II SA/Bk 376/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2015 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję P. S.A. Odział w B. z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę W piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r., sporządzonym przez Dyrektora Generalnego Oddziału w B. P. S.A. (dalej jako Spółka) po rozpatrzeniu wniosku G. K. z dnia [...] października 2014 r. zawierającego żądanie: udostępnienia dokumentów wskazujących czyją własnością są urządzenia przesyłowe na działce nr [...] w obrębie B. w B., wskazanie początkowego terminu korzystania z tych urządzeń, przedstawienia dokumentów wykazujących prowadzone w związku z tą linią roboty i modernizacje oraz innych dokumentów związanych z korzystaniem z tej nieruchomości przez Z. i jego poprzedników prawnych - wskazano, że postanawia się udostępnić wnioskodawcy zezwolenie Zarządu Gospodarki Terenami w B. z dnia [...] kwietnia 1977 r. (stanowiące podstawę lokalizacji, budowy i posadowienia urządzeń elektroenergetycznych na działce nr [...]) przez przesłanie kserokopii tego zezwolenia oraz odmówiono udostępnienia decyzji stanowiących podstawę przebudowy, remontów i eksploatacji oraz innych dokumentów techniczno – prawnych dotyczących tych urządzeń. W podstawie prawnej decyzji wskazano art. 17 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Decyzja zawierała pouczenie, że zgodnie z art. 17 ust. 2 tej ustawy wnioskodawca może wystąpić do Spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania. Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2015 r. (data wpływu do Spółki [...] kwietnia 2015 r.) G. K. ponownie wystąpił do Spółki formułując następujące żądanie: "zobowiązuję P. sp. z o.o. do udzielenia informacji odnośnie początkowego terminu rozpoczęcia faktycznego korzystania przez P. z urządzeń przesyłowych umieszczonych na działce oznaczonej nr geodezyjnym [...] [...] a także przedstawienia odpowiedniej dokumentacji potwierdzającej powyższy fakt (a w szczególności pozwolenia na budowę oraz dokumentu potwierdzającego oddanie do użytkowania linii napowietrznej)". Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak [...] P. S.A. Oddział B. postanowiła odmówić udostępnienia decyzji stanowiących podstawę przebudowy, remontów i eksploatacji oraz innych dokumentów techniczno – prawnych dotyczących urządzeń elektroenergetycznych w postaci linii napowietrznych przebiegających przez działkę nr [...] położoną w B. W podstawie prawnej pisma wskazano art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1, 2 oraz art. 5 ust 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Na powyższą decyzję G. K. złożył skargę do sądu administracyjnego zarzucając naruszenie: art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że żądane informacje i dokumenty stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa; art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji podczas bezpodstawne przyjęcie, że żądane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, podczas gdy powstały w toku postępowań administracyjnych, których jawność nie została wyłączona. W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej odrzucenie w związku z tym, że jej Oddział nie posiada zdolności sądowej, ewentualnie wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna wobec niewyczerpania trybu zaskarżenia. Przede wszystkim jednak nie można się zgodzić z twierdzeniem Spółki o braku zdolności sądowej jej Oddziału. Skład orzekający w sprawie niniejszej przychyla się w tym zakresie do stanowiska orzecznictwa sądowego, z którego wynika, że przepis art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm., dalej jako u.d.i.p.) jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 25 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Jednostka organizacyjna wymieniona w tej szczególnej regulacji nie stanowi więc jednostki organizacyjnej, o której mowa w p.p.s.a. czy w Kodeksie postępowania administracyjnego. W rozumieniu powołanego art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. jest to więc każda jednostka organizacyjna wykonująca zadania publiczne, nawet wtedy, kiedy stanowi część spółki powołaną przez spółkę w celu świadczenia usług na określonym terenie. Oddział spółki akcyjnej, a nawet jej organ, może zatem być traktowany jako organ w rozumieniu art. 32 p.p.s.a., a zatem w znaczeniu funkcjonalnym, wynikającym z charakteru wykonywanych zadań należących do zakresu zadań publicznych. Uzasadnia to przyznanie mu przymiotu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym (vide postanowienie NSA z dnia 25 marca 2015 r., I OSK 637/15, wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2015 r., I OSK 914/14, postanowienie NSA z dnia 9 października 2013 r., I OZ 863/13, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako CBOSA). Przesądziwszy więc, że Spółka występująca w sprawie niniejszej w roli organu może w takiej roli występować jeśli chodzi o sprawy dotyczące dostępu do informacji publicznej, należało przejść do oceny przesłanek dopuszczalności skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Sprawę niniejszą zainicjował wniosek G. K. z dnia [...] października 2014 r., który Spółka trafnie potraktowała jak wniosek złożony w trybie u.d.i.p. W art. 17 ust. 1 u.d.i.p. prawodawca przewidział, że do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji, przepis art. 16 tej ustawy stosuje się odpowiednio. Z tego ostatniego przepisu wynika forma decyzji dla rozstrzygnięć o wskazanej treści oraz konieczność stosowania do tych decyzji unormowań k.p.a. (z określonymi odrębnościami). Wedle z kolei art. 17 ust. 2 u.d.i.p. wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżący po otrzymaniu od Spółki decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r. nie występował do tego podmiotu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie można też jako tego wniosku potraktować kolejnego żądania skarżącego, z dnia [...] kwietnia 2015 r., bowiem decyzja z dnia [...] grudnia 2014 r. została mu doręczona [...] grudnia 2014 r. i skarżący miał zgodnie z art. 129 §2 k.p.a. termin 14 dni na złożenie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, czego jednak nie uczynił. Gdyby więc potraktować pismo skarżącego z dnia [...] kwietnia 2015 r. jako taki wniosek, to byłby on złożony po terminie i organ winien stwierdzić jego wniesienie po terminie. Ponadto, jak wynika z pisma z dnia [...] kwietnia 2015 r., skarżący w żaden sposób nie nawiązuje w nim do swego poprzedniego wniosku z października 2014 r. i częściowo odmiennie formułuje żądanie. Skoro zatem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2015 r., wobec której strona nie złożyła przysługującego jej zgodnie z art. 17 ust. 2 u.d.i.p. środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Kontrola legalności przedmiotowej decyzji przez sąd byłaby bowiem dopuszczalna dopiero w przypadku zaskarżenia decyzji podjętej na skutek rozpatrzenia środka zaskarżenia w administracyjnym toku instancji. Na marginesie należy wskazać, że organ błędnie pouczył skarżącego odnośnie sposobu i terminu zaskarżenia decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. Pouczenie powinno dotyczyć wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie skargi. Tym samym na skutek niniejszego orzeczenia skarżący będzie miał możliwość złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14-dniowym biegnącym od doręczenia niniejszego postanowienia o odrzuceniu skargi. Dodać należy, że identyczne stanowisko zaprezentował tutejszy sąd w sprawie II SA/Bk 245/15 w uzasadnieniu postanowienia z dnia 26 maja 2015 r. (dostępnym w CBOSA). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi.