II SA/Bk 336/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ireneusz Henryk Darmochwał (spr.), po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. K. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki rozbudowy budynku mieszkalnego p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący A. K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]marca 2010 roku Nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki rozbudowy budynku mieszkalnego o wymiarach [...] usytuowanego na nieruchomości oznaczonej nr geodezyjnym [...] położonej we wsi W. N. w gminie W. Wniosek swój skarżący uzasadnił treścią zawartą w skardze, w której min. podniósł, iż nakaz wykonania rozbiórki przybudówki mieszkalnej doprowadzi do niepowetowanej straty materialnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Należy też wskazać, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków zachodzi wtedy, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub powrót do stanu pierwotnego będzie znacznie utrudniony. W podobnych okolicznościach faktycznych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wstrzymując zaskarżoną decyzję w postanowieniu z dnia 8 października 2008 r. wskazał, iż "trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków" (sygn. akt II SA/Rz 608/08, LEX nr 504547). Ponadto w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że "rozbiórka obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, z samej istoty tej czynności, powoduje trudne do odwrócenia skutki, i to należy też mieć na uwadze. Zaś niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jest pojęciem wymagającym każdorazowo oceny odniesionej do statusu materialnego inwestora, bowiem to, co dla jednego będzie bez wartości, dla innego może oznaczać znaczną szkodę" (sygn. akt II OZ 276/05, LEX nr 302257). Wykonanie zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, niesie za sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wywołania negatywnych skutków, o jakich mówi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z całą pewnością po jej wykonaniu nie będzie ewentualnie możliwy powrót do stanu pierwotnego, bez poniesienia znacznych kosztów i starań w tej mierze. Rozbiórka części rozbudowanego budynku mieszkalnego, w której skarżący zamieszkuje wraz z rodziną, będzie się bowiem wiązała z poniesieniem przez skarżącego nie tylko określonych nakładów pracy, ale też i środków finansowych. Ponadto znacznie utrudni życie rodzinie skarżącego, z uwagi na okoliczność, że w dobudowanej części mieszkalnej znajduje się min. jedyna łazienka. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, uznał za zasadne, wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu wydania rozstrzygnięcia przez Sąd w tej sprawie, w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami).