II SA/Bk 325/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. S. [...] i [...] w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. S. [...] i [...] w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2008r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W dniu [...] maja 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wpłynęła skarga Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. S. [...] i [...] w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2008r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2007r. znak: [...], stwierdzającą wydanie z naruszeniem prawa decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2007r. znak: [...]. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzających jej wydanie decyzji w całości. W uzasadnieniu skargi nie przedstawił żadnej argumentacji przemawiającej za uwzględnieniem wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do regulacji art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu rozstrzygnięcia będącego przedmiotem zaskarżenia oraz wszelkich aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma zatem zastosowanie nie tylko do zaskarżonego rozstrzygnięcia, ale także do innych aktów podjętych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być przy tym wykazana przez skarżącego, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez skarżącego wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności skarżący powinien wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m. in.: postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 889/04, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 694/04, niepubl.; postanowienie z dnia 9 marca 2005 r., II OZ 52/05, niepubl.). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenie skutków. Zarząd Wspólnoty domagając się wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2008r. oraz decyzji ją poprzedzających, nie zawarł we wniosku uzasadnienia. Sam wniosek ograniczył się jedynie do sformułowania - w petitum skargi - prośby o wstrzymanie wykonania decyzji bez podania jakiejkolwiek argumentacji potwierdzającej zasadność tego wniosku. Mając powyższe na uwadze, na mocy przepisu art. 61 § 3 i §5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.