II SA/Bk 413/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 września 2015 r. zażalenia Stowarzyszenia Z. w B., Stowarzyszenia F. w B. (w likwidacji), Stowarzyszenia Z. B., Fundacji T. w B. z dnia [...] czerwca 2015 r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia Z. w B., Stowarzyszenia F. w B. (w likwidacji), Stowarzyszenia Z. B, Fundacji T. w B. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na roboty budowlane p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie Stowarzyszenia Z. w B., Stowarzyszenia F. w B. (w likwidacji), Stowarzyszenia Z. B. oraz Fundacji T. w B.; Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2014 r. tutejszy sąd oddalił wniosek Stowarzyszenia F, w B,, Stowarzyszenia Z. w B. (w likwidacji), Stowarzyszenia Z. B. oraz Fundacji T. w B. o wyłączenie sędziów i referendarzy sądu. Zażalenie na powyższe postanowienie w dniu 18 września 2014 r. złożyło Stowarzyszenie F. w B. w likwidacji, Stowarzyszenie Zwykłe Z. B. Fundacja T. w B. oraz Stowarzyszenie zwykłe F. w B. Powyższe zażalenie w imieniu w/w podmiotów podpisane zostało przez R. K. Postanowieniem z dnia z dnia 12 listopada 2014 r. tutejszy Sąd odrzucił zażalenie na ww. postanowienie. W dniu 4 grudnia 2014 r. w/w organizacje złożyły zażalenie na to rozstrzygnięcie, które Sąd postanowieniem z dnia 6 listopada 2014 r. odrzucił. Po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 4 grudnia 2014 r. na ww. rozstrzygnięcie tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 14 stycznia 2015 r. je odrzucił. W dniu 5 lutego 2015 r. w/w podmioty złożyły zażalenie na to postanowienie, a Sąd postanowieniem z dnia 30 marca 2015 r. po raz kolejny odrzucił ten środek zaskarżenia. Po rozpatrzeniu zażalenia na to rozstrzygnięcie Sąd postanowieniem z dnia 10 czerwca 2015 r. je odrzucił. Pismem z dnia 26 czerwca 2015r. skarżące podmioty złożyły zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 12 czerwca 2015 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 lipca 2015 r. wezwano R. K. do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 26 czerwca 2015 r. poprzez jednoznaczne sprecyzowanie jakiego postanowienia dotyczy złożone zażalenie, gdyż w dniu 12 czerwca 2015r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 413/14 nie zapadło żadne rozstrzygnięcie. Jednocześnie wezwano R. K. do usunięcia braku formalnego skargi oraz zażalenia stowarzyszeń zwykłych: Stowarzyszenia zwykłego Z w B i Stowarzyszenia zwykłego Z. B. przez nadesłanie dokumentu, z którego będzie wynikać, czy zażalenie stowarzyszeń zwykłych Z. B. i Federacja Z. w B. zostało skutecznie wniesione przez wszystkich członków tych stowarzyszeń, tj. przez przedstawienie stosownych uchwał wszystkich członków obu Stowarzyszeń o wniesieniu zażalenia oraz przez przedstawienie dokumentów, z których będzie wynikał skład osobowy tych stowarzyszeń. Ponadto Sąd wezwał do nadesłania uchwał podpisanych przez ich członków odpowiednio Stowarzyszenia zwykłego Z. w B. i Stowarzyszenia zwykłego Z. B. upoważniających R. K. do reprezentowania tych Stowarzyszeń w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi Stowarzyszenia zwykłego F. B. i Stowarzyszenia zwykłego Z. B. oraz pod rygorem odrzucenia zażaleń tych stowarzyszeń. Dodatkowo Sąd wezwał R. K. do usunięcia braku formalnego zażalenia Fundacji T. w B. przez nadesłanie dokumentu, który pozwoli ustalić, czy R. K. jako pełnomocnik osoby prawnej Fundacji T. w B. spełnia przesłanki z art. 35 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi oraz pod rygorem odrzucenia zażalenia Fundacji. W wyznaczonym terminie R. K. nie przedłożył żądanych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Rozpatrując wniesione zażalenie w pierwszej kolejności należy podkreślić, że postanowieniem XII Wydziału Gospodarczego KRS Sądu Rejonowego w B. z [...]stycznia 2012 r., Stowarzyszenie Z. w B. zostało rozwiązane na podstawie art. 31 pkt 1 ustawy z 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855 ze zm.). Jednocześnie Sąd Rejonowy zarządził likwidację Stowarzyszenia. Rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. Pozostać może jedynie majątek stowarzyszenia, w tym i wierzytelności, a także roszczenia wobec niego. Dlatego też przeprowadza się likwidację stowarzyszenia, którą zajmuje się likwidator. Działalność likwidatora rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. W okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło - art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach (por. S. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000, s. 77). Oznacza to, że rozwiązane Stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym - art. 25 § 1 i 3 p.p.s.a. Brak ten jest brakiem nieusuwalnym (analogiczne stanowisko zaprezentował NSA w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015r. II OZ 272/15). To z kolei oznacza, że zażalenie wniesione w niniejszej sprawie przez Stowarzyszenie Z. w B. w likwidacji jest zażaleniem z innych przyczyn niedopuszczalnym i jako takie podlega odrzuceniu (art. 178 i art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Odnosząc się do zażalenia pozostałych organizacji występujących w sprawie należy wskazać, że działający w ich imieniu R. K. nie wykonał zarządzenia Sądu z dnia 27 lipca 2015 r. i nie przedłożył żądanych dokumentów, dlatego też Sąd nie mógł nadać zażaleniu dalszego biegu i podlegało ono odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 194 § 2 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.