II SA/Bk 207/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Spółka jawna w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. Spółka jawna w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2016 r. znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2015 r. o nałożeniu na Spółkę jawną B. w S. kary pieniężnej w wysokości 14 450 zł z tytułu naruszenia krajowych i europejskich przepisów o wykonywaniu transportu drogowego. Spółka złożyła skargę na decyzję organu odwoławczego wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Wskazała, że większa część działalności gospodarczej przedsiębiorstwa skierowana była na wschód Europy. Tym samym na skutek kryzysu gospodarczego i przede wszystkim politycznego trwającego od roku 2013 nastąpiło głębokie załamanie na rynku usług transportowych. W konsekwencji skarżąca zobowiązana była do głębokiej reorganizacji działalności. Pojazdy, które miały wykonywać transport z krajów Europy Zachodniej do Federacji Rosyjskiej zostały faktycznie zatrzymane w miejscu postoju. Zleceniodawcy transportu odwoływali bowiem zlecenia, a nieekonomiczne było wykonywanie przejazdu pojazdami niezaładowanymi. Postój był wymuszony oczekiwaniem na ewentualne nowe zlecenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu podlegającego wykonaniu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tj. ciężar wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wykonaniem tego aktu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym obowiązkiem skarżącego jest powołanie okoliczności odwołujących się do jego sytuacji. Wskazać przy tym należy, że szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie musi mieć charakteru materialnego, zaś trudne do odwrócenia skutki oznaczają takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianą rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 2 lutego 2016 r., II OZ 87/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną został umotywowany w sposób uzasadniający udzielenie ochrony tymczasowej. Skarżąca Spółka wskazała, że od kilku lat mamy do czynienia z kryzysem ekonomicznym i politycznym, w szczególności w relacjach z Federacją Rosyjską, co zmusza przedsiębiorstwa transportowe, w tym przedsiębiorstwo skarżącej, do głębokiej reorganizacji swej działalności, w tym niewątpliwie reorganizacji ekonomicznej. Sądowi z urzędu znana jest okoliczność wygaśnięcia zezwoleń na wykonywanie transportu na terenie Federacji Rosyjskiej i znaczne utrudnienia związane z realizacją zleceń powiązanych z wykonywaniem na tym terenie usług transportowych. Jak wskazała przy tym skarżąca Spółka, znaczna część jej działalności jest związana z takimi właśnie usługami, zatem trwający kryzys niewątpliwie znacznie utrudnia prowadzenie tej działalności. Również oczywiste jest, że wykonywanie transportu drogowego jest tylko wówczas ekonomicznie uzasadnione, gdy przewóz odbywa się z ładunkiem, a więc na skutek wykonywania konkretnego, odpłatnego zlecenia (na co zwrócono uwagę w uzasadnieniu skargi). Niewątpliwie powyższe okoliczności w powiązaniu z wysokością kary pieniężnej wymierzonej w sprawie niniejszej uzasadniają twierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może przyczynić się do wywołania niebezpieczeństwa znacznej szkody w sytuacji skarżącej Spółki, która i tak ma problemy z niezakłóconym wykonywaniem działalności transportowej, wywołanymi okolicznościami niezależnymi od niej. Zatem stwierdzić należało uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze uwzględniono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy jednak wskazać, że wynik postępowania wpadkowego dotyczącego wstrzymania wykonania nie ma wpływu na wynik końcowy sprawy w jej głównym nurcie. Uwzględnienie wniosku zgłoszonego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest bowiem niezależne od wyniku merytorycznej kontroli legalności zaskarżonej decyzji.