II SA/Bk 408/07
PostanowienieWSA w Białymstoku2007-06-28
Skład orzekający: Stanisław Prutis, Grażyna Gryglaszewska, Elżbieta Trykoszko
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przepisy Prawa budowlanego dotyczące obowiązku przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy w postępowaniu legalizacyjnym samowoli budowlanej są zgodne z Konstytucją?Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który bada zgodność z Konstytucją przepisów Prawa budowlanego dotyczących obowiązku przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy w postępowaniu legalizacyjnym samowoli budowlanej. Orzeczenie Trybunału będzie miało istotny wpływ na ocenę legalności wydanych w sprawie decyzji administracyjnych.Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał D. W. rozbiórkę budynku mieszkalnego z garażem z powodu niewywiązania się z nałożonych wcześniej obowiązków przedłożenia dokumentów legalizacyjnych. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. D. W. wniosła skargę do sądu, twierdząc, że remontowała istniejący budynek i nie uważała tego za niezgodne z przepisami, choć przyznała się do budowy garażu i kurnika bez pozwolenia. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie.Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowe w sprawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. W. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie sądowe w sprawie.-
II SA/Bk 408/07
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego w S. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego z garażem na działce o numerze ewidencyjnym [...] położonej we wsi Z. J. gm. J., będącej własnością D. W. oraz nałożył na w/w obowiązek przedłożenia - w terminie do dnia 31 stycznia 2006 r. dokumentów w postaci: ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W uzasadnieniu wskazał, iż na działce należącej do D. W. stwierdzono prowadzenie - bez wymaganego pozwolenia na budowę - prac budowlanych wykończeniowych przy budowie parterowego domu wraz z garażem.
Decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego w S. nakazał D. W. wykonać rozbiórkę budynku mieszkalnego z garażem z uwagi na niewywiązanie się z obowiązków nałożonych postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. i niedostarczenie stosownych dokumentów. Jako podstawę prawną decyzji wskazał przepis art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Odwołanie od decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. wniosła D. W.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. znak [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu wskazał, iż postępowanie prowadzone przez organ I instancji nie jest dotknięte uchybieniami, prawidłowo zastosowano w nim art. 48 ust. 2, 3 i 4 Prawa budowlanego. Przepis ten zobowiązuje organ nadzoru budowlanego do nakazania rozbiórki obiektu wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, po bezskutecznym przeprowadzeniu postępowania legalizacyjnego (niedostarczeniu przez inwestora we wskazanym terminie ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i pozostałej dokumentacji technicznej, o której mowa w art. 48 ust. 3 tej ustawy).
Skargę na powyższą decyzję z dnia [...] kwietnia 2006 r. złożyła do sądu administracyjnego D. W.
W uzasadnieniu podniosła, iż nie zgadza się z twierdzeniem, jakoby dopuściła się naruszenia Prawa budowlanego. Stwierdziła, iż w dacie zakupu działki w miejscowości Z. J. była ona zabudowana budynkiem drewnianym przeznaczonym na cele mieszkalne. W celu uniknięcia degradacji budynku rozpoczęła wraz z mężem jego remont i nie uważa tego działania za niezgodne z przepisami. Nie potrafi wyjaśnić, dlaczego w notarialnej umowie sprzedaży działki znajduje się zapis, iż jest niezabudowana. Przyznała, iż bez stosownego pozwolenia wybudowała garaż oraz kurnik, jednak nakaz ich rozbiórki będzie dla niej dotkliwy z uwagi na poniesione koszty.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w decyzjach obydwu instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie organy obydwu instancji administracyjnych powołały się na regulację art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. "b" w zw. z art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 106, poz. 1118 ze zm.) – powoływanej dalej jako Pr.b.
Przepisy te już od dłuższego czasu budziły wątpliwości, a to z uwagi na praktyczną niewykonalność przewidzianego w nich obowiązku dostarczenia przez inwestora, który dopuścił się samowoli budowlanej i wobec którego wszczęto postępowanie legalizacyjne z art. 48 ust. 2 i 3 Pr.b., ostatecznej w dniu wszczęcia tego postępowania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Na skutek tych wątpliwości Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie sygn. akt II SA/Go 597/05 wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o konstytucyjność w/w przepisów (sprawa o sygn. akt P 37/06). Poza argumentem powołanym powyżej sąd ten wskazał, iż w/w przepisy niezgodnie z prawem różnicują sytuację inwestorów, który dopuścili się samowoli budowlanej na terenie obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz tych, którzy dopuścili się samowoli na terenie, na którym nie ma takiego planu. W pierwszej sytuacji legalizacja jest możliwa, albowiem wystarczy dostarczenie zaświadczenia wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o zgodności budowy z ustaleniami tego planu. Pozostali inwestorzy możliwości takiej legalizacji zostali praktycznie pozbawieni.
Z uwagi na to, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie opisanego powyżej pytania prawnego będzie miało istotny wpływ na ocenę legalności decyzji administracyjnych wydanych w niniejszej sprawie zasadne jest zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia Trybunału.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło