II SA/Bk 225/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. F. Z. w B. na postanowienie P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zażalenia na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w H. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 20 lutego 2012r. do tutejszego sądu administracyjnego wpłynęła skarga S. F. Z. w B. na postanowienie P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zażalenia na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w H. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik P. Państwowego Inspektora Sanitarnego w B. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stąd też badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają. Przepis art. 3 § 2 pkt 2 tej ustawy stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W niniejszej sprawie skarżące Stowarzyszenie wniosło skargę na postanowienie P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], w którym uznano zażalenie J. G., J. W. i W. K. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w H., wniesione w trybie art. 37 § 1 kpa, za bezzasadne. W ocenie Sądu skarga na takie postanowienie nie jest dopuszczalna, ponieważ nie mieści się ono w żadnej kategorii postanowień, które, zgodnie z przytoczonym wyżej art. 3 ust. 2 pkt 2 ppsa, można zaskarżyć do sądu administracyjnego. Niewątpliwie, bowiem nie jest to postanowienie, które kończy postępowanie, lecz ma ono charakter incydentalny i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (podobnie WSA w Krakowie w postanowieniu z dnia 16 lutego 2012r. III SA/Kr 171/12, WSA w Gliwicach w postanowieniu z dnia 5 czerwca 2009r. IV SAB/Gl 21/09, Lex Omega nr 504035). Postanowienie wydane w wyniku wniesienia zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa nie jest też postanowieniem, na które służy zażalenie, ponieważ zgodnie z art. 141 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie służy tylko na takie postanowienia, w stosunku do których Kodeks wyraźnie taką możliwość ustanawia. Należy podkreślić, że przepisy kpa nie przewidują zaskarżenia postanowienia wydanego w wyniku rozpatrzenia zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa. Nie jest to zatem postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a., ani też inny akt lub czynność organu dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (por. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011r., sygn. akt: I OSK 1014/11, LEX nr 990128). W rezultacie skarga Stowarzyszenia wniesiona na opisane na wstępie postanowienie P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.