II SA/Bk 407/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 09 grudnia 2008 r. na rozprawie sprawy z wniosku J. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie IISA/Bk 337/07 ze skargi A. Hr. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] p o s t a n a w i a 1. odrzucić wniosek o wznowienie postępowania tutejszego Sądu w sprawie IISA/Bk 337/07, 2. przyznać adwokatowi A. M. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 309,80 (trzysta dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącej wykonane na zasadzie prawa pomocy.- Postępowanie w sprawie II SA/Bk 337/07 zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 24 stycznia 2008 roku, uchylającym zaskarżoną decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2007 roku nr [...], w sprawie ze skargi A. H., w przedmiocie uchylenia we wznowionym postępowaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku inwentarskiego i umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku inwentarskiego. W dniu 20 maja 2008 roku J. W. wniosła skargę o wznowienie postępowania w sprawie sygnatura akt II SA/Bk 337/07. Jako podstawę wznowienia skarżąca wskazała art. 270 -273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści skargi wynikało, że jako przesłankę wznowienia J. W. wskazywała pozbawienie możności działania w przedmiotowym postępowaniu wskutek naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku wskazał, iż skarżąca nie miała statusu strony w zakończonym postępowaniu, o czym przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w prawomocnym postanowieniu z dnia 4 października 2007 roku sygn. akt II OZ 898/007, oddalającym zażalenie skarżącej w tym zakresie. Ponadto organ na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o odrzucenie skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Podstawy wznowienia zostały zawarte w art. 270-273 p.p.s.a. Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przedmiotem niniejszego postępowania jest sprawa sygnatura akt II SA/Bk 337/07, w której zapadło już prawomocne merytoryczne rozstrzygnięcie – wyrokiem WSA w Białymstoku z dnia 24 stycznia 2008 roku uchylono zaskarżoną decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2007 roku nr [...], w przedmiocie uchylenia we wznowionym postępowaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku inwentarskiego i umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku inwentarskiego. Zostały spełnione zatem ogólne warunki dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania. Dalsze przesłanki wznowienia zostały określone w art. 271-273 p.p.s.a. Mając na uwadze zarzuty podniesione przez J. W. w skardze o wznowienie oraz przytoczone na rozprawie w dniu 9 grudnia 2008 roku (k. 100) należy uznać, iż przesłanką wznowienia postępowanie jest pozbawienie skarżącej możności działania w przedmiotowym postępowaniu wskutek naruszenia prawa, czyli art. 271 ust. 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym artykułem można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Niemniej jednak analiza merytoryczna przedmiotowej podstawy wznowienia może zostać dokonana dopiero po ustaleniu spełnienia dalszych formalnych podstaw skargi o wznowienie, a mianowicie tego czy został zachowany termin do wniesienia skargi o wznowienie. W myśl bowiem art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel. W przypadku skarżącej termin trzymiesięczny, zgodnie z tym artykułem, należało zatem liczyć od dnia, w którym dowiedziała się ona o orzeczeniu. Na rozprawie w dniu 9 grudnia 2008 roku skarżąca wskazała, iż w dniu 17 stycznia 2008 roku była obecna na rozprawie w sprawie sygn. akt II SA/Bk 337/07, a także była obecna na ogłoszeniu orzeczenia w tej sprawie w dniu 24 stycznia 2008 roku (k. 100). Tym samym należy uznać, iż skarżąca już w dniu 24 stycznia 2008 roku dowiedziała się, że rozstrzygnięcie w tej sprawie zostało wydane. Poznała także jego treść wraz z ustnym uzasadnieniem wygłoszonym przez sędziego sprawozdawcę w dniu publikacji przedmiotowego wyroku (k. 171 akt sprawy II SA/Bk 337/07) Składając zatem skargę o wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w dniu 20 maja 2008 roku skarżąca uczyniła to z przekroczeniem trzymiesięcznego terminu do jej wniesienia, określonym w art. 277 p.p.s.a. Podnoszone zatem przez skarżącą argumenty dotyczące wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie II SA/Bk 337/07 nie mogły być merytorycznie oceniane przez sąd w niniejszym postępowaniu. Z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych skargi o wznowienie, nie podlegał również rozpoznaniu przez sąd wniosek skarżącej dotyczący skierowania do Trybunału Konstytucyjnego zapytania o konstytucyjność art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego. Mając powyższe na uwadze skarga o wznowienie postępowania na podstawie art. 277 i art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała odrzuceniu (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).