II SA/Bk 231/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Lemańska, sędzia WSA Marek Leszczyński, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 maja 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Ł. D. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zwieszonego postępowania administracyjnego w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2017 r. Ł.D. i H.O. zwróciły się do Prezydenta Miasta B. (dalej: "Prezydent") o zwrot niezabudowanej części wywłaszczonej działki, uprzednio o nr [...], położonej przy ul. Włościańskiej, która obecnie jest częścią działki nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. Wojewoda P. (dalej: "Wojewoda") wyznaczył Starostę S. (dalej: "Starosta") do załatwienia sprawy z wniosku Ł.D. i H.O. o zwrot części nieruchomości, ustalając, że wchodzi ona obecnie w skład działek oznaczonych nr [...] i [...], położonych w B. i stanowiących własność Gminy B. W dniu [...] sierpnia 2017 r. Starosta wszczął postępowanie w sprawie zwrotu wyżej opisanej nieruchomości gruntowej. W toku postępowania uzyskano opinię geodety, który na podstawie analizy dokumentów zgromadzonych w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta B. oraz w zasobie Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B. ustalił, że działka nr [...], w wyniku odnowienia operatu ewidencji gruntów i budynków, otrzymała nowy nr [...]. Działka ta została wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa na mocy uchwały Miejskiej Rady Narodowej w B. z dnia [...] maja 1985 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia planu szczegółowego, ustalenia terenu budowlanego i jego podziału na działki budowlane części osiedla nr 9 – Pieczurki (Dz.Urz.Woj.Biał. z dnia 31 maja 1985 r., poz. 147; dalej: "uchwała MRN"). W wyniku podziału terenów budowlanych wydzielono m.in. działkę [...], w której obszarze znajduje się część wywłaszczonej działki nr [...]. Działka nr [...] powstała z połączenia obszarów pozostałych po wyznaczeniu nowych działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową oraz pod tereny ciągów komunikacyjnych. W rejestrze pomiarowo-klasyfikacyjnym w nowym stanie posiadania, wykonanym przy podziale terenów budowlanych, przy działce nr [...] figuruje zapis: "Inne/bez określonego przeznaczenia". Działka ta była w kolejnych latach kilkukrotnie dzielona – najpierw w celu poprawy zagospodarowania działek sąsiednich, następnie na potrzeby toczących się postępowań o zwrot wywłaszczonych nieruchomości. Finalnie geodeta stwierdził, że w obszarze wywłaszczonej działki nr [...] znajdują się obecnie grunty stanowiące własność Gminy B.: działka nr [...] i część działki nr [...] o powierzchni 121 m2. Na podstawie zgromadzonych w toku postępowania dokumentów ustalono, że aktem notarialnym z dnia [...] lutego 1971 r. (rep. [...]) A.Z. i Z.Z. (małżonkowie) darowali swoim córkom: L.Z. i H.Z. udział obejmujący ½ niezabudowanej działki nr [...] położonej przy ul. W. [...] w B., pozostając współwłaścicielami udziału ½ w prawie własności ww. nieruchomości. Spadek po Z.Z., zmarłej dnia [...] maja 1982 r. nabyli na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] marca 1984 r. (sygn. akt [...]): mąż A.Z. oraz córki – H.O. (wcześniej Z.) i Ł.D. (wcześniej Z.) – każde z nich w 1/3 części; natomiast spadek po A.Z., zmarłym dnia [...] września 1984 r., nabyły na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] grudnia 1984 r. (sygn. akt [...]) córki – H.O. i Ł.D. po ½ części. Wywłaszczenie działki nr [...] nastąpiło na mocy wspomnianej wyżej uchwały MRN dnia 30 maja 1985 r. nr VI/45/85. Uchwała ta weszła w życie 14 czerwca 1985 r. Decyzją z dnia [...] listopada 1985 r. nr [...] Geodeta Miejski orzekł o nadaniu na własność H.O. i Ł.D. działki nr [...] położonej przy ul. W. [...] w B., zabudowanej domem dwurodzinnym w stanie surowym otwartym. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że H.O. i Ł.D. były współwłaścicielkami wywłaszczonej działki nr [...]. W związku z powzięciem wątpliwości co do tego, czy L.Z. - wymieniona w akcie notarialnym z dnia[...] lutego 1971 r. rep. [...] jako jedna z nabywczyń udziału ½ działki ówcześnie oznaczonej nr [...] oraz Ł.D. - wymieniona w postanowieniach spadkowych po A. i Z.Z., to ta sama osoba, Starosta wezwał Ł.D. do złożenia pisemnego wyjaśnienia przedmiotowej kwestii, a w przypadku gdyby rozbieżności we wspomnianych dokumentach wynikały z błędu w ww. akcie notarialnym, do sprostowania tego błędu (np. przez ustalenie na drodze sądowej treści aktu notarialnego w trybie art. 189 k.p.c.) oraz do dostarczenia dokumentu świadczącego o sprostowaniu. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] Starosta zawiesił z urzędu przedmiotowe postępowanie do czasu dostarczenia przez Ł.D. wyjaśnienia oraz sprostowania aktu notarialnego z dnia [...] lutego 1971 r. rep. [...], działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz podkreślając w jego uzasadnieniu rozbieżności danych personalnych. W dniu [...] czerwca 2020 r. Ł.D. złożyła do akt notarialne oświadczenie (rep. [...]), że w akcie notarialnym z dnia [...] lutego 1971 r. rep. [...] omyłkowo podano imię L. zamiast Ł., jednakże pismem z dnia [...] listopada 2020 r. Starosta poinformował wnioskodawczynię, że ww. oświadczenie nie jest wystarczające do podjęcia dalszych działań w sprawie. W dniu [...] listopada 2020 r. Ł.D. złożyła do akt postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] marca 2019 r. sygn. akt [...] oddalające jej wniosek o sprostowanie aktu notarialnego z dnia [...] lutego 1971 r. rep[...], ze względu na fakt, że kwestia sprostowania aktu notarialnego nie jest sprawą cywilną, bowiem zgodnie z art. 80 § 4 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz.U. 2019, poz. 540; dalej: "P.n.") to notariusz może sprostować protokołem niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowej lub inne oczywiste omyłki. W uzasadnieniu ww. postanowienia wskazano również, że na odmowę dokonania czynności sprostowania można wnieść zażalenie, które otwiera stronie drogę do dochodzenia swoich racji przed sądem powszechnym – tj. sądem okręgowym właściwym ze względu na siedzibę kancelarii notariusza odmawiającego dokonania czynności notarialnej. W dniu [...] grudnia 2020 r. do akt wpłynęło postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia [...] lipca 2019 r. sygn. akt [...] zmieniające ww. postanowienie, tj. odrzucające wniosek Ł.D. oraz oddalające jej zażalenie w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu wskazano, że ze względu na niedopuszczalność drogi sądowej, wedle art. 199 § 1 pkt 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., sąd I instancji powinien był jej wniosek odrzucić, a nie oddalić. Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. Ł.D. zwróciła się do Starosty o wydanie pozytywnej decyzji w sprawie zwrotu przedmiotowej nieruchomości, wyjaśniając, że nie jest w stanie spełnić warunku postawionego przez Starostę do podjęcia zawieszonego postępowania, tj. uzyskać sprostowania aktu notarialnego z dnia [...] lutego 1971 r. rep. [...]. Wyjaśniła, że rodzice nazywali ją L., przyjmując to imię jako zdrobnienie od imienia Ł. oraz, że m.in. w księdze wieczystej figuruje jej prawidłowe imię. Wskazała, że na podstawie tego samego aktu notarialnego w latach 2001-2006 zwrócono jej i jej siostrze dwie małe działki. Kolejnym pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. Ł.D. wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania. Postanowieniem z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] Starosta odmówił podjęcia zawieszonego postępowania wyjaśniając, że ujawniona w toku sprawy rozbieżność formalna w imieniu wnioskodawczyni, stanowi istotną kwestię w kontekście prawidłowego ustalenia podmiotu uprawnionego do zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] Wojewoda P. utrzymał w mocy ww. postanowienie, jednakże wyrokiem z dnia 5 października 2021 r. sygn. akt II SA/Bk 569/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku stwierdził nieważność obu ww. postanowień, zauważając, że zostały one skierowane do osoby zmarłej, bowiem H.O. zmarła dnia [...] kwietnia 2021 r., co uszło uwadze organów obu instancji. W dniu [...] grudnia 2021 r. Ł.D. złożyła do akt: trzy poświadczenia, że L.Z. wymieniona w akcie notarialnym z dnia [...] lutego 197 r. rep. [...] i Ł.D., to ta sama osoba - podpisane przez osoby znające osobiście jej rodziców: E.Z.-L. oraz M. i W.Ż.; decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2001 r. nr [...] wydaną w przedmiocie zwrotu Ł.D. i H.O. nieruchomości oznaczonej nr [...] i [...] położoną w B., stanowiącą własność Gminy B.; zawiadomienie o zmianie w operacie ewidencji gruntów i budynków w obrębie [...], działka nr [...] skierowane do H.O. i Ł.D.; odpis skrócony aktu zgonu H.O. oraz postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] września 2021 r. sygn. akt [...] stwierdzające, że spadek po H.O., zmarłej dnia [...] kwietnia 2021 r. nabyła w całości jej siostra Ł.D.=. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] Starosta odmówił podjęcia zawieszonego postępowania, wyjaśniając, że zaistniała w toku postępowania wątpliwość co do tego, czy wywłaszczona osoba – L.Z. jest tą samą osobą, od której pochodzi wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości. W ocenie Starosty konieczne jest zbadanie, czy wniosek ten pochodzi od osoby uprawnionej w świetle art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2021, poz. 1899 ze zm.; dalej: "u.g.n."). Wątpliwość ta nie została dotychczas wyjaśniona - akt notarialny z dnia [...] lutego 197 r. rep. [...] nie został bowiem sprostowany, co oznacza, że nie ustała przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania, o czym mowa w art. 97 § 2 k.p.a. w zw. z art. 97 § pkt 4 k.p.a. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy ww. postanowienie, podzielając ustalenia Starosty. Organ odwoławczy podkreślił, że ze względu na zawieszenie przez Starostę postępowania na mocy art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., dopiero doręczenie przez stronę sprostowanego aktu notarialnego z dnia [...] lutego 197 r. rep. [...] będzie stanowiło podstawę podjęcia postępowania i wydania decyzji w sprawie. Skargę na ww. postanowienie wniosła do sądu administracyjnego Ł.D., wskazując, że jest ona osobą wywłaszczoną, a tym samym uprawnioną do złożenia wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości. Oświadczyła, że L.Z. powołana w akcie notarialnym z dnia [...] lutego 197 r. rep. [...] oraz Ł.D. to ta sama osoba. Podniosła, że podjęła szereg działań zmierzających do sprostowania ww. aktu notarialnego, jednakże notariusze nie chcieli przyjąć od niej dokumentów i kierowali ją do sądu. Podkreśliła, że na podstawie tego samego aktu notarialnego uprzednio orzeczono na jej rzecz zwrot dwóch niewielkich działek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sprawa niniejsza została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na zasadzie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), wedle którego sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest m.in. postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody z dnia [...] lutego 2022 r. nr [.] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania. Do zawieszenia postępowania w kontrolowanej spawie doszło w dniu [...] stycznia 2018 r. (postanowienie Starosty nr [...]) na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. ze względu na powziętą przez organ I instancji wątpliwość co do tego, czy L.Z. - wymieniona w akcie notarialnym z dnia [...] lutego 1971 r. rep. [...] jako jedna z nabywczyń udziału ½ działki ówcześnie oznaczonej nr [...] oraz Ł.D. - wymieniona w postanowieniach spadkowych po A> i Z.Z., to ta sama osoba. Postępowanie zostało zawieszone do czasu dostarczenia przez Ł.D. pisemnego wyjaśnienia powyższej kwestii oraz sprostowania aktu notarialnego z dnia [...] lutego 1971 r. rep. [...]. Ł.D. zwróciła się do Starosty o podjęcie zawieszonego postępowania, wyjaśniając, że nie jest w stanie spełnić warunku podjęcia zawieszonego postępowania, o którym mowa w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2018 r., tj. uzyskania sprostowania aktu notarialnego z dnia [...] lutego 1971 r. rep. [...], bowiem notariusze odmawiają przyjęcia dokumentów. Wyjaśniła, że rodzice nazywali ją L., przyjmując to imię jako zdrobnienie od imienia Ł. oraz, że m.in. w księdze wieczystej figuruje jej prawidłowe imię. Na tą okoliczność złożyła do akt trzy poświadczenia podpisane przez osoby, które znały jej rodziców. Wskazała również, że na podstawie tego samego aktu notarialnego w latach 2001-2006 zwrócono jej dwie małe działki. Jak stanowi art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie m.in. gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Sąd wyjaśnia przy tym, że przez zagadnienie wstępne rozumie się zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale inny organ lub sąd, i rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji przez organ administracji, jest koniecznym elementem podstawy rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji przez organ administracji (por. m.in. wyrok NSA z 22 marca 2022 r., II GSK 1744/18, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach NSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl, zwanej dalej: "CBOSA"). Instytucja zawieszenia postępowania, z uwagi na przesłankę zagadnienia wstępnego znajduje zastosowanie, o ile między rozstrzygnięciem kwestii prejudycjalnej, a rozstrzygnięciem postępowania administracyjnego, istnieje zależność, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Chodzi tu o istnienie bezpośredniego związku przyczynowego wyrażającego się w tym, że rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej uzależnione jest bezwzględnie od uprzedniego rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd, istotnej dla sprawy okoliczności prawnej, stanowiącej przesłankę wydania decyzji. Związek zagadnienia wstępnego z rozpoznaniem sprawy administracyjnej i wydaniem decyzji wyraża się relacją, w której brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, jawi się jako bezwzględna przeszkoda do wydania decyzji w prowadzonej przez organ sprawie. Organ administracji jest zobligowany do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. tylko wtedy, gdy w sprawie wystąpi zagadnienie, którego brak rozstrzygnięcia wyklucza każde, zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego (por. wyrok WSA w Gliwicach z 25 lutego 2022 r., II SA/Gl 1370/21, CBOSA). Gdy ustąpią przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, o których mowa w § 1 pkt 1-4, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony – o czym stanowi art. 97 § 2 k.p.a. Przenosząc powyższe uwag na grunt kontrolowanej sprawy, należy zauważyć, że toczy się ona z wniosku skarżącej o zwrot wywłaszczonej nieruchomości. Zgodnie z art. 136 ust. 3 u.g.n. poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części, jeżeli, stosownie do przepisu art. 137 u.g.n., nieruchomość lub jej część stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Z wnioskiem o zwrot występuje się do starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, który zawiadamia o tym właściwy organ gospodarujący zasobem nieruchomości. Warunkiem zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części jest zwrot przez poprzedniego właściciela lub jego spadkobiercę odszkodowania lub nieruchomości zamiennej stosownie do art. 140 u.g.n. Z powyższego wynika, że osobą uprawnioną do żądania zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w niej albo jej części lub udziału w tej części, jest poprzedni jej właściciel lub jego spadkobierca. Jak wynika z akt sprawy zgromadzonych w toku postępowania, w chwili wywłaszczenia (czerwiec 1985 r.) Ł.D. (wcześniej Z.) oraz jej siostra H.O. (wcześniej Z.) były współwłaścicielkami udziału ½ w prawie własności działki nr [...], które to prawo nabyły w drodze spadkobrania po rodzicach. Z kolei współwłaścicielkami pozostałego udziału ½ w prawie własności tej nieruchomości były wówczas H.O. oraz L.Z., który to udział nabyły na mocy aktu notarialnego umowy darowizny z dnia [...] lutego 1971 r. rep. [...]. Zgodnie z art. 197 k.c. domniemywa się, że udziały współwłaścicieli są równe, a zatem nie ulega wątpliwości, że Ł.D jest poprzednią właścicielką udziału ¼ w prawie własności wywłaszczonej nieruchomości (nabytego przed wywłaszczeniem w drodze spadkobrania po rodzicach) oraz spadkobierczynią udziału ½ w prawie własności tej nieruchomości (po jej poprzedniej współwłaścicielce – H.O.). Ł.D. jest zatem uprawniona do żądania zwrotu udziału ¾ w prawie własności wywłaszczonej nieruchomości. Skarżąca żąda jednak zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości, a nie udziału w tej części. Ze względu zaś na wnioskowy tryb postępowania w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, organ tym żądaniem jest związany. Organy słusznie stwierdziły, że kwestia ustalenia właściciela pozostałego udziału ¼ w prawie własności wywłaszczonej nieruchomości jest wątpliwa, ze względu na fakt, że wedle treści aktu notarialnego umowy darowizny z dnia [...] lutego 1971 r. rep. [...], jego nabywczynią jest L.Z., a nie Ł.Z. Wedle oświadczeń składanych zarówno przez samą skarżącą, jak i załączonych przez nią do akt, a pochodzących od niej i osób trzecich, jest to ta sama osoba, bowiem rodzice zwracali się do niej imieniem L., traktując je jako zdrobnienie od imienia Ł. Jakkolwiek sąd nie poddaje w wątpliwość ww. oświadczeń, to jednak za organami obu instancji stwierdza, że wobec zamieszczenia w przedmiotowym akcie notarialnym, stanowiącym tytuł prawny do udziału ½ w prawie własności wywłaszczonej nieruchomości, niewłaściwego imienia jednej z nabywczyń tego udziału, wymaga on sprostowania przez notariusza (niekoniecznie tego samego, który sporządził akt podlegający sprostowaniu) we właściwym trybie, opisanym w art. 80 § 4 P.n. Na odmowę dokonania czynności przez notariusza przysługuje z kolei zażalenie do sądu powszechnego (art. 83 § 1 P.n.). Nie jest przy tym wystarczające samo uzyskanie od notariuszy ustnej odmowy dokonania sprostowania, które w świetle art. 2 § 2 P.n. i art. 79 P.n. nie stanowi czynności notarialnej, mającej charakter dokumentu urzędowego, ani też nie wyczerpuje obowiązku zaprotokołowania przez notariusza odmowy dokonania czynności notarialnej, o którym mowa w art. 81a P.n. Z akt sprawy wynika więc, że skarżąca nie zainicjowała formalnego wszczęcia procedury sprostowania aktu notarialnego, w związku z czym nie uzyskała ani sprostowania aktu, ani protokolarnego stwierdzenia odmowy dokonania tej czynności notarialnej, otwierającego jej drogę do sądowego postępowania zażaleniowego. Oba te tryby są zaś odrębne od postępowania administracyjnego, co oznacza, że rozstrzygnięcia zapadające w ich toku, wykraczają poza kompetencje organu administracji publicznej. W ocenie sądu administracyjnego, konieczność ustalenia w odrębnym postępowaniu, czy wnioskodawczyni zwracająca się o zwrot części wywłaszczonej nieruchomości, uprawniona do żądania zwrotu udziału ¾ w prawie własności tej nieruchomości, jest również uprawniona do żądania zwrotu pozostałego udziału ¼ w prawie własności tej nieruchomości, należy traktować jak zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W takim zaś stanie rzeczy, uzasadnione było zarówno zawieszenie postępowania przez Starostę w dniu [...] stycznia 2018 r., do czasu sprostowania ww. aktu notarialnego, jak i odmowa jego podjęcia, wobec braku przedłożenia ww. sprostowania, o czym orzeczono zaskarżonym postanowieniem. Rację mają więc organy administracji obu instancji, że jedynie pozyskanie sprostowania przedmiotowego aktu notarialnego w wyżej opisanym zakresie, będzie równoznaczne z ustąpieniem przyczyny uzasadniającej zawieszenie postępowania, skutkującym jego podjęciem na mocy art. 97 § 2 k.p.a. Sąd zauważa przy tym, że decyzja Geodety Miejskiego z dnia [...] listopada 1985 r. nadająca na własność wnioskodawczyni oraz jej siostrze działkę nr [...] (zamienną) w trybie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (Dz.U. nr 22, poz. 99) oraz decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2001 r. zwracająca im wywłaszczoną nieruchomość nr [...] i nr [...], sugerują, że organy je wydające, nie zauważyły przedmiotowej rozbieżności, której wyeliminowanie wymaga uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Okoliczność wydania ww. aktów prawnych oraz ich dotychczasowe pozostawanie w obrocie prawnym, nie może stanowić podstawy do podjęcia zawieszonego postępowania, bowiem decyzje te nie stanowią prejudykatu w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, w związku z czym skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), o czym orzeczono w sentencji wyroku.