], [...] i [...] położonych w S. Starosta Powiatowy w S. pismem z dnia [...].03.2010 r. zwracał się do Skarżącej aby sprecyzowała w jakim trybie żąda wzruszenia tejże decyzji. Po udzielonej odpowiedzi z dnia [...].03.2010 r. organ prowadził postępowanie w trybie wznowienia, bowiem Skarżąca wskazała art. 145 § 1 pkt 2 kpa jako "wskazany do zastosowania". W ocenie Sądu zastosowany przez organy tryb wznowienia postępowania był prawidłowy, chociaż Skarżąca zdaje się nie rozróżniać instytucji wznowienia postępowania od instytucji stwierdzenia nieważności decyzji. O tym, że zastosowane przez organ wznowienie postępowania było trybem prawidłowym świadczy też okoliczność, że równolegle toczyło się postępowanie o stwierdzenie nieważności w/w decyzji przed Ministrem Rolnictwa i Rozwoju Wsi (z tego względu postępowanie sądowe było zawieszone). Jak słusznie stwierdził Wojewoda P. w swojej decyzji z dnia [...].09.2010 r. Skarżąca nie spełniła przesłanek formalno-prawnych do przeprowadzenia postępowania w ramach wznowienia ponieważ nie dochowała miesięcznego terminu do zgłoszenia wniosku o wznowienie postępowania, liczonego od chwili dowiedzenia się o istnieniu decyzji (art. 148 k.p.a.) oraz nie mogła być uznana za stronę postępowania. Sąd zauważa, że Skarżąca wystąpiła do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy w N. z dnia [...] grudnia 1984 r. już [...] stycznia 2008 r. (informacja k.46), a więc najpóźniej w tej dacie znała treść decyzji. Wniosek o wznowienie postępowania złożyła do Wojewody P. dnia [...] kwietnia 2010 r., co oznacza, że uchybiła terminowi miesięcznemu, wymaganemu przez art. 148 k.p.a. do złożenia takiego wniosku. Jednakże wystarczającą przesłanką do odmowy wznowienia postępowania było zdaniem Sądu ustalenie braku przymiotu strony w tym postępowaniu w świetle art. 28 k.p.a. Osobą, która przekazała gospodarstwo rolna na rzecz Skarbu Państwa na mocy decyzji Naczelnika Gminy w N. z dnia [...] grudnia 1984 r. był K. S., którego następcą prawnym nie jest A. S. Skarżąca powołuje się na następstwo prawne po A. A. wywodząc w wielu pismach, że to jej a nie K. S. powinien być przyznany akt własności do nieruchomości o numerach geodezyjnych [...],[...],[...]. Zatem, Skarżąca winna w pierwszej kolejności wzruszyć akt własności K. S. do w/w nieruchomości, by kwestionować decyzje późniejsze, które były oparte na dokumencie własności Konstantego S. Należy wyjaśnić Skarżącej, że zarówno sąd administracyjny jak też organy administracji prowadzą konkretną, jednostkową sprawę dotyczącą jednej decyzji, zaś nie mogą zajmować się wszystkimi problemami związanymi, w tym przypadku, z wielowątkową historią dotyczącą zmiany właścicieli (posiadaczy) spornych nieruchomości, sięgającą ponad 30 lat wstecz. Należy podkreślić, że treść skargi, ani też liczne pisma Skarżącej nie zwierają zarzutów do meritum zaskarżonej decyzji, bowiem nie odnoszą się do kwestii wznowienia postępowania. Skarga, jako niezasadna, podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm,).