II SA/Bk 151/14

II SA/Bk 151/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2014 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. (dalej: PWINB) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] października 2013 r., którą nakazano inwestorowi W. B. F. usunięcie nieprawidłowości w budynku mieszkalnym na działce nr [...] przy ul. S. [...] w B. poprzez: obłożenie wełną mineralną zewnętrznej strony ściany szczytowej budynku mieszkalnego oraz dobudowanej werandy, obłożenie płytą gipsowo - kartonową o zwiększonej odporności ogniowej ściany wewnętrznej budynku, osłonięcie okapów blachą, wymianę otworu okiennego na okno o wskazanej klasie ogniowej lub wypełnienie okna pustakami szklanymi, ewentualne jego zamurowanie. Skargę na decyzję PWINB złożyła do sądu administracyjnego J. K. wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania przez organ, ewentualnie przez sąd. Wywiodła, że wykonanie robót nakazanych zaskarżoną decyzją doprowadzi do trwałego i trudnego do odwrócenia w skutkach naruszenia jej prawa własności. W ocenie strony mająca być ocieploną zewnętrznie ściana budynku inwestora znajduje się na jej działce nr [...], a nie jak wskazuje organ po granicy działek nr [...] i [...]. Zatem wykonanie ocieplenia spowoduje konieczność czasowego zajęcia jej nieruchomości celem wykonania robót oraz zajęcie pasa gruntu jej działki o powierzchnię ocieplenia. W ocenie wnioskodawczyni zagraża to jej sytuacji ekonomicznej, bowiem jednemu podmiotowi pozwala się, jak wskazała, na rozbudowanie budynku, a drugiemu zajmuje się bezprawnie jego własność. Tymczasem skarżąca nabywając działkę nr [...] zapłaciła za każdy m2 gruntu. Mimo zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie skierowanego do organu – ten nie wydał orzeczenia w przedmiocie wstrzymania. Zaktualizowało to alternatywne żądanie skarżącej (o rozpoznanie wniosku o wstrzymanie przez sąd). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia przez sąd może nastąpić, gdy jego wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Utrwalone jest w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko, zgodnie z którym w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie chodzi o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Chodzi zatem o szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również chodzi o takie skutki, gdy nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (vide postanowienia z dnia 12 września 2013 r., I FZ 311/13 oraz I FZ 310/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). W ocenie sądu z sytuacją wystąpienia takich przesłanek nie mamy do czynienia w sprawie niniejszej, a konkluzji tej nie podważają argumenty i okoliczności wskazane w uzasadnieniu żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim skarżąca nie wykazała, w jaki konkretnie sposób miałoby dojść do nieodwracalnego naruszenia jej prawa własności. Nawet jeśli przyjąć, jak twierdzi wnioskodawczyni (czego sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania nie może badać), że w wyniku nakazanych robót doszłoby do przekroczenia granicy jej działki i zajęcia powierzchni gruntu oraz przestrzeni nad gruntem – to są to działania odwracalne. Powołując się na zasady doświadczenia życiowego stwierdzić należy, że cofnięcie skutków nakazanych robót (zdjęcie osłony okapów, zdjęcie ze ściany szczytowej budynku wełny mineralnej, także pokrytej tynkiem i niepalną siatką, usunięcie luksferów czy przywrócenie otworu okiennego) nie wymaga wyjątkowo wysokich kosztów i znacznego nakładu pracy, jak również nie stanowiłoby zbytniej uciążliwości dla skarżącej, poza koniecznością udostępnienia fragmentu nieruchomości celem przeprowadzenia tych robót. Zdaniem sądu nieprzekonujące są również argumenty, jakoby skarżąca miała doznać dotkliwej straty ekonomicznej na skutek wykonania robót, bowiem "zapłaciła za każdy 1 m2 powierzchni działki". Nie wykazano, w jaki sposób miałoby dojść do tej straty i o jaką wielkość straty chodzi, a także czy chodzi o zmniejszenie wartości gruntu czy o niemożność użytkowania jego części znajdującej się pod ścianami budynku pokrytymi wełną mineralną. Oznacza to w konsekwencji, że okoliczności wskazane przez skarżącą nie są wystarczająco przekonujące dla uznania wystąpienia nieodwracalnych skutków i niepowetowanej szkody. Wskazać natomiast trzeba, że celem nałożenia na inwestora obowiązków sformułowanych w decyzji jest głównie - jak wynika z jej uzasadnienia – zapewnienie bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Stąd też nakazano ułożenie na ścianie budynku na działce nr [...] wełny mineralnej - na siatce niepalnej, nakazano położenie płyty gipsowo – kartonowej o zwiększonej odporności ogniowej (wewnętrznie), zamurowanie okna lub wykonanie wypełnienie szklanego (luksfery), ewentualnie wstawienie okna o odpowiedniej klasie ogniowej. Obiektywnie rzecz ujmując działania te mają służyć poprawie bezpieczeństwa okolicznych budynków, co nie jest bez znaczenia również dla sytuacji prawnej i bezpieczeństwa skarżącej. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.