II SA/Bk 234/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 września 2009 r. sprawy ze skargi K.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu podania 1. oddala skargę, 2. przyznaje radcy prawnemu A.A. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 309,80 (trzysta dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego wykonane na zasadzie prawa pomocy.- Pismem z 5.02.2009r. skarżący K. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Urzędu Pracy z pytaniem w jaki sposób może odzyskać niewypłacone dotychczas wynagrodzenie od upadłego pracodawcy firmy budowlanej "E.", w jaki sposób "wywalczyć" odszkodowanie za stratę zdrowia, nerwów i pieniędzy przy dochodzeniu roszczeń. Do pisma dołączył kopie zarzutów uprzywilejowanych wierzycieli upadłej firmy budowlanej zgłoszonych do planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości byłego pracodawcy, mające wskazywać na trudności w zaspokojeniu roszczeń przez byłych pracowników, których wierzytelności zaspakajane są w dalszej kolejności. Postanowieniem z [...].02.2009r. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy działając na podstawie art. 66 par. 3 kpa orzekł o zwrocie skarżącemu K. S. pisma z dnia 5.02.2009r. Wskazał nawiązując do treści powołanego przepisu art. 66 par. 3 kpa, że w sytuacji gdy podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Z treści złożonego przez stronę podania wynika, iż dotyczy ono kwestii niezakończnych rozliczeń finansowych firmy budowlanej "E." ze skarżącym jako byłym pracownikiem. Zawarte w piśmie sformułowania pozwalają przypuszczać, że celem było zakwestionowanie czynności komornika, dla której to sprawy właściwy jest sąd rejonowy na podstawie art. 767 i nast. kpc. Wniesione podanie nie zawiera żądania załatwienia skonkretyzowanej sprawy administracyjnej. Z tych przyczyn i z uwagi na to, że stan opisanych w podaniu spraw nie obejmuje swym zakresem zadań realizowanych przez Wojewódzki Urząd Pracy, będący wojewódzką samorządową jednostką organizacyjną Województwa P., orzeczono o zwrocie podania. W zażaleniu na to postanowienie skarżący powtórzył stanowisko wyrażające rozgoryczenie, żal, poczucie krzywdy i bezradność wobec procesu odzyskiwania należności pracowniczych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. po rozpatrzeniu zażalenia postanowieniem z dnia [...].03.2009r. orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia pierwszoinstancyjnego, powtarzając za organem I instancji, że kwestie zaspokojenia wierzycieli upadłego przedsiębiorstwa nie należą do właściwości wojewódzkich urzędów pracy, ani też innych organów administracji, a właściwym w tych kwestiach jest sąd powszechny. W skardze wniesionej do sądu administracyjnego strona – nie precyzując wniosków skargi - zarzuciła SKO w B. utrzymanie w mocy "stanu przestępczego". W uzasadnieniu skargi podkreśliła przejęcie przez komornika sądowego majątku byłego pracodawcy, niemożność odzyskania zasądzonych należności za pracę i dyskryminację osoby skarżącego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu albowiem kwestionowanemu postanowieniu nie można zarzucić naruszenia prawa, a wyłącznie stwierdzenie niezgodności z prawem skarżonej decyzji lub postanowienia organu administracji, mogłoby stanowić podstawę do ich uchylenia przez sąd administracyjny (patrz: art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153, poz. 1269 w związku z treścią art. 145 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Podstawę prawną zwrotu skarżącemu jego podania z dnia 5 lutego 2009r. stanowił przepis art. 66 par. 3 kpa. Przepis ten stanowi o obowiązku zwrotu podania, jeżeli wniesione ono zostało do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo, gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny. W przypadku ustalenia, że sprawa objęta treścią podania nie dotyczy sprawy indywidualnej, o której mowa w art. 1 pkt 1 kpa, zachodzi bezwzględna przeszkoda we wszczęciu postępowania administracyjnego w tej sprawie przed organem administracji publicznej (patrz: pogląd wyrażony w wyroku WSA z 8.10.2007r. sygn. I SAB/Wa 77/07, Lex nr 399213). Treść podania strony nie mogła zainicjować konkretnego postępowania administracyjnego przed Dyrektorem Wojewódzkiego Urzędu Pracy w B., albowiem dotyczyła kwestii trudności w wyegzekwowaniu pracowniczych należności skarżącego od byłego pracodawcy, objętego postępowaniem upadłościowym. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy nie był właściwy do wypowiadania się w kwestii kolejności zaspakajania z masy upadłości, wierzycieli upadłego pracodawcy. Zadania wojewódzkich urzędów pracy, będących wojewódzkimi samorządowymi jednostkami organizacyjnymi Województwa P., wynikające z ustawy z 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, nie obejmują rozliczeń między pracodawcami a pracownikami. Do orzekania w sprawach takich rozliczeń i egzekwowania należności wynikających z tych rozliczeń, właściwe są sądy powszechne. Skoro organ administracji nie mógł przypisać podaniu strony, cech wniosku wszczynającego konkretne, indywidualne postępowanie administracyjne w sprawie, dla której byłby właściwym do jej załatwienia,, a treść podania wskazywała na właściwość sądu powszechnego, zobligowany był do orzeczenia o zwrocie podania w myśl powołanego art. 66 par. 3 kpa. Argumentacja skargi nie podważa zgodności z prawem skarżonego postanowienia. Skarżący wyraża żal i rozgoryczenie z powodu nieodzyskania należnego wynagrodzenia za pracę, co w jego sytuacji jest zrozumiałe, ale niezadowolenie strony nie daje się "przełożyć" na trafne zarzuty przeciwko legalności zwrotu podania. Z tych przyczyn skargę jako oczywiście bezzasadną z punktu widzenia kryteriów kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nad działalnością organów administracji publicznej, należało oddalić (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).-