II SA/Bk 25/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi P. H. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a: zasądzić od P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego P. H. kwotę 3.167,00 (słownie: trzy tysiące sto sześćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. , Wojewódzki Sąd Administracyjny w punkcie 2 wyroku z dnia 1 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 25/16 zasądził od P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego P. H. kwotę 5.567,00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wskazano, że orzeczenie o kosztach postępowania uzasadniają przepisy art. 200 w związku z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w związku z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). W dniu 15 marca 2016 r. zażalenie na powyższe postanowienie Sądu w przedmiocie kosztów wniósł organ, zarzucając mu: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: § 23 w zw. z § 21 i § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800), poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i obciążenie tutejszego organu kosztami zastępstwa procesowego w wysokości 4.800 zł, wynikającej z ww. rozporządzenia, w sytuacji gdy postępowanie to zostało wszczęte w dniu 18 grudnia 2015 r., - § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie z uwagi na fakt, iż postępowanie sądowe zostało wszczęte w dniu 18 grudnia 2015 r.; 2) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.: - art. 54 § 1 w zw. z art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie przez Sąd, iż postępowanie zostało wszczęte po dniu 1 stycznia 2016 r., co uzasadnia zastosowanie w sprawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, w sytuacji gdy skarżący pierwotnie skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z pominięciem organu i dopiero Sąd w dniu 18 grudnia 2015 r. przesłał skargę do tutejszego organu, wszczynając tym samym postępowanie w sprawie; Mając na uwadze powyższe organ wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i zmianę tego orzeczenia o kosztach poprzez zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowanie w wysokości 3.167 zł, wynikających z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 maja 2016 r. sygn. akt II OZ 497/16 uchylił zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie drugim wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 1 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 25/16 i przekazał sprawę w tym zakresie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania. Sąd kasacyjny stwierdził, że skoro w przedmiotowej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne wywołane skargą zostało wszczęte przed wejściem w życie rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., to w przedmiocie zwrotu kosztów zastosowanie winny znaleźć przepisy dotychczasowe, a więc przepisy rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. NSA zaznaczył, że przepis przejściowy zawarty w § 21 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. stanowi, że "do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 zdanie pierwsze p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przepis art. 200 p.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W przedmiotowej sprawie skarga z dnia 12 grudnia 2015 r. została wniesiona przez P. H., za pośrednictwem organu, w dniu 14 grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 13). Wprawdzie drugi egzemplarz tej skargi został skierowany bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w dniu 12 grudnia 2015 r. (patrz: koperta k. 25), który doręczył tę skargę właściwemu organowi celem nadania jej prawidłowego biegu w dniu 18 grudnia 2015 r., jednakże nie zmienia to faktu, że datą złożenia skargi jest dzień 14 grudnia 2015 r. Pomiędzy datą wniesienia skargi, a datą wyrokowania, bo w dniu 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). W związku z tym utraciło moc dotychczasowe rozporządzenie dotyczące opłat za czynności adwokackie, a to rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 oraz z 2015 r. poz. 616 i 1079) - § 22 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. Przepis przejściowy zawarty w § 21 tego rozporządzenia stanowi, że "do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji". Mając zatem na uwadze, że w przedmiotowej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne wywołane skargą zostało wszczęte przed wejściem w życie rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., to w przedmiocie zwrotu kosztów zastosowanie winny znaleźć przepisy dotychczasowe, a więc przepisy rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. Tak więc kierując się wykładnią powyższych przepisów zawartą w przytoczonym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2016 r. sygn. akt II OZ 497/16 należało zasądzić od P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego, reprezentowanego przez pełnomocnika, kwotę 3.167 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, na którą składają się: - kwota 750 zł wpisu sądowego wyliczonego na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.); - kwota 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa; - kwota 2400 zł kosztów zastępstwa, wyliczonych na podstawie § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461); W tych okolicznościach, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w sentencji.