II SA/Bk 436/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. L., A. L., M. L. i J. L. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za szkody powstałe wskutek założenia linii elektroenergetycznej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji Skarżący wnieśli skargę na decyzję Wojewody P., utrzymującą w mocy decyzję S. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], w sprawie ustalenia odszkodowania w wysokości 54.550 zł, za szkody powstałe wskutek założenia i przeprowadzenia przez nieruchomość oznaczoną nr geod. [...] o pow. 38,28 ha, [...] o pow. 49,9182 ha, położoną w obrębie W., gmina B., napowietrznej dwutorowej linii elektroenergetycznej 110kV relacji: stacja 110kV B. – nowoprojektowana stacja 110/SN – stacja 110/15kV H., w tym usytuowanie siedmiu słupów elektroenergetycznych oraz podwieszenie przewodów linii elektroenergetycznej. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie podano żadnego uzasadnienia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania wydanego w granicach danej sprawy aktu administracyjnego w całości lub w części. Użyte w wymienionym przepisie wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania danego aktu administracyjnego ma fakultatywny charakter, a więc może lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. W przedmiotowej sprawie w złożonym wniosku nie uprawdopodobniono okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Trudno zaś obiektywnie przyjąć aby decyzja ustalająca wysokość odszkodowania mogła być uznana za źródło potencjalnej szkody z punktu widzenia skarżących. Nadmienić przy tym należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi (vide: postanowienie NSA z 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (vide: postanowienie NSA z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i orzec, jak w postanowieniu.