II SA/Bk 204/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder, po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym dniu 6 września 2018 r. wniosku Stowarzyszenia O. P. w S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie odpisu skargi w sprawie ze skargi Stowarzyszenia O. P. w S. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania robót budowlanych p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu Stowarzyszenie O. P. z siedzibą w S. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania robót budowlanych. Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2018 r. tut. Sąd odrzucił skargę, z uwagi na brak uzupełniania braku formalnego skargi poprzez złożenie brakującego odpisu skargi, w wyznaczonym terminie. Postanowienie to zostało doręczone Stowarzyszeniu w dniu 12 czerwca 2018 r. (k. 61). W dniu 14 czerwca 2018 r. Stowarzyszenie złożyło w Sądzie pismo zatytułowane: "zażalenie", w treści którego wskazano, że postanowienie Sądu z dnia 7 czerwca 2018 r. jest zasadne, w związku z czym Stowarzyszenie składa w załączeniu brakujący odpis skargi (k. 64). Do pisma zostały załączone: 2 egzemplarze pisma zatytułowanego: "odwołanie", opatrzonego datą 2 marca 2018 r. tj. analogiczną jak skarga i podobnie się rozpoczynające, ale zawierające bardziej rozbudowaną treść (k. 65), wydruk sentencji wyroku tut. Sądu w wydanego w sprawie II SA/Bk 544/17 (k. 66) oraz opis techniczny projektu wykonawczego budowy ul. [...] w S. (k. 67-71). Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 14 czerwca 2018 r. (k. 73-74), pismo zatytułowane: "odwołanie" zostało potraktowane jako nowo sformułowana skarga (punkt 5 zarządzenia), zaś pismo zatytułowane: "zażalenie" jako wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie odpisu skargi (punkt 7 zarządzenia). Jednocześnie wezwano skarżące Stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności, przez złożenie jego dwóch brakujących odpisów oraz dokonanie czynności, o której przywrócenie strona wnosi tj. złożenie odpisu skargi - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania (punkt 9 zarządzenia). Skarżące stowarzyszenie zostało również wezwane do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu do złożenia odpisu skargi w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu (punkt 10 zarządzenia). Wezwania do wykonania ww. czynności zostały doręczone stronie w dniu 22 czerwca 2018 r. (k. 79). W dniu 29 czerwca 2018 r. skarżące Stowarzyszenie nadało na adres Sądu pismo z dnia 29 czerwca 2018 r. zatytułowane: "odpowiedź na wezwanie do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu do złożenia odpisu skargi", w którego treści wskazało, że przewodniczący Stowarzyszenia z racji swojego wieku (tj. 75 lat) nie rozumie treści kierowanych do Stowarzyszenia wezwań i nie wie, jakie czynności powinien wykonać. Jednocześnie odniesiono się merytorycznie do sprawy. Do pisma załączono dwa odpisy wniosku o przywrócenie terminu oraz odpis skargi. Ze względu jednak na fakt, że nadesłany odpis skargi nie zawierał opisu do załącznika nr 7, a złożona w dniu 14 czerwca 2018 r., nowo sformułowana skarga zawierała, zarządzeniem z dnia 3 lipca 2018 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu w zastępstwie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, ponownie wezwał skarżące Stowarzyszenie do nadesłania 1 odpisu skargi z dnia 2 marca 2018 r. poszerzonej o opis załącznika nr 7, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone Stowarzyszeniu w dniu 10 lipca 2018 r. (k. 87). W dniu 17 lipca 2018 r. strona złożyła: wydruk skargi datowanej na 2 marca 2018 r., tożsamy ze skargą wszczynającą postępowanie, nie zawierający podpisu oraz opis techniczny do projektu wykonawczego budowy ul. [...] w S., tożsamy z opisem technicznym znajdującym się na k. 67-71. Na mocy zarządzenia z dnia 19 lipca 2018 r. Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, nadesłany ww. odpis skargi z dnia 2 marca 2018 r. - tożsamy ze skargą wszczynającą postępowanie, potraktowano jako wykonanie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie odpisu skargi (k. 91). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 p.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu (§ 1), dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano (§ 4) oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony (§ 2). Uchybienie terminu do złożenia odpisu skargi, skutkujące jej odrzuceniem, jest w przedmiotowej sprawie bezsporne. Sąd rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności procesowej, w pierwszej kolejności stwierdził, że spełnia on warunki formalne. Przede wszystkim złożono go z zachowaniem ww. siedmiodniowego terminu, bowiem przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu doręczenia skarżącemu Stowarzyszeniu postanowienia z dnia 7 czerwca 2018 r. o odrzuceniu skargi,, tj. w dniu 12 czerwca 2018 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu został złożony osobiście w tut. Sadzie w dniu 14 czerwca 2018 r., a zatem w ciągu siedmiu dni od chwili ustania przeszkody. Spełniony został także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie (vide: punkt 2 zarządzenia z dnia 19 lipca 2018 r. - k. 91). Spełnione zostały zatem wymogi formalne konieczne do uwzględnienia wniosku. W dalszej kolejności należało zatem ocenić, czy argumenty w nim powołane uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do dokonania ww. czynności nastąpiło bez winy skarżącego Stowarzyszenia. Zasadniczą w tym względzie kwestią podlegającą ocenie Sądu, jest co najmniej uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W tym zakresie na uwadze mieć należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany w sposób uwzględniający wszystkie okoliczności sprawy oraz obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, co oznacza, że jedynie stwierdzenie, że strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne. O ich wystąpieniu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, tj. nie miała możliwości przezwyciężenia niezależnych od niej okoliczności powodujących niemożność dotrzymania terminu do dokonania określonej czynności (por. postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2014 r. I GZ 517/14, Lex nr 1546013). Sąd uznał, że skarżące Stowarzyszenie nie wykazało, ani co najmniej nie uprawdopodobniło braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jej odpisu. W treści pisma z dnia 29 czerwca 2018 r. skarżące Stowarzyszenie podniosło, że Przewodniczący Stowarzyszenia ma 75 lat, w związku z czym może nie zrozumieć wezwania, a w konsekwencji nie posiadać wiedzy o tym, jakiej czynności powinien dokonać. Odnosząc się do powyższego należy jednak zauważyć, że wraz z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie jednego brakującego odpisu skargi, skierowano do strony wezwanie do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, której podpis widnieje pod skargą (k. 1, 13). Wezwanie to zostało przez stronę wykonane w wyznaczonym terminie poprzez złożenie do akt Statutu Stowarzyszenia i zaświadczenia z dnia [...] października 2016 r. wydanego przez Starostwo Powiatowe w B., poświadczającego, że J. F. jest Przewodniczącym Zarządu Stowarzyszenia (k. 18-20). Skoro zatem Przewodniczący zrozumiał treść wezwania z dnia 28 marca 2018 r. w zakresie złożenia dokumentu wskazującego na jego umocowanie do reprezentowania Stowarzyszenia, uznać należy, że zrozumiał także pozostałą jego cześć, dotyczącą złożenia odpisu skargi pod rygorem odrzucenia skargi. Wniosek powyższy jest tym bardziej zasadny, że Przewodniczący w terminie uzupełnił braki formalne wniosku o przywrócenie terminu, a zatem stwierdzić należy, że treść kierowanych przez Sąd do Stowarzyszenia wezwań i pism, jest dla niego zrozumiała. Z akt sprawy nie wynika ponadto, aby Przewodniczący Stowarzyszenia był osobą niedołężną, niepełnosprawną lub schorowaną w stopniu uniemożliwiającym mu terminowe reagowanie na wezwania Sadu, tym bardziej, że pełni funkcję Przewodniczącego Stowarzyszenia, a ponadto jest radnym gminy S. w obecnej kadencji – co wiadomo tut. Sądowi z urzędu. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, skarżące Stowarzyszenie nie uprawdopodobniło w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia odpisu skargi. W okolicznościach sprawy nie nastąpiły bowiem takie zdarzenia, których strona nie była w stanie przezwyciężyć, nawet przy zachowaniu maksymalnej staranności, a które miały wpływ na uchybienie terminu do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.