II SA/Bk 386/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Ł. o przywrócenie terminu do złożenia odpisów skargi w sprawie ze skargi A. Ł., F. Ł. i Prokuratora Rejonowego w A. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie p o s t a n a w i a przywrócić termin do złożenia odpisów skargi Zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2015 r. skarżący – A. Ł. i F. Ł., zostali wezwani solidarnie do uiszczenia wpisu od skargi i nadesłania 3 jej odpisów, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony w dniu 11 czerwca 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenia odbioru k. 26 i 27). Termin do uzupełnienia braków skargi mijał zatem w dniu 18 czerwca 2015 r. W wyznaczonym terminie został uiszczony wymagany wpis. Odnośnie nadesłania odpisów skargi, skarżąca – A. Ł. w dniu 22 czerwca 2015 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia tego braku formalnego skargi. W uzasadnieniu podała, że od dnia 28 maja do 18 czerwca 2015 r. przebywała w sanatorium (na dowód powyższego dołączyła kartę informacyjną). Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych odebrał syn. Z uwagi na to, że ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków skargi mijał w trakcie jej pobytu w sanatorium, tj. 18 czerwca 2015 r., nie była w stanie ich uzupełnić w terminie. Podała, że w trakcie pobytu w sanatorium nie miała dostępu do komputera i innych urządzeń za pośrednictwem których mogłaby braki uzupełnić. Nie miała też jakiegokolwiek kontaktu z synem, zwłaszcza telefonicznego. Zdaniem skarżącej, powyższe okoliczności, dowodzą że nie uzupełnienie braku formalnego skargi w terminie nie było przez nią zawinione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. W ocenie Sądu wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 ustawy wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest, zatem zobowiązana do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o przewrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Na wstępie odnieść się należy do kwestii dochowania siedmiodniowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Wskazana przez skarżącą przyczyna uchybienia terminu, tj. jej pobyt w sanatorium ustała w dniu 18 czerwca 2015 r. Wniosek zaś został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 22 czerwca 2015 r., a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy. Skarżąca spełniła także warunek równoczesnego dokonania czynności, których nie dokonano w terminie, ponieważ wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożyła wymagane odpisy skargi. Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. W dalszej kolejności należało rozważyć, czy argumenty skarżącej uprawdopodabniają, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. W ocenie Sądu również i ta przesłanka została spełniona, albowiem skarżąca wykazała, że w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braku skargi przebywała w sanatorium (fakt ten potwierdza karta informacyjna, zwrotne potwierdzenie odbioru odpisu zarządzenia, które zostało odebrane przez syna jak również odręczna informacja zawarta na pierwszej stronie skargi). O ile można podzielić stanowisko NSA zawarte w postanowieniu z 30 czerwca 2011 r. (sygn. akt I FZ 161/11, pub. Lex nr 1082357), zgodnie z którym wyjazd do sanatorium sam w sobie nie może stanowić przeszkody do terminowego uiszczenia wpisu sądowego, zwłaszcza kiedy skarżący zostaje szczegółowo pouczony o możliwych sposobach uiszczenia opłaty i wie, że może to uczynić w placówce pocztowej, bądź przelewem - na rachunek bankowy sądu, a więc bez konieczności stawienia się w sądzie. W sprawie niniejszej wpis został uiszczony w wyznaczonym terminie. O tyle w ocenie Sądu, pobyt w sanatorium i brak dostępu do komputera i w konsekwencji prawdopodobnie brak dostępu do oryginału skargi, może stanowić realną przeszkodę do terminowego uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie jej odpisów. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.