II SA/Bk 395/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. C. i A. C. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi I. C. i A. C. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o przywrócenie terminu Wyrokiem z dnia 12 października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę I. C. i A. C. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków. Zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na dzień 23 września 2010r., zostało doręczone skarżącym w dniu 19 sierpnia 2010r. (k. 32 i 33). Dnia 23 września 2010r. odbyła się rozprawa, na którą nikt się nie stawił. Ogłoszenie wyroku oddalającego skargę nastąpiło na posiedzeniu w dniu 12 października 2010r., na które również nikt od strony skarżącej się nie stawił. W dniu 28 października 2010r. skarżący zwrócili się do tutejszego Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku argumentując, że nie zostali powiadomieni o terminie rozprawy w dniu 12 października 2010r., na której zapadł przedmiotowy wyrok. O rozprawie i wyroku dowiedzieli się natomiast drogą telefoniczną w dniu 25 października 2010r. Końcowo A. C. oświadczył, że do dnia 23 października 2010r. przebywał na zwolnieniu lekarski po przebytym zawale serca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 141 §2 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 tej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Na wstępie odnieść się jednak należało do kwestii dochowania przez skarżących siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Przyjmując najbardziej korzystną dla strony interpretację, należy stwierdzić, iż wskazana przez skarżących przyczyna uchybienia terminu, tj. ich niewiedza o terminie ogłoszenia wyroku ustała z dniem, w którym zadzwonili oni do Sądu, celem powzięcia wiadomości o stanie sprawy. Zdarzenie to, jak wskazano we wniosku miało miejsce w dniu 25 października 2010r., wniosek zaś został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 28 października 2010r., a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 §1 p.p.s.a. Skarżący spełnili także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ do wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, dołączyli jednocześnie wniosek o sporządzenie i doręczenie takiego uzasadnienia. Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. Niemniej jednak, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnili, że niedochowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 12 października 2010r. było przez nich niezawinione. W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż nauce prawa i w orzecznictwie do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą, mylne poinformowanie strony o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red.T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005, str. 333). Są to okoliczności tego rodzaju, że nie tylko utrudniają, ale faktyczne uniemożliwiają złożenie pisma procesowego nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności. Za taką okoliczność nie może być, zatem uznany, powołany przez skarżących fakt niezawiadomienia ich o terminie ogłoszenia orzeczenia. Wyjaśnić, bowiem należy, że skarżący wraz zawiadomieniem o terminie rozprawy otrzymali pouczenie: "Sentencji wyroku ogłoszonego na rozprawie nie doręcza się stronom nieobecnym na rozprawie, z wyjątkiem strony działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która była nieobecna na rozprawie z powodu pozbawienia wolności. Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. Uzasadnienie wyroku uwzględniającego skargę jest doręczane z urzędu". Skarżący o terminie rozprawy przewidzianej na dzień 23 września 2010r. dowiedzieli się 19 sierpnia 2010r., czyli na ponad miesiąc przed terminem rozprawy. Skoro zrezygnowali ze stawiennictwa na rozprawie to powinni być świadomi, że w wyznaczonym terminie sąd może wydać orzeczenie lub postanowić odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia, a następnie wydać wyrok oddalający. Należy przy tym podkreślić, że Sąd nie ma obowiązku doręczenia zawiadomienia o terminie posiedzenia, na którym będzie ogłoszony wyrok w razie odroczenia ogłoszenia wyroku (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1968 r., III CZP 62/68, OSNCP 1969, nr 3, poz. 41). Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny, który stwierdził, że w wypadku orzeczenia o odroczeniu terminu ogłoszenia wyroku sąd nie ma obowiązku zawiadamiania w trybie art. 91 § 2 p.p.s.a. o tym terminie strony nieobecnej na rozprawie. Przepis art. 139 §2 p.p.s.a przewiduje, bowiem, że w postanowieniu o odroczeniu terminu ogłoszenia wyroku sąd powinien wyznaczyć ten termin i ogłosić go niezwłocznie po zamknięciu rozprawy. Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 23 września 2010r. Sąd po zamknięciu rozprawy ogłosił o terminie posiedzenia, na którym nastąpi ogłoszenie wyroku. Jest to zawiadomienie wystarczające, bez względu na to, czy strona była obecna na rozprawie, jeżeli o terminie rozprawy została prawidłowo zawiadomiona (postanowienie NSA z dnia 1 września 2005 r., I FZ 398/05, niepubl.). W niniejszej sprawie skarżący zostali prawidłowo zawiadomieni o terminie rozprawy, nie stawił się na rozprawę, Sąd odroczył ogłoszenie wyroku do dnia 5 października 2010r, a następnie (z uwagi na chorobę sędziego) na dzień 12 października 2010r., nie było zatem konieczności odrębnego zawiadamiania skarżących o terminie posiedzenia, na którym nastąpiło ogłoszenie wyroku. Wobec powyższego należy stwierdzić, że wskazane przez skarżących okoliczności nie mogą stanowić podstawy do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Należy, bowiem ponownie podkreślić, że skarżący od dnia otrzymania wezwania na rozprawę wiedzieli o skutkach ich nieobecności oraz o procedurze doręczania uzasadnienia wyroku w zależności od treści rozstrzygnięcia. Ponadto w dniach od 23 września do 12 października 2010r. mieli możliwość uzyskania informacji o treści orzeczenia poprzez kontakt telefoniczny z sekretariatem Sądu. Z tej formy skorzystali, jak przyznają, dopiero w dniu 25 października 2010r. Powyższe okoliczności nie mogą, zdaniem Sądu, uzasadniać przywrócenia żądanego terminu. Za przywróceniem takiego terminu nie przemawia również powoływana we wniosku okoliczność przebywania przez skarżącego A. C. na zwolnieniu lekarskim. Należy, bowiem mieć na uwadze, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku mogła sporządzić i nadać go na poczcie w odpowiednim terminie - skarżąca I. C. Z uzasadnienia złożonego wniosku nie wynika, bowiem aby stan jej zdrowia uniemożliwiał dokonanie takiej czynności. W tych okolicznościach Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnili, iż bez swej winy uchybili terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i dlatego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.