II SA/Bk 369/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.) sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys sędzia NSA Stanisław Prutis po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o wyłączenie sędziego Anny Sobolewskiej – Nazarczyk w sprawie ze skargi W. K. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt. II SA/Bk 337/07 ze skargi A. H. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia we wznowionym postępowaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku i umorzenie postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego J.W. w sprawie ze skargi W.K. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt. II SA/Bk 337/07 ze skargi A.H. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia we wznowionym postępowaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku i umorzenie postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniosek o wyłączenie sędziego Anny Sobolewskiej – Nazarczyk od udziału w przedmiotowej sprawie. Zdaniem wnioskodawczyni ww. sędzia sprawozdawca zarówno w tej jak i w sprawie o sygn. akt: II SA/Bk 337/07 wykazała się nieznajomością przepisów prawa, albowiem nie nadała biegu wnioskowi o przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego. W ocenie wnioskodawczyni, sędzia jest nieobiektywna, a ponadto orzekała już w innych sprawach ze skargi J.W. Głównym zarzutem w stosunku do osoby sędzi Sobolewskiej – Nazarczyk jest błędne stosowanie prawa, a w szczególności nieprawidłowe – jej zdaniem – nieprzedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego. Sędzia sprawozdawca, jako że nieprawidłowo załatwiła przedmiotowy wniosek nie powinna brać udziału w niniejszym postępowaniu, gdzie w dalszej kolejności rozstrzygany będzie jej wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek jako bezzasadny podlegał oddaleniu. Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.). Składając wniosek o wyłączenie sędziego wnioskodawczyni winna uprawdopodobnić przyczyny tego wyłączenia (art. 20 p.p.s.a). Sędzia zaś powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie (art. 21 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie, wnioskodawczyni nie wykazała w żaden sposób, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwości, co do bezstronności ww. sędziego. Samo przypuszczenie o braku bezstronności sędziego orzekającego w sprawie, bez żadnego nawet uprawdopodobnienia w tym zakresie musi skutkować oddaleniem wniosku. Na uwagę zasługuje też fakt, iż sędzia Anna Sobolewska – Nazarczyk ustosunkowując się do wniosku o jej wyłączenie od udziału w orzekaniu, złożyła do akt sprawy oświadczenie, z którego wynika, że nie istnieją żadne okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności przy orzekaniu w sprawie skarżącej W. K. Podnieść należy, iż przeświadczenie wnioskodawcy co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie, nie jest przesłanką do żądania wyłączenia sędziego. Strona może zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych. Nie może natomiast, poprzez składanie nieuzasadnionego wniosku o wyłączenie sędziego, wpływać na skład sądu rozpoznającego sprawę (vide: postanowienie SA w Białymstoku z 26.10.1995 r., I ACz 309/95, OSA 1997, nr 9 poz. 49). Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (vide: postanowienie SN z 28.08.1996 r., I PO 8/96, OSNAP 1997., nr 4, poz. 59). Podnoszona przez wnioskodawczynię kwestia niewłaściwego załatwienia wniosku o przestawienie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego została wyjaśniona w piśmie Przewodniczącego Wydziału z dnia 21.10.2009r., (k. 82), doręczonym jej w dniu 28.10.2009r., (k. 90). Przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego, o co wnosiła J.W. (k. 65), nijak się ma do praw i obowiązków skarżącej W.K. Przesłankami wyłączenia sędziego od udziału w sprawie są bowiem takie okoliczności, które mogłoby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w stosunku do którejś ze stron postępowania. Wskazać bowiem należy, iż jak dotąd J.W. nie jest stroną tego postępowania ani też uczestnikiem na prawach strony. Zarzuty wnioskodawczyni co do niewłaściwego załatwienia jej wniosku, nie wpływają zatem na prawa i obowiązki samej skarżącej, a tym bardziej nie stanowią podstawy do wyłączenia sędziego sprawozdawcy. Z uwagi na fakt, iż wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła jakiejkolwiek stronniczości sędziego w stosunku do jednej ze stron postępowania, Sąd na podstawie art. 22 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.