II SA/Bk 16/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lutego 2017 r. wniosku S.L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. L. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2016 r. , nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. , Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] września 2016 r. nr [...]udzielającą S. L. pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego w S. przy ul. N., na działce nr geod. [...] o pow. zabudowy-120,9 m2, pow. użytkowej- 93 m2, kubaturze-371 m2. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Skargę na powyższą decyzję złożył do sądu administracyjnego S.L., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wywiódł, że wykonanie ww. decyzji spowoduje nieodwracalne skutki, tj. pogłębi jego trudną sytuację finansową, jak też zdrowotną. Podniósł, że sprawa objęta skargą trwa od 2014 r. i w wyniku tego stan jego zdrowia uległ pogorszeniu. Nadmienił, że w przypadku uznania jego budynku gospodarczego za samowolę budowlaną, niezbędna będzie jego rozbiórka, co spowoduje koszty finansowe, na które go nie stać. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Okolicznościami uzasadniającymi orzeczenie zgodnie z wnioskiem jest istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej szkody. W sprawie niniejszej wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej dotyczy decyzji kasacyjnej – eliminującej z obrotu prawnego wydane w pierwszej instancji pozwolenie na użytkowanie budynku gospodarczego. Zdaniem składu orzekającego, zaskarżona decyzja o treści wyżej wskazanej nie może wywołać w stosunku do skarżącego bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przede wszystkim dlatego, że decyzja nie zawiera rozstrzygnięcia o charakterze materialnoprawnym. Jedynie polecono w niej organowi I instancji ponowną analizę stanu faktycznego, a także zastosowania przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Inaczej rzecz ujmując, zaskarżona decyzja nie posiada przymiotu wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Tymczasem rozstrzygnięcie kasacyjne nie przyznaje żadnych uprawnień ani nie nakłada obowiązków na jej adresata, bowiem obowiązki w nim określone są skierowane do organu administracji publicznej, a nie strony postępowania. Decyzja taka wywołuje wyłącznie skutki procesowe. Również w orzecznictwie sądów administracyjnych nie ma sporu, że decyzje kasacyjne nie mogą być przedmiotem wstrzymania wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., II OZ 34/14 oraz powołane tam orzeczenia, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Argumenty przedstawione przez skarżącego na poparcie zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. trudna sytuacja zdrowotna i finansowa nie podważają słuszności przytoczonego wyżej stanowiska. Hipotetyczna możliwość nałożenia na skarżącego nakazu rozbiórki, w przypadku uznania budynku skarżącego za samowolę budowlaną, nie stanowi zaś skutku wykonania zaskarżonej decyzji, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.