II SA/Bk 420/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska,, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 października 2018 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania urządzeń zapobiegających szkodom powstałym w wyniku zmiany stanu wód na gruncie oddala skargę Decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] Wójt Gminy J., działając na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1121, dalej: "P.w.") w zw. z art. 545 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1566) nakazał J. M., jako właścicielce działki o nr geodezyjnym nr [...] przekopanie na tej działce nasypu blokującego na długości około 5 m od ogrodzenia (punkt 1 decyzji) oraz wstawienie rury Ø 600 na poziomie dna przepustu drogowego – jako przejście pod fundamentem (ewentualnie rozebranie fundamentu i przekop od wylotu przepustu do połączenia z przekopem z punktu 1 (punkt 2 decyzji). W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że dokonując ponownego rozpatrzenia sprawy (po uchyleniu na mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]), przeanalizował zgromadzony w toku sprawy materiał dowodowy, na który składały się: oględziny, opinie, mapy, dokumentacja fotograficzna oraz pozostałe dowody dostarczone przez strony postępowania. Analiza ta doprowadziła do wniosku, że stosunki wodne na analizowanym terenie uległy pogorszeniu. Organ ustalił, że przyczyną tego stanu rzeczy jest, wykonany przez właściciela działki nr [...], szczelny fundament ogrodzenia z dodatkowym podwyższeniem terenu, umiejscowiony na głównej, naturalnej linii spływu wód oraz zasypany wylot przepustu, co spowodowało całkowitą blokadę odpływu ze zlewni rejonu. W konsekwencji, w ocenie organu, na terenie działki o nr geod. [...] następuje koncentracja wód napływowych z rozlewiskiem na zagospodarowany teren posesji, ze skutkiem niszczenia rabat kwiatowych oraz podtopieniem krzewów i nasadzonych tui. Organ uznał, że działanie właściciela działki nr [...] było ingerencją w ukształtowany w terenie system zasobów wodnych, tj. ingerencją w kierunki spływu i odpływu wód powierzchniowych, a w konsekwencji na stan wód gruntowych, ze szkodliwym oddziaływaniem na grunty sąsiednie (stagnująca woda na działce o nr geod. [...] oraz przy granicy działki o nr geod. [...] w pasie drogi gminnej). W związku z tym organ uznał, że zmiana stanu wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich, która wystąpiła, wywołała szkody na gruncie sąsiednim (podtopienie, ograniczenie możliwości wykorzystania działki zgodnie z jej przeznaczeniem). W ocenie organu taki stan rzeczy pozwala na nałożenie na J. M., jako właścicielkę działki nr [...], obowiązku podjęcia czynności zapobiegających szkodom, które zostały wymienione w sentencji decyzji. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy ww. decyzję, od której odwołanie złożyła J. M. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne dokonane przez organ I instancji. Wskazał przy tym, w kontekście brzmienia art. 29 P.w., że przesłankami władczej ingerencji w sferę prawa własności poprzez nakazanie właścicielowi gruntu, w drodze decyzji, przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, jest łączne spełnienie następujących przesłanek: zachowanie powodujące zmianę stosunków wodnych, wystąpienie szkody na gruntach sąsiednich oraz związek przyczynowy pomiędzy zachowaniem, a szkodą. Kumulatywne ich wystąpienie daje podstawę do zastosowania jednego ze środków służących przywróceniu stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, natomiast niewystąpienie choćby jednej z nich, skutkuje odmową zastosowania omawianej normy prawnej. W kontekście powyższego Kolegium wskazało, że przedmiotowe postępowanie wymagało ustalenia, czy na nieruchomości oznaczonej nr geod.: nr geod. [...], obręb J., gm. Gmina J., doszło do naruszenia stosunków wodnych i w jakim zakresie oraz sposobu ich przywrócenia. W związku zaś z tym, że ocena zmiany stosunków wodnych na gruncie, wymaga co do zasady posiadania wiadomości specjalnych oraz wiedzy z zakresu hydrologii, gospodarki wodnej, melioracji wodnych i postępowań wodnoprawnych oraz ewentualnie przeprowadzenia odpowiednich analiz, badań, pomiarów lub obliczeń, konieczne było dopuszczenie dowodu z opinii biegłego w niniejszej sprawie, która dotyczy uregulowania stosunków wodnych na gruncie. Z tego też powodu zasadniczym dowodem była w sprawie opinia z dnia [...] marca 2017 r., sporządzona przez mgr inż. W. Ż.- biegłego z zakresu hydrologii, budownictwa wodnego i melioracji, która – w ocenie organu odwoławczego - przesądza o zmianie stosunków wodnych na analizowanym terenie, spowodowanej działaniem właściciela działki nr geod. [...], który dokonał ingerencji w ukształtowany w terenie system zasobów wodnych. Wykonany przez właściciela ww. działki fundament ogrodzenia z dodatkowym podwyższeniem terenu działki na głównej, naturalnej linii spływu oraz zasypanie wylotu przepustu, spowodowało bowiem całkowitą blokadę odpływu wód ze zlewni rejonu. Powyższe spowodowało natomiast, że na terenie działki nr geod. [...], następuje koncentracja wód napływowych z rozlewiskiem na zagospodarowany teren posesji. W ocenie Kolegium, działanie właściciela ww. działki było ingerencją w kierunki spływu i odpływu wód powierzchniowych, a w konsekwencji na stan wód gruntowych ze szkodliwym oddziaływaniem na grunty sąsiednie, w tym na działkę drogową, oznaczoną nr geod. [...]. W ocenie organu odwoławczego ww. opinia, z uwagi na jej rzetelność i zupełność, mogła stanowić miarodajny dowód w sprawie, zaś skuteczne jej zakwestionowanie wymagało przeprowadzenia stosownego kontrdowodu, którego odwołująca się, kwestionująca wynikające z niej wnioski, nie przedłożyła. Skargę na ww. decyzję organu II instancji wniosła do tut. Sądu J. M. zaskarżając ją w całości. Zarzuciła jej naruszenie: 1. art. 7 k.p.a., przez zaniechanie dokładnego i zupełnego wyjaśnienia stanu faktycznego przez organ II instancji; 2. art. 77 § 1 k.p.a. przez zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego przed organem II instancji, koniecznego do wyjaśnienia wątpliwości dotyczących stanu faktycznego, sygnalizowanych przez skarżącą w odwołaniu oraz piśmie stanowiącym uzupełnienie odwołania; 3. art. 107 § 3 k.p.a. przez brak wskazania faktów, które organ II instancji uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a ograniczenie się w zasadzie do przytaczania treści dowodu z opinii biegłego; 4. art. 138 k.p.a. przez brak wszechstronnego, powtórnego rozpoznania sprawy, zebrania zupełnego materiału dowodowego, oceny tego materiału, poczynienia ustaleń faktycznych i dokonania subsumcji; 5. art. 29 ust. 3 P.w. przez jego zastosowanie mimo braku wykazania istnienia szkody osób trzecich oraz nie wykazania istnienia adekwatnego związku przyczynowo skutkowego między rzekomą zmianą stosunków wodnych, a rzekomą szkodą. Mając na względzie powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi wskazała zaś, że organy nie ustaliły, kto odpowiada za zmianę stosunków wodnych na analizowanym terenie, podczas gdy w ocenie skarżącej, podmiotem tym jest urząd gminy - tym bardziej, że z dokumentacji zgromadzonej w sprawie nie wynika, aby to skarżąca zablokowała przepust i spowodowała jego niedrożność. W ocenie skarżącej nie zostało w sprawie ustalone także to, czy gmina w sposób właściwy sprawowała nadzór nad urządzeniami odprowadzającymi wodę, co miało decydujący wpływ na ocenę przyczyn niedrożności przepustu. W ocenie skarżącej nie wykazano w przedmiotowej sprawie ani szkody która miałaby powstać wskutek podjętych przez nią działań, ani związku przyczynowego pomiędzy tą szkodą, a działaniem skarżącej. Do skargi skarżąca załączyła dwa pisma dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarządu Zlewni w B. (dalej: "PGWWP"): z dnia [...] lutego 2018 r. poświadczającego, że na działce nr [...] nie występują urządzenia melioracji wodnych oraz z dnia [...] marca 2018 r., wskazującego, że nie występują na niej także cieki naturalne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację powołaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny zasadności, nałożonego na skarżącą obowiązku wykonania robót naprawczych, mających na celu przywrócenie możliwości swobodnego odpływu wód powierzchniowych, zgodnie z naturalnym kierunkiem spadku terenowego do cieku wodnego, a więc przywrócenie stosunków wodnych na przedmiotowym terenie do stanu poprzedniego. Materialnoprawną podstawą orzekania przez organy w niniejszej sprawie był art. 29 P.w. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej, ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2) odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Z kolei, według ust. 2 tego przepisu, na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Natomiast jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom – o czym stanowi ust. 3 tego przepisu. Mając na uwadze powyższe, w pierwszej kolejności należy zauważyć, że - jak słusznie zauważył organ odwoławczy, wydanie decyzji na podstawie art. 29 ust. 3 P.w. poprzedzała konieczność poczynienia ustaleń czy właściciel dokonał zmiany stanu wody na gruncie oraz czy zmiany te szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie powodując np. ich zalewanie czy też podtapianie (por. wyrok NSA z dnia 21 listopada 2017 r. sygn. II OSK 167/17, czy też wyrok WSA w Kielcach z dnia 27 czerwca 2018 r. II SA/Ke 324/18, oba dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem: www.cbois.nsa.gov.pl, zwanej dalej: "CBOSA"). Wystąpienie szkody w chwili zainicjowania przedmiotowego postępowania, jest zatem warunkiem koniecznym do wydania przez uprawniony organ nakazu przywrócenia stanu poprzedniego, albo wykonania urządzenia zapobiegającego szkodom, w przypadku zmiany stanu wody na gruncie. Z kolei, ze względu na fakt, że rozstrzygając w sprawach dotyczących oceny stosunków wodnych, niezbędne jest posiadanie wiadomości specjalnych, choćby ze względu na konieczność wyboru właściwego środka likwidującego szkodliwe dla gruntów sąsiednich działania właściciela gruntu, w sprawie niniejszej celowe było powołanie biegłego oraz przeprowadzenie dowodu ze sporządzonej przez niego opinii (tak m.in. NSA w wyroku z dnia 14 maja 2008 r., II OSK 613/07, CBOSA) Dokonując ustaleń w przedmiotowym zakresie, rozstrzygające sprawę organy posiłkowały się informacjami oraz wnioskami zawartymi w powołanej wyżej opinii biegłego – specjalisty z zakresu hydrologii, budownictwa wodnego i melioracji, który oparł ją na analizie materiałów zgromadzonych w aktach sprawy, ustaleniach poczynionych w trakcie wizji terenowej w dniu [...] marca 2017 r., materiałach geodezyjnych, aktach prawnych i posiadanej wiedzy technicznej. Biegły sporządził szkic poglądowy naturalnego układu spływu wód powierzchniowych, ukształtowanego w terenie, którego linia spływowa przebiega wzdłuż działki nr [...], przez drogę, a następnie wzdłuż działki nr [...] i dalej w kierunku cieku, który jest odbiornikiem wód. Biegły wskazał w opinii, że opisany wyżej kierunek spływu wód został zakłócony wskutek wybudowania wzdłuż granicy działki [...] i pasa drogowego, (a więc prostopadle do linii spływu wód), szczelnego fundamentu ogrodzenia na betonowej podmurówce, a także podwyższenia przyległej do ogrodzenia części ww. działki nasypowym, słabo przepuszczalnym gruntem o warstwie około 20-40 cm w pasie szerokości około 5 m oraz zasypaniem przestrzeni od ogrodzenia do wylotu przepustu drogowego. Według biegłego ww. działanie spowodowało całkowite zablokowanie odpływów wód z rejonu zlewni od strony wschodniej. Wskutek powyższego powstała bariera w odpływie wód z przepustu drogowego, co skutkowało wytworzeniem się na działce nr [...] i w pasie drogowym (przy wlocie do zablokowanego przepustu) powierzchniowego rozlewiska, podwyższeniem poziomu wód gruntowych i podtopieniem nasadzonych tuj oraz rabat kwiatowych. Biegły wskazał, że ww. działanie właściciela działki nr [...] było ingerencją w ukształtowany w terenie system zasobów wodnych tj. ingerencją w kierunki spływu i odpływu wód powierzchniowych, a w konsekwencji – na stan wód gruntowych oraz stanowiło naruszenie art. 29 ust. 1 P.w. Konsekwencją zaś tego działania jest po pierwsze koncentracja wód napływowych z rozlewiskiem na zagospodarowanym terenie działki nr [...], skutkująca niszczeniem rabat kwiatowych, oraz podtopieniem krzewów i nasadzonych tui, a po drugie filtracja i przelew przez korpus drogowy w okresach roztopowych lub deszczy nawalnych, skutkujące niszczeniem nawierzchni jezdnej oraz zagrożeniem bezpieczeństwa użytkowników drogi, w szczególności przy ujemnych temperaturach. Ustosunkowując się natomiast do zarzutów skarżącej wysuniętych względem ww. opinii, w treści pisma z dnia [...] kwietnia 2017 r. biegły skonstatował, że sporządzona przez niego opinia obejmuje całokształt zagadnienia stosunków wodnych na analizowanym terenie. Podkreślił także, że przepust drogowy przepuszczający wody napływowe z naturalnego kierunku spływu, wskutek działań skarżącej, jest niedrożny oraz wykluczył podnoszony przez skarżącą, zarzut świadomego kierowania wód na nieruchomość nr [...] przez właścicielkę działki nr [...]. Biegły ustosunkował się także do uwag pełnomocnika skarżącej zawartych w piśmie z [...] listopada 2018 r. Dokonując oceny ww. zbiorczej opinii, organy obu instancji zgodnie wskazały, że jest ona szczegółowa, rzetelna i kompletna, zaś osoba ją sporządzająca posiada stosowną wiedzę z zakresu budownictwa wodnego i melioracji. W związku z tym organy oparły swoje ustalenia faktyczne na zaprezentowanym tam wywodzie, który doprowadził do jednoznacznego wniosku, że na analizowanym terenie doszło do zmiany stosunków wodnych, zaś przyczyną tego stanu były, szczegółowo opisane wyżej, prace wykonane przez właściciela działki nr [...] (tj. skarżącą). Treść opinii wyraźnie wskazała także na spowodowane ww. zmianą stosunków wodnych szkody, wyrządzone zarówno w odniesieniu do własności prywatnej właścicielki działki nr [...], jak i względem własności publicznej – tj. pasa drogi przebiegającego pomiędzy tymi działkami. Ponadto biegły w sposób wyczerpujący odniósł się do wywiedzionych przez skarżącą uwag oraz zastrzeżeń, nie podzielając wysuniętych przez nią twierdzeń oraz obszernie wyjaśniając formułowane w tym zakresie wnioski, w szczególności zaś ten, wykluczający celowanie kierowanie wód przez właścicielkę działki nr [...], w kierunku działki nr [...]. W tym względzie zauważyć należy, że w ramach prowadzonego postępowania organ I instancji wydał w dniu [...] maja 2017 r. decyzję nr [...] odmawiającą nakazania właścicielce działki nr [...] przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom ze względu na fakt, że nie stwierdzono w sprawie zmiany kierunku odpływu wód opadowych oraz szkód na działce nr [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r nr [...]. Akceptując w całości dokonaną przez organy ocenę ww. uzupełnionej opinii, Sąd stwierdza, że odpowiada ona wymogom art. 80 k.p.a., a jej wnioski odnoszą się do całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz, wbrew twierdzeniom skarżącej, uwzględniają stanowiska prezentowane przez właścicielki obu ww. działek. Podkreślić przy tym należy, że w dniu przeprowadzenia wizji lokalnej (tj. [...] marca 2017 r.) z udziałem biegłego, część działki nr [...] była podtopiona, zaś zastany wówczas stan obrazują fotografie stanowiące załączniki do opinii. Dokonując zatem fachowej oceny zaistniałych wówczas stosunków wodnych, biegły dysponował pełnym ich obrazem, co tym bardziej utwierdza w przekonaniu o rzetelności sformułowanych przez niego wniosków, które ze względu na logiczność zaprezentowanego w opinii wywodu, mogły zostać w zupełności przyjęte, przez rozstrzygające w sprawie organy. Przedmiotowa opinia mogła zatem stanowić podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie, tym bardziej, że toku postępowania nie zostały przedstawione inne wiarygodne dowody, które skutecznie podważyłyby ustalenia i wnioski biegłego w niej wyrażone. Nie są nimi z całą pewnością załączone do skargi kserokopie pism PPGWP, bowiem po pierwsze nie posiadają one przymiotu, ani dokumentu urzędowego, ani dokumentu prywatnego (w rozumieniu art. 244 § 1 k.p.c. i art. 245 k.p.c.), po drugie zaś ich treść dotyczy urządzeń melioracji wodnych oraz cieków naturalnych. W tym kontekście podkreślić wyraźnie należy, że z materiału dowodowego wynika, że wzdłuż działki skarżącej biegnie naturalna linia spływu powierzchniowego wód roztopowych i opadowych, która nie wyczerpuje definicji cieku naturalnego z art. 9 pkt ust. 1 pkt 1c P.w. ani też z całą pewnością nie należy do urządzeń melioracji wodnych, wymienionych w art. 73 P.w. Na marginesie należy także wyjaśnić, że sąd administracyjny nie przeprowadza postępowania dowodowego a jedynie kontroluje prawidłowość postępowania przeprowadzonego przez organy administracyjne. Dyspozycja zaś art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2018 r., poz. 1302, dalej: "p.p.s.a.") nie daje podstaw, aby żądać przeprowadzenia przed sądem administracyjnym postępowania dowodowego sugerującego istnienie nowych okoliczności faktycznych, których strona nie podniosła w toku postępowania przed organami administracji. W związku z powyższym, nie zasługuje na aprobatę podniesiony przez skarżącą zarzut naruszenia przepisu prawa materialnego (tj. art. 29 ust. 3 p.w.), bowiem wszystkie przesłanki konieczne do skorzystania z jego dyspozycji, zostały w niniejszej sprawie wyczerpane. Niewątpliwe jest przy tym zarówno samo wykonanie przez skarżącą prac w obrębie fundamentu granicznego działki nr [...] oraz drogi gminnej, a także podwyższenie przez nią terenu ww. działki skutek nasypania słabo przepuszczalnego gruntu, jak i to, że opisane działania spowodowały zablokowanie przepustu odprowadzającego wody powierzchniowe zgodnie z kierunkiem ich naturalnego spływu i w konsekwencji doprowadziły do powstania rozlewisk w pasie drogowym drogi gminnej oraz na działce nr [...], uszkadzając przy tym znajdujące się tam nasadzenia. Wykluczyć przy tym należy, że opisane wyżej skutki zablokowania przedmiotowego odpływu, spowodowane zostały nienależytym utrzymaniem stanu technicznego przepustu w obrębie pasa drogowego przez Gminę J. Z dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że do chwili wykonania przez skarżącą opisanych wyżej prac, przedmiotowy przepust należycie pełnił swoją funkcję, a do jakichkolwiek rozlewisk na analizowanym obszarze nie dochodziło (vide: pismo okolicznych mieszkańców z dnia [...] października 2017 r. - k. 117 akt administracyjnych). Z treścią powyższego pisma koresponduje stanowisko Wójta Gminy, zawarte w piśmie z dnia [...] listopada 2017 r. (k. 125, 124 akt administracyjnych), w którym wskazał on, że przedmiotowy przepust był drożny do momentu zasypania przez skarżącą rowu odwadniającego, przebiegającego na jej działce, który został częściowo zamulony i obecnie nie spełnia swojego celu. Co znamienne - Wójt zobowiązał do oczyszczenia przedmiotowego przepustu, wskazując jednakże, że konieczne jest, aby uprzednio skarżąca odtworzyła zasypany rów. W tym kontekście zauważyć należy, że udrożnianie przepustu przez Gminę (czego domaga się skarżąca), jest pracą daremną, która nie doprowadzi do likwidacji rozlewisk wodnych, dopóki ujście przedmiotowego przepustu nie zostanie odblokowane przez skarżącą. Skoro bowiem nie ma możliwości spływania wody wzdłuż naturalnego cieku, w przypadku wystąpienia kolejnych opadów lub roztopów, udrożniony przepust zostanie ponownie zamulony, czego konsekwencją będzie powstanie kolejnych zastoisk i podtopienie okolicznych działek. Sąd nie doszukał się w niniejszej sprawie, naruszenia powołanych przez skarżącą przepisów procesowych. W wyniku dokonanej kontroli, doszedł bowiem do wniosku, że organy w sposób prawidłowy ustaliły okoliczności faktyczne istotne w kontekście rozpatrzenia przedmiotowej sprawy oraz zastosowały właściwą podstawę prawną zapadłych rozstrzygnięć, którą prawidłowo zinterpretowały i należycie wyjaśniły w uzasadnieniach obu decyzji. Organy oceniły przy tym cały zebrany materiał dowodowy zgodnie zasadami prawdy obiektywnej oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej, czego wyrazem są pisemne motywy zapadłych rozstrzygnięć, w pełni oddające rzeczywisty stan rzeczy i zawierające przekonywującą argumentację, a więc odpowiadające warunkom opisanym w art. 107 § 3 k.p.a. W tym kontekście jednak Sąd dostrzegł z urzędu, że uzasadnienie decyzji organu odwoławczego nie zawiera jakichkolwiek ustaleń odnoszących się do legalności wykonanego przez skarżącą ogrodzenia, na których brak wskazało SKO w decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. (nr [...]), nakazując dokonanie ustaleń w tym zakresie, w ponownie prowadzonym postępowaniu. Ze względu natomiast na obszerność poczynionego w tym względzie wywodu przez organ I instancji oraz sentencję zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Nie ulega bowiem wątpliwości, że nawet w przypadku zawarcia takich ustaleń (poczynionych w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy – w szczególności zaś pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2017 r. - k. 118 akt administracyjnych), rozstrzygnięcie zapadłej decyzji nie uległoby zmianie. Podkreślić także należy, że zasada prawdy obiektywnej i obowiązek wyczerpującego zebrania przez organ materiału dowodowego, nie oznaczają nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez organ materiałów dowodowych mających potwierdzić okoliczności korzystne dla strony skarżącej, czy też wydania rozstrzygnięcia zgodnego z jej żądaniem, jeżeli zgromadzony i wystarczający do wydania rozstrzygnięcia materiał dowodowy, przemawia za przyjęciem okoliczności przeciwnych. Z tego też względu, zawarta w uzasadnieniu skargi polemika, nie znajdująca oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym, nie mogła odnieść zamierzonego przez skarżącą skutku. W związku z powyższym, orzekając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.