II SA/Bk 331/07

Dnia 17 maja 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. M., W. S., Z. Ł., B. Ł., M. Ł. i A. Ł. na pismo Wojewody P. w B. z dnia [...] marca 2007 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w Ł. w sprawie zamiaru likwidacji szkoły podstawowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Skargą złożoną w dniu [...] kwietnia 2007 roku grupa radnych Rady Miejskiej w Ł. – A. W. M., W. Sz., Z. Ł., B. Ł., M. Ł. i A. Ł. zaskarżyli pismo Wojewody P. w B. z dnia [...] marca 2007 roku nr [...]. W piśmie tym Wojewoda P. stwierdził, że brak jest podstaw o stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta w Ł. Nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r. w sprawie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej Nr [...] w Ł. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58§1 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga powyższa jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Przyczyna niedopuszczalności przedmiotowej skargi tkwi w charakterze udzielonej jednemu ze Skarżących – W. Sz. w dniu [...] marca 2007 roku odpowiedzi Wojewody P. Dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego indywidualnych rozstrzygnięć, określonych w art. 3 § 2 pkt 1 -3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) tj. decyzji i postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, w stosunku do których wyczerpane zostały środki zaskarżenia (art. 52 § 1 tej ustawy) oznacza, że katalog środków umożliwiających uruchomienie kontroli tych rozstrzygnięć (środków zaskarżenia) jest zamknięty. Zaskarżone pismo Wojewody P. w B. z dnia [...] marca 2007 roku nie ma cech, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także określonych w punktach następnych. Kwestie w nim omówione nie zostały objęte decyzją administracyjną organu. Nie służy również na to pismo zażalenie, nie kończy ono postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Tym samym nie może ono stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne. Podkreślić należy, iż tryb zaskarżania uchwał rad gmin w sprawach z zakresu administracji publicznej został uregulowany w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna jedynie po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia właściwego organu samorządowego znajdującego się w ramach struktury organizacyjnej gminy. W przedmiotowej sprawie powyższy tryb nie został zachowany. Mając na uwadze powyższe, dostrzegając niedopuszczalność skargi Sąd zobligowany był do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).