II SA/Bk 374/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ireneusz Henryk Darmochwał (spr.), Sędziowie sędzia WSA Wojciech Stachurski, sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o wyłączenie sędziego M. W. w sprawie ze skargi J. W. i W. K. na niewykonanie przez Wojewodę P. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2007 r. sygn. akt II OSK 208/06 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a oddalić wniosek J. W. o wyłączenie sędziego M. W. od rozpoznania sprawy. Skarżąca J. W. w dniu 08 sierpnia 2011 r. złożyła wniosek o wyłączenie ze składu sędziowskiego w niniejszej sprawie sędziego M. W.. Swój wniosek skarżąca umotywowała tym, iż sędzia ten przed objęciem stanowiska sędziego pracował w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B. i wielokrotnie orzekał w sprawach związanych z obiektem budowlanym, w przedmiocie, którego toczy się postępowanie o niewykonanie wyroku NSA w sprawie sygn. II OSK 208/06. W ocenie skarżącej w sprawach, które były rozpoznawane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wielokrotnie wydano wadliwe rozstrzygnięcia, także pod przewodnictwem sędziego M. W.. Ponadto skarżąca podniosła, iż o braku obiektywizmu sędziego świadczy uchylenia przez NSA orzeczenia z dnia 08 lipca 2010 r. w sprawie II SAB/Bk 6/10, w której sprawozdawca był również sędzia M. W. (k. 58-61). W złożonym do akt sprawy pisemnym oświadczeniu sędzia składu orzekającego M. W. oświadczył, iż nie istnieją żadne okoliczności tego rodzaju, że mogłoby wywołać wątpliwości do jego bezstronności w sprawie niniejszej (k. 86). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Instytucja wyłączenia sędziego ma charakter procesowej gwarancji jego bezstronności w konkretnym postępowaniu i może być uzasadniona bądź przesłankami powodującymi jego wyłączenie z mocy ustawy (art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bądź uzasadniającymi wyłączenie na wniosek. Wyłączenia z mocy samej ustawy opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotem postępowania. Zgodnie bowiem z treścią art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1. w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2. swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3. osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4. w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5. w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6. w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a. dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowania w sprawie; 7. w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Zgodnie natomiast z treścią art. 19 cytowanej ustawy sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Przyczyny zatem wyłączenia sędziego na wniosek strony lub na żądanie sędziego, którego dotyczą w przeciwieństwie do przesłanek powodujących wyłączenie z mocy prawa, nie są wymienione w sposób wyczerpujący. Ustawodawca ogólnie odwołał się do stwierdzenia, że chodzi o "stosunek osobisty" między sędzią a jedną ze stron (lub jej przedstawicielem), który mógłby wywoływać wątpliwości, co do jego bezstronności (art. 19 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie skarżąca J. W. nie wykazała przesłanek wyłączenia sędziego określonych w art. 18 cytowanej ustawy, jak również zaistnienia stosunków osobistych określonych w art. 19 tej ustawy, ograniczając się jedynie do zarzutów dotyczących stronniczości sędziego, z uwagi negatywne rozstrzyganie spraw skarżącej toczących się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B., a dotyczących przedmiotowego obiektu budowlanego. Sędzia WSA M. W. zna skarżącą J. W. jedynie z postępowań toczących się przed Samorządowych Kolegium Odwoławczym i łączą go ze skarżącą jedynie stosunki służbowe wynikające z faktu prowadzenia postępowań administracyjnych i sądowo – administracyjnych z jej udziałem. W ocenie Sądu z samego faktu wydania niekorzystnego orzeczenia w innej sprawie ze skargi skarżącej nie można wyciągać wniosku o braku wiarygodności danego sędziego. Tym bardziej, iż skarga w sprawie niniejszej dotyczy decyzji P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., a więc organu administracji, w którym sędzia WSA M. W. nie orzekał. Samo przeświadczenie skarżącej J. W., iż wymieniony we wniosku sędzia prowadzi proces wadliwie, nieobiektywnie, nie są przesłankami do wnioskowania o jego wyłączenie. Zauważyć bowiem należy, iż sam fakt, że sędzia sądu administracyjnego, którego wyłączenia domaga się skarżący był sprawozdawcą w innej sprawie z jego udziałem nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyłączenie sędziego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 września 2005 roku, sygn. akt I OZ 939/05, nie publikowane). W niniejszej sprawie zatem skarżąca nie wykazała przesłanek wyłączenia sędziego określonych w art. 18 cytowanej ustawy, jak również zaistnienia stosunku osobistego określonego w art. 19 cytowanej ustawy, dlatego też na podstawie art. 18 § 1 i 3 w zw. z art. 19 oraz art. 22 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji Jedynie na marginesie należy wskazać, iż w przypadku niezadowolenia strony z wyniku postępowania może ona skorzystać z przysługujących jej środków odwoławczych.