II SA/Bk 274/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Elżbieta Trykoszko,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zabudowy działki. oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2010r. nr [...], P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., na podstawie art. 138 §1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 §1 kpa oraz art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] i umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zabudowy działki nr geod. [...] położonej przy ul. S. w B., dotyczące budynków oznaczonych na szkicu będącym załącznikiem do protokołu kontroli Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] sierpnia 2009r. nr: 3, 4, 9, 10, 12, 12a i P z jednoczesnym wyłączeniem budynków oznaczonych na ww. szkicu nr 5, 6, 7 i 11 w stosunku do których prowadzone odrębne postępowania administracyjne. U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne: Zawiadomieniem z dnia 14 listopada 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. wszczął na wniosek W. N. postępowanie w sprawie legalności zabudowy i użytkowania fermy zwierząt futerkowych, zlokalizowanej na działce o nr geod. [...] przy ul. S. w B. W wyniku przeprowadzonego postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. znak [...] umorzył postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., na skutek odwołania W. N. od ww. rozstrzygnięcia, decyzją z dnia [...] września 2006 r. znak [...] uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Wydane rozstrzygnięcie zostało poprzedzone oględzinami, w trakcie których organ II instancji ustalił, że działce nr [...] znajdują się: – budynek gospodarczy drewniany o wym. 6,90m x 5,90m z dachem jednospadowym posadowiony na fundamencie betonowym (magazyn klatek), wybudowany przed 30-toma laty, na który właściciel nie posiada stosownych dokumentów – oznaczony na dołączonym do protokołu szkicu jako obiekt nr 1; – budynek gospodarczy murowany o wym. 5,90m x 3,70m z dachem dwuspadowym, kryty eternitem, służący jako magazyn pokarmu, na który właściciel nie posiada stosownych dokumentów – obiekt nr 5 na szkicu; – wiata drewniana na słupkach stalowych o wym. 3,80m x 2,80m służąca do przechowywania drewna – obiekt nr 6 na szkicu; – budynek drewniany przylegający szczytem do murowanego budynku gospodarczego o wym. 3,80m x 2,75m (skórowania) – obiekt nr 7 na szkicu; – niski budynek gospodarczy drewniany o wym. 4,0m x 6,15m zlokalizowany w narożu działki z dachem jednospadowym, wykorzystywany jako składzik – obiekt nr 8 na szkicu; – budynek gospodarczo-socjalny murowany, jednopiętrowy – oznaczony na szkicu jako obiekt nr 9 i nr 10, na który właściciel posiada pozwolenie na budowę z dnia 28 grudnia 1978 r.; – garaż drewniany o wym. 3,20m x 6,65m – obiekt nr 11 na szkicu; – wiata drewniana na samochód o wym. 5,10m x 3,20m – na szkicu jako obiekt nr 12; – drewniany kurnik oznaczony na szkicu jako obiekt nr 13. Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. rozdzielił sprawę i w dniu [...] grudnia 2006 r. wydał decyzję Nr [...], którą nakazał M. M. w terminie do dnia 31 maja 2007 r. uzyskać pozwolenie na użytkowanie: budynku gospodarczego murowanego o wym. 5,90m x 3,70m (na szkicu jako obiekt nr 5), wiaty gospodarczej o wym. 3,80m x 2,80m (na szkicu jako obiekt nr 6) i budynku gospodarczego drewnianego o wym. 3,80m x 2,75m (na szkicu jako obiekt nr 7). Dodatkowo nakazano inwestorowi przedłożenie do dnia 28 lutego 2007 r.: trzech egzemplarzy projektu budowlanego powykonawczego w/w obiektu wraz z planem zagospodarowania działki opracowanym na aktualnej mapie geodezyjnej w skali 1:500 przez osobę uprawnioną, oświadczenia osoby uprawnionej o wykonaniu robót budowlanych zgodnie z zasadami wiedzy technicznej i Polskimi Normami, inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W. N. i J. N. żądając uchylenia wszystkich rozstrzygnięć organu I instancji i nakazanie łącznego rozpoznania sprawy oraz zażądali wstrzymania użytkowania fermy do czasu prawomocnego wyjaśnienia kwestii samowoli budowlanej. Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. znak [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, powołując się na zebrany w sprawie materiał dowodowy, że na działce o nr geod. [...] przy ul. S. w B. w czasie obowiązywania ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane na potrzeby prowadzonej fermy zwierząt futerkowych dopuszczono się samowoli budowlanej w postaci wybudowania obiektów wskazanych w sentencji decyzji pierwszoinstancyjnej (oznaczonych na szkicu dołączonym do protokołu kontroli z dnia [...] września 2006 r. jako obiekty nr 5, 6 i 7), a opisana samowola powinna być oceniana – zgodnie z przepisem art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. - według ustawy poprzednio obowiązującej tj. ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r., zwłaszcza jej art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 42 ust.2, jak uczynił to organ I instancji. Skargę na powyższą decyzję złożył do sądu administracyjnego J. N. wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wyrokiem z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Bk 281/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] grudnia 2006r., wskazując, że obie decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania (art. 6, 7, 8, 10 §1, 77 § 1, 78, 80, 81, 85, 86, 107 §3), bez należytego wyjaśnienia sprawy i prawidłowej oceny materiału dowodowego. W uzasadnieniu Sąd w pierwszej kolejności wskazał na potrzebę wyjaśnienia powodów rozbieżności treści pozwolenia na budowę spornych budynków z dnia [...] grudnia 1978r. z dwiema informacjami Urzędu Gminy D. D. skierowanymi do Prokuratury Rejonowej w B. w związku z toczącym się postępowaniem prokuratorskim (Ds. [...]) oraz konieczność uwzględniania przy ponownym rozpatrzeniu sprawy dowodu z akt postępowania tegoż postępowania karnego. W dalszej kolejności Sąd zalecił organom nadzoru budowlanego wyjaśnienie w sposób nie budzący wątpliwości, kto był inwestorem poszczególnych obiektów budowlanych na działce o nr [...] i w jakim okresie były one budowane, wskazując, że ma to wpływ na prawidłowe ustalenie stron postępowania oraz adresata decyzji. Ustalenie zaś daty wzniesienia poszczególnych obiektów przesądzi o zastosowaniu w stosunku do nich postępowania legalizacyjnego w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane z 1974r. lub przepisy ustawy z dnia 1994r. Końcowo Sąd zalecił organom nadzoru budowlanego ustalenie w stosunku do poszczególnych obiektów, czy zostały wniesione legalnie i do tych, w stosunku do których inwestor dopełnił wymogów prawa budowlanego postępowanie umorzyć, a do pozostałych zastosować odpowiednie sankcje uwzględniając regulację art. 103 ust.2 Prawa budowlanego. Rozpatrując sprawę ponownie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego decyzją z [...] maja 2009r. umorzył postępowanie administracyjne w stosunku do budynków gospodarczo – socjalnych usytuowanych na działce nr geod. [...], oznaczonych nr 9 i 10 na szkicu stanowiącym załącznik do protokołu kontroli z dnia [...] września 2006r. Wskutek odwołania J. i B. N. od powyższego rozstrzygnięcia, P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania, wskazując na uchybienia proceduralne, które mogły mieć wpływ na wynik postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] grudnia 2009r., na podstawie art. 105 § 1 kpa, umorzył postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej zabudowy działki nr geod. [...] z wykluczeniem budynków oznaczonych nr 5, 6, 7 i 11 na szkicu będącym załącznikiem do protokołu kontroli przeprowadzonej przez organ w dniu [...] sierpnia 2009r., które są przedmiotem odrębnych postępowań administracyjnych nr [...] oraz [...]. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ w pierwszej kolejności ustalił, że zmienił się krąg stron postępowania i status strony, na skutek sprzedaży nieruchomości, utracili B. i J. N. oraz A. i W. N. W trakcie kontroli na przedmiotowej działce organ ustalił również, że znajdują się na niej obiekty budowlane wykorzystywane do prowadzenia fermy i inne budynki związane bezpośrednio z hodowlą. Przedmiotowa nieruchomość należy do M. M., który nabył ją jako niezabudowaną działkę rolną od A. i W. K. w dniu 23 marca 1979 r. Organ I instancji ustalił również, że jeszcze przed nabyciem przedmiotowej nieruchomości, tj. w dniu [...] grudnia 1978 r. zostało wydane na rzecz M. M. i J. M. pozwolenie na budowę fermy zwierząt futerkowych (budynek gospodarczo – socjalny o powierzchni zabudowy 142 m2 i kubaturze 482,80 m3 zgodnie z uproszczonym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy D.). W związku z tym, iż dokumenty stanowiące załączniki do przedmiotowego pozwolenia na budowę (projekt techniczny i plan realizacyjny) nie zachowały się, dokumentacji tej nie posiada również Urząd Gminy D., organ przyjął, iż decyzja z dnia [...] grudnia 1978r. dotyczy działki o nr [...], którą to inwestor zakupił w dniu 23 marca 1979 r. Końcowo organ ustalił, iż na działce nr [...] od początku istnienia fermy znajdują się zadaszone klatki na lisy, dwa kojce dla psów i podest, które nie kwalifikują się do żadnej kategorii obiektów budowlanych określonych przepisami prawa budowlanego. Od powyższej decyzji odwołanie złożył J. S. zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (art.7, 8, 9, 10, 79 i 81 k.p.a.) i bezkrytyczne przyjmowanie wyjaśnień tylko jednej ze stron. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, iż wskazane w decyzji pozwolenie na budowę z dnia [...] grudnia 1978r. nie zawiera numeru nieruchomości, której miałoby dotyczyć. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] lutego 2010r. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] grudnia 2009 r. i umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zabudowy działki nr geod. [...] położonej przy ul. S. w B., dotyczące budynków oznaczonych na szkicu będącym załącznikiem do protokołu kontroli Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] sierpnia 2009r. nr: 3, 4, 9, 10, 12, 12a i P z jednoczesnym wyłączeniem budynków oznaczonych na w/w szkicu nr 5, 6, 7 i 11 w stosunku do których prowadzone odrębne postępowania administracyjne. W uzasadnieniu tej decyzji organ w pierwszej kolejności odniósł się do przedstawionej przez inwestora kopii decyzji z dnia [...] grudnia 1978 r. nr [...] wydanej przez Naczelnika Gminy D. K. udzielającej pozwolenia na budowę fermy zwierząt futerkowych, uznając ją za legalny dokument. Zdaniem organu odwoławczego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do podważenia autentyczności przedmiotowego pozwolenia, tym bardziej, że była ona zgodna z uproszonym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy D. D. Na tej podstawie organ przyjął, że obiekty oznaczone nr 9 i 10 zostały wybudowane na podstawie prawomocnego pozwolenia na budowę, a inwestor w dacie uzyskania przedmiotowego pozwolenia posiadał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, co powoduje konieczność umorzenia postępowania w stosunku do tych obiektów. W dalszej części organ uznał, że również obiekty nr 3 i 4 (klatki dla zwierząt) znajdujące się na przedmiotowej działce nie podlegają regulacji prawa budowlanego, gdyż nie są obiektami budowlanymi w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Obiektami budowlanymi nie są również kojce dla psów oznaczone nr 12a, stad też postępowanie w odniesieniu do tych obiektów należy umorzyć. Odnosząc się z kolei do zarzutu niedopuszczenia stron do udziału w oględzinach organ odwoławczy wyjaśnił, iż istnieją dwie możliwości wejścia na teren nieruchomości, tj. w trybie oględzin na podstawie art. 79 k.p.a. z udziałem stron, oraz w trybie kontroli na podstawie art. 81 a ustawy Prawo budowlane, bez udziału stron, a tylko z udziałem inwestora. Organ nie uznał również zarzutu nie poinformowania stron o terminach przesłuchania świadków, wskazując, iż zawiadomieniem z dnia 23 września 2009 r. organ I instancji zawiadomił strony o tej czynności dowodowej. Za słuszny organ uznał z kolei argument, iż zaskarżona decyzja nie wskazuje, jakich obiektów dotyczy, a wylicza jedynie, te, których nie dotyczy. W ocenie organu nie jest to jednak okoliczność mogąca przesądzić o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania w trybie art. 138 § k.p.a., dlatego też PWINB w B.sam orzekł co do istoty sprawy na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł J. S. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie: art. 7 k.p.a. poprzez subiektywną ocenę materiału dowodowego i rozstrzyganie wszystkich wątpliwości na korzyść właściciela fermy; przepisu art. 8 k.p.a. oraz przepisów prawa budowlanego poprzez błędną kwalifikację obiektów oznaczonych na szkicu nr 3 i 4. Uzasadniając wywiedzioną skargę skarżący ponownie podkreślił, iż pozwolenie na budowę z 1978r. nie zawiera numeru nieruchomości, której miałoby dotyczyć, ponadto o jego wydaniu nie został poinformowany ówczesny właściciel W. K. Zdaniem skarżącego nie można zgodzić się z twierdzeniem organu, że większość wątpliwości została wyjaśniona, skoro następcy prawni W. i A. K. potwierdzili, że ani oni, ani ich rodzice nie wiedzieli o budowie fermy. Skarżący nie zgodził się również z interpretacją organu, że klatki dla zwierząt nie podlegają przepisom prawa budowanego, argumentując, że ogrodzenie, które służy na podporę zadaszenia osłaniającego klatki jest raczej ścianą, na której oparto dach wiaty, co potwierdzają wyroki WSA w Białymstoku dotyczące sąsiednich ferm, na których znajdują się tego samego typu wiaty. W odpowiedzi na zarzuty skargi P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wyjaśnił, iż są one niezasadne i tożsame z tymi podnoszonymi na etapie postępowania odwoławczego i w związku z tym wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Sąd nie posiada natomiast uprawnień do oceny słuszności, czy też celowości skarżonej decyzji, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy dany zarzut nie zostanie podniesiony w skardze. Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej decyzji zostały naruszone przepisy prawa obowiązujące w chwili jej wydawania. W szczególności uznać należy, iż organ odwoławczy prawidłowo ustalił stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie oraz właściwie zastosował i zinterpretował przepisy prawa będące podstawą podjętej decyzji. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja reformatoryjna P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (zwanego dalej: PWINB) z dnia [...] lutego 2010 r. odpowiada prawu. Wydając decyzję w oparciu o treść art. 148 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 k.p.a. PWINB słusznie uwzględnił wniosek Skarżącego dotyczący de facto braku przejrzystości treści decyzji organu I instancji. Z powodu wielości obiektów budowlanych posadowionych na działce o nr [...], objętych kontrolą nadzoru budowlanego, niezbędnym było wyszczególnienie w decyzji tych obiektów (oznaczonych na szkicu sytuacyjnym numerami: 3, 4, 9, 10, 12, 12a i P), które były przedmiotem niniejszego postępowania i wobec których umorzono postępowanie z powodu nie stwierdzenia ich wzniesienia w warunkach samowoli budowlanej. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 26 lipca 2007 r. (sygn. akt II SA/Bk 281/07), uchylającego poprzednie decyzje organu nadzoru budowlanego, zostały zawarte szerokie wskazówki, jakimi winny kierować się organy przy ponownym prowadzeniu postępowania dowodowego. W obecnym stanie rzeczy Sąd stwierdza, że organy wykonały zalecenia z ww. orzeczenia stosownie do art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Organy dokładnie wyjaśniły stan faktyczny sprawy poprzez przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego oraz prawidłowo oceniły zebrany materiał dowodowy, z zachowaniem reguł wynikających z przepisów art. 7, 75, 76, 77, 80 k.p.a. Podczas kolejnych oględzin działki o nr [...] będącej własnością M. M., na której znajduje się ferma lisów, sporządzono szkic sytuacyjny, który obrazuje obiekty budowlane, będące przedmiotem rozważania w niniejszej sprawie. Organy uznały, że budynek socjalno – gospodarczy (oznaczony na szkicu sytuacyjnym nr 9 i 10) został pobudowany zgodnie z pozwoleniem na budowę z dnia [...] grudnia 1978 r. nr [...] wydanym przez Naczelnika Gminy D. K. Dokument ten obejmował zezwolenie na budowę fermy zwierząt futerkowych, tj. budynku gospodarczo – socjalnego o powierzchni zabudowy 142 m2 i kubaturze 482,80 m3, zgodnie z uproszczonym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy D., który na tym terenie przewidywał m. in. ośrodki produkcji zwierzęcej i tereny ferm. Decyzja ta została wydana na wniosek inwestorów: M. i J. M., zanim M. M. dokonał zakupu przedmiotowej działki od A. i W. K. w dniu 23 marca 1979 r. (akt notarialny rep. [...]) Autentyczność istnienia pozwolenia na budowę (co kwestionuje Skarżący) nie może budzić wątpliwości pomimo tego, że dokumentacja dotycząca pozwolenia na budowę nie zachowała się w Urzędzie Gminy D. K. w racji upływu czasu. Nie zachowały się też załączniki do decyzji o pozwoleniu na budowę, takie jak: projekt techniczny i plan realizacyjny, oprócz niewielkiego fragmentu dotyczącego rzutu fundamentów i przyziemia budynku gospodarczego, opatrzonego pieczęcią Urzędu Gminy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. dokonał wnikliwej analizy okoliczności, które doprowadziły do wydania spornej decyzji, pomimo, iż w dniu jej wydania M. M. nie był jeszcze właścicielem działki. Organ także wyjaśnił powody braku urzędowej dokumentacji na ten temat. O tym, że decyzja o pozwoleniu na budowę faktycznie została wydana, świadczyły inne dowody: decyzja Naczelnika Gminy D. K. z dn. [...] grudnia 1979 r. nakładająca na J. M. obowiązek zgłoszenia budynku gospodarczo – socjalnego do użytkowania, wezwanie inwestora z dn. 17 stycznia 1980 r. do złożenia wyjaśnienia w sprawie pozwolenia na użytkowanie, zeznanie świadka J. K., a nade wszystko świadka B. D., który z upoważnienia Naczelnika Gminy D. K. podpisał decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 1978 r. Świadek potwierdził autentyczność złożonego podpisu. Skarżący J. S. oświadczył na rozprawie sądowej w dniu 29 czerwca 2010 r. (k. 47), że nie kwestionuje zeznań świadka D., a zatem zarzut Skarżącego, że nie był obecny przy jego przesłuchaniu, należało uznać za niecelowy. Faktem jest (co podnosi Skarżący), że decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 1978 r. nie zawiera numeru geodezyjnego działki, na której miał być pobudowany obiekt gospodarczo – socjalny dla potrzeb fermy zwierząt futerkowych. Nie mniej jednak nie można, w ocenie Sądu, uznać, iż decyzja nie istniała, bądź też została wydana na lokalizację obiektu na innej nieruchomości, skoro w miejscowości Z. (taka nazwa została podana w decyzji) J. I M. M. nie posiadają innej hodowli zwierząt futerkowych, zaś gabaryty budynku gospodarczo – socjalnego uwidocznione w decyzji odpowiadają tym, jakie posiada budynek istniejący na działce o nr geodezyjnym [...] w B. (niegdyś była to miejscowość Z.). Jeżeli nawet kwestionowana decyzja posiada mankamenty formalnoprawne, to nie ulega wątpliwości, że jest prawomocna i ostateczna. Ani Sąd, ani też organ administracji w niniejszym postępowaniu nie są kompetentne do podważenia legalności tejże decyzji, albowiem funkcjonuje ona nadal w obrocie prawnym. Z tej też przyczyny wszystkie okoliczności, które poprzedziły jej wydanie, tj. prawo inwestora do dysponowania gruntem na cele budowlane, brak wiedzy byłych właścicieli gruntu i ich następców prawnych państwa K. o wydaniu takiej decyzji – nie mogą być, zdaniem Sądu, brane pod uwagę, ani oceniane w niniejszym postępowaniu. Nie ulega wątpliwości, że wiata na samochód (oznaczona nr 12 na szkicu sytuacyjnym) została wybudowana przez M. M. po dokonaniu skutecznego zgłoszenia w dniu 21 września 2004 r. Na tę okoliczność istnieje dokumentacja w Wydziale Architektury Urzędu Miejskiego w B. w sprawie [...] Organy nadzoru budowlanego trafnie uznały, że pozostałe obiekty na terenie działki o nr [...], a oznaczone na szkicu sytuacyjnym numerami: 4,3 – klatki na lisy z wykotnikami, 12a – kojce dla psów, P – podest, nie kwalifikują się do żadnej kategorii obiektów budowlanych określonych przepisami Prawa budowlanego, a w związku z tym nie można zarzucić nielegalności ich postawienia. W ocenie Sądu, stanowisko organów należy uznać za prawidłowe. Powyższe obiekty nie spełniają przesłanek z art. 3 ust. 1 ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Nie są to ani budynki, ani obiekty małej architektury. Nie są to też budowle, gdyż nie noszą cech obiektów wymienionych przykładowo w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego. Są to obiekty techniczno – użytkowe. Stąd też nie mają do nich zastosowania przepisy Prawa budowlanego, nakładające na inwestora obowiązek dokonania zgłoszenia (art. 30) bądź uzyskania pozwolenia na budowę (art. 28). Brak obowiązku eliminuje zatem ewentualny nakaz rozbiórki tych obiektów. Konstrukcja powyższych obiektów i ich przeznaczenie zostały szczegółowo opisane przez organ. Kojce dla psów zostały wydzielone siatką zamocowaną na profilach metalowych oraz płytą drewnopodobną i blachą, przykryte eternitem, zlokalizowane na nieutwardzonym gruncie i trwale z nim związane. Klatki na lisy wraz z wykotnikami stanowią natomiast przestrzenie wygrodzone ogrodzeniem wewnętrznym. Część klatek została ustawiona bezpośrednio na słupach drewnianych i metalowych wkopanych w ziemię, a część na deskach ułożonych na słupach. Zadaszenie z płyt eternitowych oparte zostało o ogrodzenie wewnętrzne lub o inne klatki. Opisane obiekty, jak wyżej wspomniano, nie kwalifikują się do żadnych obiektów budowlanych unormowanych przepisami Prawa budowlanego. Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Jeśli chodzi o kojce dla zwierząt, to należy tu powołać wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 marca 2009 r. w sprawie II SA/Gl 861/08 (Lex 558440), który wypowiedział następującą tezę: "Drewniane kojce ze ścianami obitymi pytami OSB z metalową siatką oraz przykryte onduliną i blachą trapezową, postawione na gruncie na drewnianych, obitych blachą słupach, nie mieszczą się w ustawowej definicji obiektu budowlanego – art. 3 ust. 1 Prawa budowlanego". Natomiast ważnym dla niniejszej sprawy jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie II OSK 917/06 (Lex 338617), ponieważ wyrok ten zapadł w analogicznej sytuacji i odnosi się do kwalifikacji prawnej klatek lisów w hodowli usytuowanej w B. (poprzednio Z.), nieopodal fermy M. M. Ww. wyrok NSA zapadł w wyniku skargi kasacyjnej wywiedzionej od wyroku WSA w Białymstoku w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 940/05. Naczelny Sąd Administracyjny zawarł następującą tezę: "Ustawione na drewnianych słupach klatki dla lisów, na których ułożono elementy eternitu, nie stanowią obiektu budowlanego, nawet jeśli klatki te tworzą kompleks o znacznej powierzchni". Sąd w składzie niniejszym podziela stanowisko wyrażone przez NSA, zwłaszcza, że wiąże się ono z inną, podobną sprawą dotyczącą analogicznych okoliczności. Wbrew zarzutom skargi, zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia art. 7 i art. 8 k.p.a., gdyż organy nadzoru budowlanego wykorzystały wszelkie możliwości, by materiał dowodowy zebrać w sposób wyczerpujący i ocenić go prawidłowo. Końcowo, Sąd nie podziela uwag Skarżącego, odwołującego się do opinii z dnia 3 grudnia 2008 r. biegłego sądowego p. G. (wydanej w sprawie prokuratorskiej sygn. akt [...]), gdyż biegły ten przyjął (tak jak organ w niniejszej sprawie), że budynek gospodarczo – socjalny został pobudowany na podstawie pozwolenia na budowę, zaś klatki na zwierzęta futerkowe nie stanowią obiektów budowlanych (s. 5-odwrót i 12-odwrót tej opinii). Zatem nie polega na prawdzie twierdzenie Skarżącego, iż organ wszelkie wątpliwości przyjął na korzyść M. M. Wątpliwości zostały wyjaśnione i obiektywnie, zdaniem Sądu, ocenione, co znalazło wyraz w uzasadnieniu decyzji organów obydwu instancji (art. 107 § 3 k.p.a.). Skargę, jako niezasadną, Sąd oddalił na postawie art. 151 p.p.s.a.