II SA/Bk 358/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.), po rozpoznaniu w dniu 07 lutego 2008 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. B. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 10 stycznia 2008 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosków skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od zażaleń w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a pozostawić bez rozpoznania wnioski J. B. z dnia 15 października 2007 r. i z dnia 25 października 2007 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisów od zażaleń na postanowienia z dnia 02 października 2007 r. i z dnia 17 października 2007 r. Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2008 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wnioski skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisów od zażaleń na postanowienia z dnia 02 i 17 października 2007 r. wskazując na niewykonanie zobowiązania do złożenia w/w wniosków na urzędowym formularzu. Powyższe zarządzenie zostało wydane w następującej sytuacji procesowej. Postanowieniem z dnia 11 września 2007 r. referendarz sądowy tutejszego sądu przyznał skarżącemu J. B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w kwocie powyżej 100 zł oraz ustanowienia adwokata (k. 45). Od orzeczenia nie został wniesiony sprzeciw i uprawomocniło się ono w dniu 18 września 2007 r. Postanowieniem z dnia 02 października 2007 r. sąd odmówił J. B. dokonania wykładni wyroku WSA w Białymstoku z dnia 09 sierpnia 2007 r. wydanego w sprawie niniejszej (k. 55). Od postanowienia w/w wniósł w dniu 15 października 2007 r. zażalenie wraz z wnioskiem o zwolnienie od wpisu sądowego od tego środka zaskarżenia (k. 68). Kolejnym postanowieniem z dnia 17 października 2007 r. tutejszy sąd uwzględnił powyższe zażalenie J. B. i uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 02 października 2007 r. oraz odmówił w/w dokonania wykładni wyroku WSA w Białymstoku z dnia 09 sierpnia 2007 r. wydanego w sprawie niniejszej. Skarżący zaskarżył również i to postanowienie wnosząc jednocześnie o zwolnienie od wpisu od zażalenia (k. 98). Odnotować należy następnie postanowienie z dnia 25 października 2007 r., którym sąd odmówił skarżącemu zmiany postanowienia z dnia 11 września 2007 r. (o przyznaniu prawa pomocy) z tym uzasadnieniem, iż wniosek powyższy nie wskazuje żadnych nowych okoliczności faktycznych świadczących o zmianie sytuacji materialnej czy osobistej skarżącego rzutującej na jego możliwości finansowe (k. 89). W odpowiedzi na zapytanie J. B. z dnia 19 listopada 2007 r. dotyczące wysokości kosztów, które jest zobowiązany uiścić po przyznaniu prawa pomocy w zakresie częściowym (k. 125) Przewodniczący Wydziału poinformował w/w, iż jest zobowiązany do uiszczenia wyłącznie opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, do której to opłaty został wezwany w tym samym piśmie (k. 139). Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2007 r. referendarz sądowy tutejszego sądu wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosków o zwolnienie od wpisów od zażaleń na postanowienia z dnia 02 i 17 października 2007 r. poprzez złożenie ich na urzędowych formularzach w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosków bez rozpoznania (k. 143). Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 grudnia 2007 r. (k. 150). W dacie 27 grudnia 2007 r. J. B. złożył pismo z prośbą o umorzenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy, które już zostało przyznane w satysfakcjonującym go zakresie (k. 149). W dniu 10 stycznia 2008 r. referendarz sądowy wskazanym na wstępie zarządzeniem pozostawił bez rozpoznania wnioski skarżącego o zwolnienie od wpisu od zażaleń. Zarządzenie doręczono pełnomocnikowi w/w w dniu 17 stycznia 2008 r. (k. 157). W dniu 21 stycznia 2008 r. do tutejszego sądu wpłynął sprzeciw skarżącego od zarządzenia z dnia 10 stycznia 2008 r., w którym po raz kolejny wskazał, iż jego zdaniem postępowanie w przedmiocie prawa pomocy winno być umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem zgodnie z udzielonymi przez Przewodniczącego Wydziału wyjaśnieniami nie ciążą już na nim żadne koszty sądowe (k. 161) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl postanowień art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie skarżącemu przyznano w dniu 11 września 2007 r. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych powyżej kwoty 100 zł i ustanowienie adwokata, zatem poza wskazaną kwotą (uiszczoną przez w/w tytułem opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia) nie był zobowiązany do ponoszenia innych kosztów sądowych. Złożone wnioski o zwolnienie od wpisu od zażaleń nie mogły zatem być skuteczne, albowiem żądanie przyznania prawa pomocy przez stronę, która została już zwolniona od kosztów sądowych lub też korzysta ze zwolnienia ustawowego na podstawie art. 239 p.p.s.a. jest bezprzedmiotowe, a postępowanie wszczęte takim wnioskiem powinno ulec umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 14 marca 2006 r. w sprawie sygn. akt I OZ 316/06, nie publ.). Trzeba jednak zauważyć, że umorzenie postępowania, w tym również postępowania wpadkowego, jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono skutecznie wszczęte, a więc gdy pismo inicjujące takie postępowanie spełnia wszystkie warunki formalne do nadania mu dalszego biegu. Taka sytuacja nie miała jednak w niniejszej sprawie miejsca, albowiem skarżący wezwany do złożenia wniosków na urzędowym formularzu nie uczynił zadość temu obowiązkowi w zakreślonym terminie. Postępowanie wpadkowe w tym przedmiocie nie zostało skutecznie wszczęte i nie mogło zostać umorzone jako bezprzedmiotowe, bowiem wnioski o przyznanie prawa pomocy podlegały pozostawieniu bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.