II SA/Bk 306/06

Dnia 10 sierpnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2006 roku sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów podróży Oddala skargę. Decyzją z dnia [...] października 2004 roku nr [...] Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. przyznał panu K. M. zasiłek celowy na częściowe pokrycie kosztów zakupu żywności, środków czystości i leków oraz częściowe opłacenie energii elektrycznej w wysokości 100 zł oraz odmówił przyznania zasiłku celowego na opłacenia zaległości za wodę oraz przyznania zasiłku okresowego. Ponadto decyzją z dnia [...] listopada 2004 roku nr [...] Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. przyznał panu K. M. zasiłek okresowy od września do grudnia 2004 roku w wysokości za wrzesień -73,94 zł i od października do grudnia - po 65,90 zł. Z rozstrzygnięciami tymi nie zgodził się pan K. M. wnosząc w dniu 12 listopada 2004 roku i w dniu 21 listopada 2004 roku w jednym piśmie odwołanie od powyższych decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. oraz skargę na bezczynność tego organu. W dniu [...] kwietnia 2006 roku w sprawie nr [...] i nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Ł. ponownie rozpoznając sprawę i powołując się na art. 134 kpa stwierdziło niedopuszczalność przedmiotowych odwołań, doręczonych Kolegium w dniu 22 listopada 2004 roku i w dniu 29 listopada 2004 roku, których braków formalnych strona nie usunęła w wyznaczonym terminie. Takie stanowisko organu wynikało z wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 lutego 2005 roku (sygn. akt II SA/Bk 12/05) oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 marca 2005 roku (sygn. akt II SA/Bk 14/05). W uzasadnieniu postanowień o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołań skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wskazało, iż oba pisma odwołującego sporządzone zostały w formie wydruku komputerowego na jednej kartce papieru. Na jednej ze stron została zawarta skarga (odwołanie), dotycząca przedstawionych powyżej decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z., na odwrocie tej kartki zaś skarga na bezczynność organu I instancji w sprawie rozpatrywania wniosków pana K. M. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało w obu sprawach, iż zarówno odwołanie, jak i skarga na bezczynność mimo, że sporządzone na jednej kartce papieru - stanowią dwie odmienne i nie związane ze sobą czynności prawne. W związku z powyższym w trakcie postępowania administracyjnego – w dniu 13 kwietnia 2006 roku - pan K. M. został wezwany (zgodnie z treścią art. 64 § 2 Kpa) do złożenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania kopii odwołania z dnia 12 listopada 2004 roku i z dnia 21 listopada 2004 roku podpisanej przez stronę oraz pouczony o konsekwencjach prawnych niedopełnienia nałożonego na niego obowiązku. W dniu 25 kwietnia 2006 roku pan K. M. zgłosił się osobiście do Samorządowego Kolegium Odwoławczego i zażądał wykonania kopii powyższych pism – odwołań, wskazując iż ich nie posiada. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło sporządzenia kopii odwołań w obu sprawach, jednocześnie stwierdzając w dniu 28 kwietnia 2006 roku ich niedopuszczalność, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych. W związku ze stawiennictwem w dniu 25 kwietnia 2006 roku w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. pan K. M. złożył ponadto wniosek o zwrot kosztów stawiennictwa według norm przypisanych. Mając powyższe na uwadze, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. również w dniu [...] kwietnia 2006 roku w sprawie nr [...] i [...] wydało kolejne postanowienie – będącego przedmiotem niniejszego postępowania sądowego - w którym odmówiło zwrotu kosztów podróży w związku ze stawieniem się skarżącego do organu w dniu 25 kwietnia 2006 roku. Jak podniosło Kolegium w tym dniu pan K. M. zgłosił się do organu osobiście, nie przedkładając żądanych kopii odwołań. Organ opierając się na treści art. 56 § 1 kpa wskazał, iż zwrot kosztów podróży dla stron postępowania może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy postępowanie zostało wszczęte z urzędu albo strona została bez własnej winy błędnie wezwania do stawienia się. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. żaden z tych przypadków nie ma zastosowania do wezwania pana K. M., ponieważ postępowanie odwoławcze prowadzone jest na jego wniosek a nie z urzędu oraz nie został on błędnie wezwany do złożenia kopii odwołań. Organ jednocześnie podkreślił, iż ani z wezwania, ani z treści żadnego przepisu Kpa nie wynika aby czynność, do wykonania której pan K. M. został wezwany, musiała być przez niego wykonana poprzez osobiste doręczenie żądanego przez Kolegium dokumentu, który mógł być również dostarczony przez pocztę. Osobiste stawiennictwo nie było więc konieczne. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku pan K. M. stwierdził, iż stosownie do wezwania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2006 roku stawił się w ich siedzibie w celu dokonania formalności (usunięcia braków formalnych). Ponieważ wezwanie dotyczyło pism złożonych ponad półtorej roku temu i strona nie posiadała kopii tych pism, zwróciła się o wykonanie kserokopii. W ocenie skarżącego bezpodstawnie odmówiono mu wykonania tych kopii, tym samym jego stawiennictwo było konieczne. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, w konkluzji wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, postanowienia czy też innego aktu sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm). Decyzja administracyjna bądź postanowienie są prawidłowe, jeżeli spełniają łącznie dwa warunki: 1. są zgodne z normami materialnego prawa, 2. zostały wydane zgodnie z normami prawa procesowego. Naruszenie tych norm powoduje wadliwość decyzji czy też postanowienia (wadliwość materialnoprawna albo wadliwość procesowa). Zaskarżone postanowienie należy jednak uznać za prawidłowe. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku - a wbrew twierdzeniom skarżącego - zarówno bowiem ustalenia faktyczne jak i rozważania prawne organu I i II instancji są słuszne i jako takie zasługują na aprobatę. W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje, iż skarżący w obu sprawach na jednej kartce papieru złożył zarówno skargę na bezczynność organu I instancji w rozpoznawaniu jego wniosków i odwołanie od konkretnej decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. Przepis art. 62 kpa dopuszcza rozpatrzenie kilku spraw administracyjnych w jednym postępowaniu, ale tylko przy zaistnieniu określonych w nim przesłanek tj: identyczności stanu faktycznego, identyczności podstawy prawnej oraz właściwości jednego organu administracji państwowej. Przesłanki te w rozpatrywanej sprawie łącznie nie wystąpiły, dlatego też organ słusznie potraktował oświadczenia woli złożone przez stronę jako dwa odrębne żądania tj. odwołania od decyzji z dnia 15 listopada 2004 roku oraz z dnia 29 października 2004 roku i zażalenia na bezczynność MOPS polegającą na nierozpoznaniu wniosków skarżącego. Potraktowanie w/w oświadczeń woli jako odrębnych żądań niosło za sobą skutek w postaci konieczności spełnienia przez każde z nich z osobna wymogów co do treści i formy określonych przez przepis art. 63 kpa. Podaniem bowiem w rozumieniu przepisów Kpa są wszelkiego rodzaju oświadczenia stron oraz innych uczestników postępowania i należą do nich również odwołania jak i skarga na bezczynność. Zgodnie natomiast z art. 64 § 2 kpa jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymogom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nie usunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Oba pisma (zawarte w jednej " skardze" z dnia 12 listopada 2004 roku i z dnia 21 listopada 2004 roku) podlegały rozdzieleniu. W tym celu należało zobowiązać stronę do złożenia drugiego egzemplarza pisma, podpisanego przez stronę, co też SKO uczyniło w dniu 13 kwietnia 2006 roku. Konsekwencją wezwania strony do złożenia kopii odwołania podpisanej przez niego było to, że skarżący pan K. M. stawił się w dniu 25 kwietnia 2006 roku w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. – mimo że żądanej kopii pisma nie złożył, a w związku z osobistym stawiennictwem zażądał zwrotu kosztów podróży. Podkreślić należy, iż Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Ł. trafnie wskazało, iż zgodnie z art. 56 § 1 kpa zwrot kosztów podróży dla stron postępowania może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy postępowanie zostało wszczęte z urzędu albo strona została bez własnej winy błędnie wezwana do stawienia się. W ocenie Sądu niewątpliwie pierwsza z wskazanych w tym przepisie przesłanek nie została spełniona bowiem, postępowanie zostało wszczęte przez pana K. M.. Również druga ze wskazanych w tym przepisie przesłanek nie zaistniała w niniejszej sprawie. Mając bowiem na uwadze to, iż organ wezwał jedynie skarżącego do złożenia kserokopii dokumentów – odwołań - już podpisanych przez niego. Osobiste stawiennictwo skarżącego w dniu 25 kwietnia 2006 roku w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. było zbędne. Skarżący zatem mógł podpisane kserokopie dokumentów nadesłać pocztą. Do obowiązków strony postępowania należy bowiem właściwe dbanie o swoje interesy i zachowywanie należytej staranności, w zakresie prowadzonych na swój wniosek postępowań administracyjnych. Organy przy tym nie mają żadnych powinności wynikających z przepisów prawa, aby powielać w ramach prac kancelaryjnych, składane przez stronę pisma, uzupełniając tym samym braki formalne danego pisma za stronę. W świetle natomiast art. 73 § 2 kpa organy administracji publicznej mogą wydawać z akt sprawy uwierzytelnione odpisy, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony. Takiego wniosku jednak w niniejszej sprawie nie było. Reasumując stawiennictwo osobiste skarżącego nie było konieczne w niniejszej sprawie, a skarżący ze swojej winy (składając pismo w jednym egzemplarzu) stawił się w dniu 25 kwietnia 2006 roku w SKO w Ł. Mając na uwadze powyższe okoliczności, skoro Sąd nie stwierdza, aby zaskarżone postanowienie naruszało przepisy prawa, skargę jako nieuzasadnioną, należało oddalić na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).