II SA/Bk 244/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2018 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki jawnej w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Spółki jawnej w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zniszczenie drzew p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji , Decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Parku Krajobrazowego Puszczy K. z dnia [...] grudnia 2017 r., którą ukarano Spółkę jawną A. z siedzibą w B. (dalej: Spółka, skarżąca) karą pieniężną w wysokości 12 660 zł z tytułu zniszczenia dwóch sztuk drzew gatunku lipa rosnących na terenie nieruchomości nr [...] w B. Skargę na decyzję SKO złożyła do sądu administracyjnego Spółka. Wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji odwoławczej z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków faktycznych i prawnych, które wywoła jej wykonanie, nim sąd rozpozna skargę. Spółka wyjaśniła, że uiszczenie nałożonej kary wpłynie na stan jej finansów i zagrozi utratą płynności finansowej, a w konsekwencji utrudni prowadzenie działalności gospodarczej i negatywnie wpłynie na wywiązywanie się przez skarżącą z zobowiązań, w tym publicznoprawnych. Może to wpłynąć na utratę wiarygodności w oczach kontrahentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie z powodu nieuprawdopobnienia przez skarżącą przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu podlegającego wykonaniu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwaliło się stanowisko, zgodnie z którym to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tj. ciężar wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wykonaniem tego aktu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym obowiązkiem skarżącego jest powołanie konkretnych okoliczności, odwołujących się do jego sytuacji. Wyłącznie twierdzenia strony o negatywnych skutkach finansowych mogących nastąpić na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, bez wskazania na konkretne dane, w tym stan finansów, stan zaległości, ilość środków na rachunku bankowym, uniemożliwiają ocenę czy wykonanie decyzji ma czy nie ma wpływu na sytuację strony w kontekście powstania nieodwracalnych lub trudno odwracalnych skutków materialnych bądź niematerialnych. Dodać należy, że szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie musi mieć charakteru materialnego, zaś trudne do odwrócenia skutki oznaczają takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianą rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2018 r., II GZ 38/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zauważyć także należy, że wykonanie każdej decyzji pociąga za sobą określone konsekwencje. W przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie chodzi o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionego w sposób istotny i trwały, będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie znacznie utrudniony. Okoliczności wskazane przez skarżącą nie wyczerpują ww. przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej, zaś do skargi i wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie dołączono żadnych dokumentów, z których wynikałoby jaka jest sytuacja finansowa Spółki i czy uiszczenie kwoty 12 660 zł grozi utratą jej płynności finansowej. W takim stanie sprawy brak jest możliwości oceny rzeczywistych skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Pogorszenie sytuacji finansowej nie jest zaś równoznaczne ze spełnieniem przesłanek uzasadniających ochronę tymczasową. Dodać należy, że sąd w postępowaniu wpadkowym dotyczącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może rozważać wyłącznie okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a., natomiast nie może ocenić przesłanek wydania tej decyzji. Wskazania zaś konkretnych przesłanek zastosowania w stosunku do Spółki ochrony tymczasowej zabrakło, co zobowiązywało sąd do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zwłaszcza że sąd nie może również poszukiwać takich okoliczności z urzędu. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.