II SA/Bk 16/11

II SA/Bk 16/11 POSTANOWIENIE Dnia 08 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 08 lutego 2011 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku "A." G. T., D. T. Spółka jawna w T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A." G. T., D. T. Spółka jawna w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] sierpnia 2010 r. w części, w której nałożono na "A." G. T., D. T. Spółkę jawną w T. karę pieniężną w kwocie 8.000 zł za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji. Ukarana Spółka złożyła skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Wskazała, że decyzje organu I i II instancji zostały wydane z naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest oparte na zasadzie skargowości. Sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien wskazywać zaskarżone rozstrzygnięcie oraz zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione i uzasadnione zostaną okoliczności przemawiające za wstrzymaniem tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.). Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej szkody. W rozpoznawanej sprawie skarżący żąda wstrzymania wykonania decyzji nakładającej na niego karę pieniężną w kwocie 8.000 zł wskazując, że decyzja narusza prawo. Nie podano innych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania. W orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowano stanowisko, zgodnie z którym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem spoczywa przede wszystkim na stronie skarżącej. Brak we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku (vide post. NSA z dnia 18 maja 2004 r. w sprawie sygn. akt FZ 65/04, niepubl., postanowienie NSA z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie sygn. akt II FZ 167/06 niepubl.). Co prawda dopuszczalne jest orzekanie o wstrzymaniu z uwzględnieniem całego materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, jednak zdaniem sądu sięganie do całokształtu dowodów w przedmiotowym postępowaniu wpadkowym może nastąpić tylko w celu uzupełnienia, wsparcia lub potwierdzenia argumentacji zawartej w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie. Sąd nie może w braku takiej argumentacji sam sięgać do całokształtu akt sprawy i oceniać czy w sytuacji strony wstrzymanie jest uzasadnione czy też nie. Byłoby to działanie sądu z urzędu, które nie jest dozwolone z uwagi na możliwość udzielenia ochrony tymczasowej wyłącznie na wniosek. W sprawie niniejszej skarga nie zawiera choćby lakonicznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a jedynie argumenty podważające, zdaniem strony, jej legalność. W postępowaniu wpadkowym, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się jednak zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Takich w sprawie nie wskazano i sąd nie miał obowiązku poszukiwać ich we własnym zakresie. Dlatego wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Na marginesie wskazać należy, że w przypadku nałożenia obowiązków o charakterze pieniężnym przeciwko udzieleniu ochrony tymczasowej przemawia odwracalność spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia pieniężnego. Ten kierunek orzecznictwa skład orzekający co do zasady podziela (vide postanowienia w sprawach I SA/BK 13/10 z dnia 21 października 2010 r., I SA/Bk 571/10 z dnia 3 listopada 2010 r., I SA/Bk 522/10 z dnia 13 października 2010 r.). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.