II SA/Bk 406/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. i B. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi A. C. i B. C. na uchwałę Rady Gminy T. z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w sprawie zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy T." p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. A. C. i B. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na uchwałę Rady Gminy T. z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...], w sprawie zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy T." W treści skargi zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek jest niezasadny. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej. Brak jednoznacznego wskazania i uprawdopodobnienia powyższych przesłanek uniemożliwia ocenę zasadności złożonego przez stronę wniosku. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący takich przesłanek nie wskazali. Uzasadnienie wniosku ogranicza się bowiem nie do merytorycznych zarzutów skierowanych przeciwko zaskarżonej uchwale i jej prawnych skutków dla skarżących, tylko do ewentualnego wpływu uchwały na toczące się postępowanie cywilne o odszkodowanie. Uzasadnienie więc wniosku co do naruszenia prawa przez kwestionowany akt nie stanowi o istnieniu przesłanek wstrzymania wykonania tego aktu. Zdaniem Sądu dodatkowo należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1073) studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie jest aktem prawa miejscowego, a co za tym idzie nie jest aktem prawa powszechnie obowiązującego. Uchwała taka jedynie inicjuje proces planistyczny na terenie danej gminy, sama w sobie nie rodzi jednak skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Bezpośrednie skutki mogą bowiem wystąpić jedynie na skutek wejścia w życie planu miejscowego (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2009 r., sygn. akt II OZ 803/09). Podkreślenia także wymaga, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. J.P. Tarno w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wyd. LexisNexis Warszawa 2004, str. 120 - 126; T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 293–303). Natomiast uchwała w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie posiada tak rozumianego przymiotu wykonalności (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 17 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Gd 233/16, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 listopada 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2224/17), a zatem nie nadaje się do wstrzymania. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.