II SA/Bk 341/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys (spr.) po rozpoznaniu w dniu 04 października 2010 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. P. w "S." w K. P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie ze skargi P. S. P. w "S." w K. P. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a przywrócić skarżącemu termin do uzupełnienia braków skargi Decyzją z [...] kwietnia 2010 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. M. z [...] czerwca 2009 r. nakazującą P. S. P. w "S." w K. P. rozbiórkę samowolnie wybudowanej wiaty. Skargę na decyzję organu II instancji do sądu administracyjnego złożyło P. S. P. w "S.". Skargę w imieniu S. podpisał jego prezes K. B. i sekretarz B. B. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 20 maja 2010 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pięciu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania S., jak również do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenia zostały doręczone dnia 31 maja 2010 r. (k. 10). Postanowieniem z 17 czerwca 2010 r. WSA w Białymstoku odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jej braków wskazanych w zarządzeniach z 20 maja 2010 r. Przedmiotowe postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 23 czerwca 2010 r. (k. 21). W dniu 22 lipca 2010 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że S. reprezentują łącznie prezes i sekretarz, prezes i skarbnik, ewentualnie prezes i inny upoważniony członek zarządu, zatem reprezentacja bez udziału prezesa jest niemożliwa. Prezes S. od daty otrzymania wezwania aż do dnia 15 lipca 2010 r. nie mógł zadośćuczynić obowiązkowi uzupełnienia braków. Przez cały powyższy okres nie opuszczał miejsca zamieszkania, odczuwał dolegliwości związane z wahaniami ciśnienia, silnymi bólami i kołataniem serca. Lekarz polecił mu przebywać w domu. Niekorzystnie na jego stan zdrowia oddziaływały również upały. Prezes S. w powyższym okresie nie mógł skontaktować się z pozostałymi członkami S., których podpisy były wymagane według zasad reprezentacji. Wskazano, że prezes jest kombatantem i inwalidą, ma orzeczony na stałe znaczny stopień niepełnosprawności, w codziennych czynnościach pomaga mu zwykle ustanowiony w jego interesie opiekun, na którego pomoc nie mógł jednak liczyć. W piśmie z 27 września 2010 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik wskazał, że "podtrzymuje wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi wraz z jego uzasadnieniem". Wywodził, że argumenty podane przez skarżącego zasługują na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał uwzględnieniu. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze m.), dalej p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić, gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności. W sprawie niniejszej należało uznać, że skarżący spełnił wymagania formalne wniosku, bowiem dokonał jednocześnie brakującej i uchybionej czynności załączając pięć odpisów skargi i składając wniosek o przyznanie prawa pomocy (rozpatrzony pozytywnie w dniu 03 sierpnia 2010 r.). W kwestii dochowania siedmiodniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu wskazać należy, że skarżący już w dacie doręczenia odpisu postanowienia z uzasadnieniem z 17 czerwca 2010 r. - odrzucającego skargę (tj. 23 czerwca 2010 r.) uzyskał informację o upływie terminu uzupełnienia braków. Podał jednak w uzasadnieniu wniosku, że przyczyna ta ustała dopiero 15 lipca 2010 r. Zatem najpóźniej wniosek o przywrócenie terminu należało złożyć 22 lipca 2010 r., co też w tej dacie nastąpiło. Podniesione przez skarżącego okoliczności uprawdopodabniają również, zdaniem sądu, zaistnienie okoliczności wyłączających winę w uchybieniu terminu na uzupełnienie braków skargi. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć, gdy zaistnieją okoliczności niezależne od strony i których strona nie mogła, pomimo dołożenia należytej staranności, przewidzieć, jak również nie mogła im zapobiec, które jednocześnie uniemożliwiały jej lub co najmniej w sposób istotny utrudniały wykonanie zobowiązania nałożonego przez sąd. Podkreślić należy, że uprawnienie do reprezentacji S. posiada jego prezes łącznie z inną osobą w następujących konfiguracjach osobowych: ze skarbnikiem, z sekretarzem, ewentualnie z innym upoważnionym członkiem zarządu. Reprezentacja S. nie jest zatem jednoosobowa (wyłącznie prezes), ale co najmniej dwuosobowa, w tym obligatoryjnie z prezesem. Tymczasem we wniosku o przywrócenie terminu wskazano, że prezes S. jest osobą w podeszłym wieku i w okresie wyznaczonym na uzupełnienie braków skargi, jak również po jego upływie, znajdował się w trudnej sytuacji zdrowotnej, uniemożliwiającej mu normalne funkcjonowanie, a tym bardziej wykonywanie obowiązków związanych z toczącym się przed sądem postępowaniem. Również wskazano w uzasadnieniu rozpoznawanego wniosku, że schorzenia prezesa w ostatnim okresie szczególnie się nasiliły i wyłączyły go okresowo z normalnego, codziennego życia oraz że ograniczenie ilości wykonywanych obowiązków zostało zalecone przez lekarza. W wymienionym okresie prezes S. nie mógł także skorzystać z pomocy opiekuna. Jak wskazano, okoliczności te były bezpośrednią przyczyną uchybienia obowiązkom, które wynikały z roli procesowej skarżącego w niniejszym postępowaniu. W tych okolicznościach przyjąć należy, że skarżący uprawdopodobnił brak winy w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braków skargi. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.